‘Hongerwinter…….’

Vrijdag 12 februari 2010, letterlijk en figuurlijk een winterse dag. De Groninger Grizzlies trokken met wat auto’s naar Den Haag om de wedstrijd tegen HYS The Hague te spelen. Van spelen was geen sprake, het was meer vechten tegen de bierkaai, want het aantal Groningse spelers was tot een winters dieptepunt gedaald. Blessures, ziekte, noem het maar op en dat resulteerde in een geringe, aangevulde, bezetting van vier verdedigers, negen aanvallers en twee goalies. Kan het nog magerder? Nee, dit is een soort hongerwinter, maar dan vanwege spelerstekort. Sjoerd Idzenga verdedigde het Groningse doel tegen de aanvallen van het grootste dorp van Nederland.

Achter de computer weer deze keer, want vele diverse werkzaamheden hielden mij in het barre noorden. Ondergetekende gaat namelijk verhuizen, intern in mijn kostelijke dorp, maar toch arbeidsintensief daar het nieuwe stulpje van onder tot boven moet worden geverfd, ontvet enz., overigens niet in deze volgorde. Gelukkig heb ik niet alleen bezorgde zonen, daar verhaalde ik al eerder over, maar ook behulpzame. Doch het gaat niet aan om ‘lekker’ naar het Haagje te trekken, ‘s morgens niet te vroeg op te staan vanwege het late uur dat ik tussen de vette lappen kroop, en de zonen, morgen zelfs maar één,  maar te laten dorsen in hun schaarse vrije tijd. Mocht er nog iemand vrije tijd (wat is dat?) over hebben????? Graag aantreden in rijen van drie!

Enfin, ik red mij wel weer met de computer.

Gespannen zat ik achter het scherm en durfde nauwelijks te kijken uit angst de doelpunten langs te zien regenen. Doch eerlijk is eerlijk, na zeven minuten nog geen tastbaar resultaat aan beide zijden. Stiekem ben ik even weggelopen, want de minuten kruipen of het uren zijn in zo’n geval. Even met Rex gepraat, die onmiddellijk zijn puck tevoorschijn haalde en hem mij aanbood. Daarmee scoorde hij een koekje.

Na bijna dertien minuten een doelpunt voor HYS. Als het spreekwoord ‘als er één schaap over de dam is, volgen er meer’ maar niet bewaarheid wordt, was mijn eerste gedachte. Laten we positief blijven: knap dat het zo lang duurde!

Straf voor de Grizzlies, ach lieve hemel dat kunnen ze  toch niet gebruiken. Wat doen die Haagse gannefen met dat extraatje? Niets, da’s mooi. Het werd nog mooier, het bleef in deze periode bij 1-0.

Intussen fluisterde een supportster mij via de sms in dat Sjoerd zeer goed keept en daardoor voorkwam dat de Hagenaars er meer van maakten in deze eerste periode. Helaas raakte Danny Kerstholt geblesseerd, dus of we hem terug zien in de volgende periode staat in de sterren geschreven.

Ik doe net of ik er echt bij ben en ga een peukie roken in de pauze. Allemaal zenuwen hoor!

Jemigdepemig Siem van Sluijs maakt er na 18 seconden in de tweede periode 1-1 van, geassisteerd door Ricardo Dijkema en Peter Cartwright! Veel minder aardig is dat HYS al snel met 2-1 en 3-1 om de hoek komt. Straf voor een snuiter van de tegenpartij gaat er bij mij in als koek. Dat HYS shorthanded ging scoren is een achterbakse streek, 4-1 dus. Nog minder enthousiast ben ik over 5-1. Nou vind ik het wel genoeg, maar wie ben ik, want het werd 6-1. De gemiste kansen voor HYS in de eerste periode lijken nu gekeerd. Mijn sms-vriendin sms-de dat Danny nog niet is teruggekeerd op het ijs. Harregat.

Gelukkig weer pauze, kan ik even bijkomen tenslotte ben ik ook geen twintig meer.

Tja, wat valt er van de derde periode te zeggen. Danny bevond zich op de tribune, dus valt het hopelijk mee. HYS zet de triomftocht voort, 7-1, 8-1 en 9-1. Als het maar geen dubbele cijfers worden, dat vind ik zo onelegant. Het werden geen dubbele cijfers, want er kwam geen punt meer bij, aan geen van beide kanten en dat had voor mij nou ook weer niet gehoeven.

Na de wedstrijd nog even contact gehad met bovengenoemde enthousiaste supportster en zij verzekerde mij  vol overtuiging dat het best een leuke wedstrijd was om naar te kijken en dat de Grizzlies hun uiterste best hadden gedaan. Bovendien de keeperkwaliteiten van Sjoerd waren de redding van misschien wel 20-1.  Ach, wat wil je met zo’n aanzienlijk verschil in aantal spelers om te beginnen en verder hebben we het maar nergens over. Oh, en er waren zeer weinig straffen, vier minuten voor ieder team en dat is ook wel eens een verademing!

Knap gedaan Grizzlies. Jullie zijn wel vechters en laten de koppen niet hangen. Tenminste ik zie het niet. Jullie zullen wel honger hebben na zo’n zware wedstrijd en dat in de winter……….. het zou mij verbazen als er niet een prutje van het een of ander in de magnetron gaat. Zo niet, dan maar zo de winterkou in. Wat hongerwinter, we weten niet eens wat honger is.