Geveld……..

In de eerste plaats al mijn lieve lezers en van mijn part de rest van de wereld ook, een heel voorspoedig 2010 en daar nog eens bovenop een heleboel spannende, sportieve ijshockeywedstrijden ter bezichtiging, en daar kan ik dan mooi een graantje van mee pikken.

Geveld door de sneeuw, zo voelde het voor mij en dan spreek ik van zaterdag 2 januari 2010. De Groninger Grizzlies dienden zich in Eindhoven te melden teneinde de Kemphanen te bevechten. Een soort hanengevecht als het ware. Normaal gesproken moet een Grizzly toch geen moeite hebben met een kemphaantje meer of minder, maar…….. niet iedere haan is dezelfde haan. Daarbij komt dat ik mij niet kip voel, vanwege mijn ontbreken ter plekke. Tja, zo heb je dat met grote zonen, die hun hand niet om draaien voor 3 meter sneeuw, maar nu als in een omgekeerde wereld moeke berispen om vooral niet zo lichtzinnig te zijn met 5 cm sneeuw in het blik te kruipen en zich naar het zuiden te reppen. Vroeger sprak IK vermanend ‘zou je dat nou wel doen?’……..

Kortom het mag duidelijk zijn dat ik een groot offer gebracht heb ter wille van hun gemoedsrust en dan maar achter de moderne techniek pogingen heb gedaan om toch een beetje in de sfeer mee te gaan. Trouwens ook mijn goede buren, altijd beter dan die bekende verre vrienden, scheten zeven kleuren bij het idee dat ik de natuur zou trotseren. Hoe dan ook, dit was mijn eerste ‘goede’ daad in het nieuwe jaar en dan kan ik er weer even tegen.
Zoals gebruikelijk heb ik mij laten voorlichten over het verloop van de strijd. Een paar spelers zijn regelrecht vanuit het vliegtuig op het ijs gegooid en dat verklaart misschien wel een boel. Wyatt is nog steeds niet capabel volgens ome dok, dus Teun Hazewinkel mocht tweede keep spelen, Jeff Honebeeke startte in het Groningse doel.

Internet deed mij tijdens de eerste periode al flink sidderen, want de Kemphanen gingen los en dat was niet de ultieme bedoeling vond ik. 1-0, 2-0, 3-0………….hou nou eens op, nee hoor, ook zij luisterden niet, 4-0 shorthanded, hoe durven ze! Een powerplay (+2) lichtpuntje bracht Peter Cartwright, dat doet hij wel meer trouwens, 4-1 met assist van Jeroen van Olphen en Blair Tassone. De Kemphanen schrokken er absoluut niet van en scoorden opnieuw shorthanded 5-1. Lachend in hun vuistje, tenminste dat veronderstel ik want ik zou dat doen als ik hun was, 6-1. Pauze, nou dat hadden ze wel nodig.

Hoopvol naar de tweede periode, hoewel dat meestal niet de sterkste is. Het duurde toch wel een dikke zes minuten voor het 7-1 werd. Je hoorde mij niet mopperen……. Halverwege de periode werd Jeff vervangen door Teun in het Groningse doel. De Kemphanen wilden ook wat doen en aapten na, zij vervingen eveneens hun keeper.

Dat weerhield de zuiderlingen niet om er 8-1 van te maken en in de laatste minuut omdat het zo aardig staat, 9-1.

Als je denkt dat je het wel gehad hebt, mis poes. In de derde periode, krap een halve minuut gaande, 10-1. Hellup gilde ik vanuit de sneeuw richting Eindhoven en dat hielp! Let op! Peter Cartwright scoorde opnieuw, nu met assist van alleen Blair Tassone, dus 10-2. Staat toch iets beter. De eerste straf voor de Grizzlies viel nu pas, da’s braaf. Daar maakten de hanen wel misbruik van, maar ik had niet anders verwacht, 11-2. Inmiddels vond ik het meer dan genoeg. Dat kon ik natuurlijk wel vinden, maar de Kemphanen dachten er anders over. Tijdens de tweede straf voor Groningen maakten zij er in de allerlaatste 21^e seconde 12-2 van. Een ding was zeker, er kon niets meer bij komen.

De Grizzlies konden bijkomen op de terugweg, teneinde vanavond te stunten tegen Nijmegen. En denk erom dat zijn de duivels en die moet je krachtig bestrijden. Zeker als je het nieuwe jaar goed wilt beginnen.

Mijn lijntje, dat vind ik toch zo interessant klinken, vertelde mij dat er op de heenweg met name in het begin veel oponthoud was geweest vanwege de weersomstandigheden. Diezelfde omstandigheden die mij deden besluiten af te zien van de schrikkelijke reis, waarbij dan nog eens de klappen om de oren bij zouden zijn gekomen!

Er waren, zoals gewoonlijk, veel goede kansen geweest voor de Groningse boys, maar men ging er te laks mee om. Ze speelden vooral in de eerste periode als natte kranten (dit is mijn vertaling), slap, niet wakker en een paar mogelijk wat jetlaggerig. Kortom geveld en niet door de sneeuw, maar op het ijs.

Jasses, het sneeuwt hier nog (of weer)! Maar naar Kardinge kom ik, al moet ik op de slee.