Dag Sinterklaasje!

Zondag 6 december 2009, plaats Kardinge te Groningen, spelers Groninger Grizzlies tegen HYS The Hague. En ik maar hopen op een Sinterklaascadeautje…… tenslotte komt de goedheiligman vaak genoeg pas op zondag langs, hij heeft het ook druk! Zo ging ik dus van tralala op de tribune zitten en vol verwachting klopte mijn hart, alweer, want ik blijf optimist tot in de kist.

Dat er dan wel heel wat uit de kast gehaald zou moeten worden, behoeft geen nadere toelichting. De grote hamvraag was dan ook ‘halen ze alles uit de kast en is dat voldoende’.

Aangezien Wyatt Russell nog wel enige tijd geblesseerd zal zijn, was er een voor de meesten, doch niet voor mij, onbekende naam omgeroepen. Teun Hazewinkel droeg nummer 35 en mocht zo nodig het doel verdedigen, hetgeen inderdaad gebeurde, zie verder……..

Dat het geen kattenpis zou worden, bleek onmiddellijk, want het tempo was haast niet bij te benen, laat staan te schaatsen. Leuk om aan de goede kant te beginnen met een paar aardige kansen, maar HYS liet dat maar niet zo gebeuren en richtte zich fanatiek op hùn kans en dat werd een paaseitje (de tijd vliegt). Na 1.55 minuten scoorde een ‘Hagenaar’ 0-1. Zij deden meer pogingen om gelijk maar een forse voorsprong te forceren, maar zo makkelijk ging het nou ook weer niet, althans niet in het begin. Aangezien ik zo nodig even met buuv moest kleppen, miste ik de ommekeer en het schot van Peter Carwright met assist van Blair Tassone, 1-1 na 6.15 minuten. Wat ik met ontzetting wel aanzag was 25 seconden later 1-2 voor HYS. Het duurde niet lang of de gasten kregen weer een sinterklaascadeautje, 1-3. Na een leuke gemiste kans voor de Grizzlies, moest er één in de zak voor twee minuten. Daarmee incasseerde HYS met smaak het cadeautje 1-4. Weer een stoute Grizzly, maar dat leverde geen averij op. Na veel heibel voor het Grizzliesdoel schoot nummer vijf voor de tegenpartij, door de pootjes van Jeff, dus 1-5 en een fractie later 1-6. Toen was het gelukkig pauze.

In die pauze werd druk gespeculeerd over de afloop. Sombere figuren voorspelden 1-30, meer optimisten hielden het op 20 en daar ik grenzeloos optimistisch ben, zie boven, hield ik het op 15 voor het geïmporteerde team en 2 voor Groningen.

Tot onze verrassing stond Teun nu in het doel. De wandelgangen hadden al meegedeeld dat hij zich iets van 4 of 5 jaar niet op glad ijs had begeven, doch heel snel met de handjes was in het inlinegebeuren. Da’s dus een soort ijshockey op wielen, dit voor de onwetenden onder mijn lezers.

De HYS-jongens lieten hem gelijk weten waar de puck diende te zijn, althans in hun ogen, want Teun was het er niet mee eens. Echter na 2.28 minuten waren ze hem te slim af, 1-7. Een HYS-er kreeg de roe, maar zijn ploeggenoten trokken zich er niets van aan en men ging rustig weer richting Grizzliesdoel. Nop en retour goede doel, bijna maar nog niet helemaal. Nog eens en opnieuw en veel gekukel om dan eindelijk door Brady Olsen beeldschoon ingeschoten te worden, geassisteerd door Ben Heersink en Blair Tassone, 2-7.

De vreugde duurde niet lang, het werd 2-8. Er kwam een straf aan voor Groningen, desalniettemin een vergeefse uitbraak van een Grizzly. Een stoute Hagenees. Later 2-9. Alwin Assenberg strafte dit af met een 3-9, met behulp van Ricardo Dijkema en Chad Euverman. Later 3-10. Een straf voor HYS daar konden we ons in vinden. Een straf voor de Grizzlies, daar had niemand enige aanleiding toe gezien. Buuv was zo boos, dat ik bang was dat ze in de netten zou springen. Ze ging teveel in het spel op zal ik maar zeggen. Doch zonder leed raakten de Grizzlies compleet.

Er deed zich een kleine show voor door een der beveiligers. Hij begaf zich wiebelend op de matten der shorttrackers teneinde pucks te verzamelen. Het begint tenslotte allemaal met een puckje.

Toen kwam er nog een cadeautje voor de Groningers.  Danny Kerstholt schoot hen naar de 4-10 toe, met bijstand van Jolke Balt en Arjan Peters. Vier minuten later was het pauze en keken wij terug op een heel spannende periode.

De speculaties waren niet van de lucht en wij begaven ons retour tribune met het vaste voornemen: 10-10, dus overtime. Die hoop werd gevoed, want na 39 seconden in de derde periode maakte Peter Cartwright er samen met Brady Olsen en Blair Tassone, 5-10 van. Holding mag niet, dus een straf voor HYS en dat bracht Chad Euverman op het lumineuze idee er 6-10 van te maken, trouwens met behulp van Blake Pronk en Brady Olsen. Zo ging het leuk richting ons voornemen. HYS gooide roet in de schoorsteen, 6-11. Ze waren echter nog niet klaar met Brady Olsen, zonder enige assistentie maakte hij er 7-11 van. Nou ja, 11-11 en overtime is ook niets tegen………

Straf voor Groningen, doelloos beuken op het Groningse doel. Dat bleef niet doelloos, het werd 7-12. De gemoederen raakten verhit op het ijs, op de tribune waren ze dat al, en het leverde aan weerszijden een straf op.

Een pracht aanval der Grizzlies werd gebroken door offside. Aanvallen in beide richtingen leverden niets op. Teun hield opnieuw een schot en er ontstond weer gepruttel, waarmee HYS een surprise van 10 minuten persoonlijk ontving. Daar werd het voor ons niet vrolijker van, vanwege dat persoonlijke dus. Teun werd ernstig belaagd door twee snelle schoten, die hij keurig onder controle hield. De derde keer ging het mis en het werd 7-13.

De volgende straf voor Groningen verwierf grote verontwaardiging in onze gelederen. Er werd mij dringend verzocht dit ongenoegen onder woorden te brengen. Hierbij dus! Toen de Grizzlies compleet waren werd het 7-14. Het fraaie overspelen van HYS maakte Teun machteloos en zo zagen wij het 7-15 worden. Weer straf voor een Grizzly, ik zal niet herhalen hoe onze gramschap werd geuit, in ieder geval snapten we er geen puck van.

De wedstrijd werd min of meer besloten met een blessure en aftocht naar de kleedkamer van Blair. Gelukkig zagen we hem snel terug in de bank. De vraag vanuit de verte naar de makkes leverde een omhoog gehouden tennisbal op. Een goed verstaander heeft slechts een half woord nodig.

De eindstand werd dus 7-15. Ik had de Grizzlies onderschat, mogelijk omdat ik niet alleen een optimist, doch ook van huis uit een Haags meisje ben, had ik die 15  wel goed.  Een rare stand en gezien de aantrekkelijke wedstrijd een beetje onbevredigend. Sint is de deur van de Grizzlies voorbij gegaan, hoewel die 7 doelpunten natuurlijk heel fraai zijn. En die 15 tegendoelpunten dan, zal men vragen. Tja, wat wil je, we leven in een materialistische wereld, maak het zelf maar af………….