‘Pech onderweg’

Nee, niet met mijn bolide, ik zal dat zo toelichten. Ondergetekende in gezelschap van onze DJ, dus ik had als het ware de muziek binnen handbereik, was op zaterdag 31 oktober 2009 richting Eindhoven getogen teneinde de wedstrijd van de plaatselijke Kemphanen tegen de eigen Groninger Grizzlies te bezien.  In het achterhoofd flauwe, niet erg reële, hoop dat er opnieuw een verrassing zou geschieden. Nee dus, alleen pech onderweg en dit dan voor de Grizzlies en ook niet met de autobus. Hemel moet ik alles uitleggen? Ten eerste het ontbreken van maar liefst zes spelers, we hebben het tweemaal nageteld. Ten tweede het geblesseerd raken van een zevende jongeman. Hij verliet in de laatste periode het strijdveld met een hersenschudding. Geloof me het zijn zeer intelligente jongens. Dus de Grizzlies hebben die pech onderweg naar een hoger doel, maar ook dat weer niet letterlijk, want het doel moet stevig op de ijsvloer blijven, anders heb je dat weer. Met dat doel tot een hoger doel kom je niet ver als die ongelukkige geblesseerden hun doel niet bereiken.

OK, na vele kilometers gevreten te hebben zonder pech onderweg, wel een kleine omleiding die leidde tot een fraaie siteseeing van de stad Eindhoven, kwamen wij mooi op tijd ter plekke. Tenslotte hadden wij de tijd genomen en dan kun je je wat permitteren.

Het viel ons op dat er niet veel publiek in de fraaie ijshal aanwezig was. De inleiding tot de wedstrijd was wat duister, zodat ik bijgelicht moest worden door mijn buurman, anders kon ik onmogelijk al deze onzin opschrijven. Wij waren trouwens niet de enige supporters voor Groningen. Ik ontdekte al snel een oude bekende, namelijk de busschauffeur, dus dat werd herinneringen ophalen. Bovendien waren persoonlijke supporters van een geblesseerde import aanwezig, waarvan een mijn column met plezier bleek te lezen. Mens, dan groei bijna de ijshal uit en weet je weer waar je het voor doet!

Na de duisternis, was er licht, een lichtshow zelfs en daarna konden de heren beginnen.

De eerste periode startte verbijsterend. Ik was er nog niet helemaal met de kop bij toen er al gescoord was. Na 13 seconden maakte Francis Walker een figuurlijk vuist, het was 0-1 voor de Grizzlies. Te gek, te gek…….. Helaas lieten de Kemphanen het niet zo, zij trokken de stand gelijk, 1-1.

De scheidsrechter bevond zich letterlijk op glad ijs en zorgde voor een komische act door onderuit te gaan. Zo krijg je de lachers wel op je hand.

Even later viel er niets te lachen, het werd 2-1 voor de Eindhovenaren. Mooie kansen voor de Grizzlies, maar de Kemphanen staken er steeds stokjes voor. Tom Korte in het Groningse doel had het druk. Wij, eenvoudige domme supporters snapten werkelijk niets van de straf die uitgedeeld werd aan de Grizzlies. De Kemphanen misschien ook niet, maar maakten er dankbaar gebruik van, 3-1. Even later een gewone 4-1. Het werd pauze……….

Opmerkelijk weinig rokers in Eindhoven viel mij op. Allemaal bekeerd? Ongezellig in je eentje roken, gauw naar binnen voor de tweede periode. Er zat nog een Kemphaan stout te zijn, maar het lukte de Grizzlies niet daar winst uit te halen. Bijna, dat wel. Even later, ik krijg het haast niet uit mijn vingers, 5-1 en 6-1. Mijn deskundige buurman merkte op dat de Kemphanen zorgden dat Tom niets zien kon, heel geraffineerd en eigenlijk heel onaardig.

Een en ander leidde tot een keeperwissel, Jeff Honebeeke mocht de rest oplossen. Het bekende ‘veel kansen’ leidde opnieuw niet tot doelpunten. Eindhoven had daar geen last van. Het werd 7-1 en 8-1. Blair Tassone probeerde een pracht kans te benutten, doch pech onderweg. Een geblesseerde Grizzly en een Kemphaan met straf was de enige buit in deze periode.

Het restje straf voor Eindhoven bracht geen voordeel. Het werd 9-1. De verdediging was nog meer aangetast door het wegvallen van Ben Heersink constateerden wij somber. Tenslotte miste men ook Ricardo ook al hevig.

De Grizzlies werden gestraft, terwijl volgens mijn buurman een onzer imports gemolesteerd werd. Je maakt wat mee! Schadevrij raakten de Groningers compleet. Een Kemphaan kempte te veel haan, dus 2 minuten, en een Grizzly even later idem, alleen hij kempte geen haan natuurlijk. En ja hoor, 11-1. Met vallen en opstaan en bijna doelpunten scoorde Blair Tassone tenslotte 11-2, geassisteerd door Danny Kerstholt en Peter Cartwright. Een mooie goal gaven zelfs supporters van de tegenpartij toe. Opnieuw kansen en opnieuw een doelpunt, dit keer van Peter Cartwright in zijn uppie. Hoera 11-3, staat toch beter.

Van beide partijen een speler 2 minuten, mij ontging waarom. Nog driekwart minuut te gaan. Bijna had ik mijn notitieboekje al opgeborgen en toen barstte de figuurlijke bom. Voor zover wij het konden zien probeerden de Kemphanen te scoren, Jeff voorkwam de schade, een Kemphaan viel hem aan, een Grizzly pikte dat niet. Kortom herrie in de keuken. Het meest wonderlijke was wel, dat de Eindhovense goalie zijn doel verliet en zich begaf in de richting van het Groningse doel alwaar hij Jeff te grazen nam. Nu staat die zijn mannetje wel, maar even zo goed een merkwaardige act. Veel vreemder vonden wij het dat ze beiden dezelfde straf kregen, 5 minuten + 20 minuten, trouwens evenals nog een handjevol stoute jongens van beide partijen. Nog nooit gehoord dat je zomaar de oversteek naar je evenknie mag maken tijdens een wedstrijd en als het nu was om een kusje uit te delen……..

Nog 20 seconden drie tegen drie veranderde niets aan de stand.

Kortom, de einduitslag werd 11-3 voor de Kemphanen. Zowel Tom als Jeff hebben gedaan wat ze konden, maar een mens kan niet alles. Het mag duidelijk zijn dat er nogal wat pech onderweg is geweest voor de Grizzlies. Jullie hebben zo als altijd tot het laatst toe gevochten, figuurlijk dan. Hoewel, een beetje letterlijk op het eind.

Ga vooral met figuurlijk door en als alle pech onderweg achter de rug is en alle jongens gezond en ongeschonden op het ijs staan, dan zullen de tegenpartijen nog wel een poepie ruiken! En, en wij blijven juichen voor jullie!!!