Bagger

Het was baggeren door de sneeuw om op zondag 3 januari 2010 Kardinge te bereiken alwaar de krachtmeting tussen de Groninger Pinguins, oh sorry Grizzlies, met de Romijnders Devils Nijmegen plaats vond. Krachtmeting……….ja eigenlijk wel, al lag de meting meer bij de Devils. Kracht leverden de Grizzlies beslist, want niettegenstaande desalniettemin hebben ze hard gewerkt. Daar kun je niet omheen, hoewel de Devils wel natuurlijk.

Vanwege een sociale verplichting waarbij ik ook nog een welkomstwoordje moest plegen, soms rusten er zware taken op mijn bescheiden schouders, haalde ik krap in de tijd twee medesupporters op en opgewekt en monter bestegen wij de trap naar de tribune. Precies op tijd stormden wij de ijshal binnen, zagen de zamboni door de zijdeur verdwijnen en hoorden onze stadsomroeper zijn omroepje doen.

Gezien de perikelen van de zaterdagavond en de late thuiskomst der heren, 3 uur in de vroege morgen hoorde ik verluiden, keek ik slinks uit mijn ooghoeken. Doch ijverig schaatsten de Grizzlies met wakkere blik de baan op. Dat leek hoopvol…….

Zo ook de eerste aftrap in de eerste periode, want ze scheuvelden gelijk de goede kant op. Dat was slechts een lichtflits, want bij het retourtje scoorden de Devils na amper 32 seconden 0-1. Dat was niet de bedoeling heren! Als duivels vloog de tegenpartij over het ijs en dat resulteerde binnen vijf minuten in 0-2. Opnieuw een forse aanval, Jeff Honebeeke de Groningse goalie, onderuit, overeind en gered waren de Grizzlies. Wel straf en niet te zuinig ook, want de gannef pleegde hooking en abusde eerst voor 10 minuten en toen nog eens voor 20 minuten de officials, nou dan heb je het bont gemaakt, wees eerlijk. Dat konden de Grizzlies natuurlijk niet hebben, want daarmee werd het officiële aantal defenders gereduceerd tot drie en da’s een beetje. De taak werd uiteraard door medeteamgenoten overgenomen, maar daar zit ook niet veel plooi. De Grizzlies raakten wel schadevrij compleet, doch de vreugde duurde niet lang, het werd 0-3. Zowaar, Nijmegen kreeg straf. Mooie kans zou je zeggen, lauw…… hooguit de lat. Nou ja, zolang je maar niet op de lat stáát in deze barre tijden.

Bar op het balkon, maar wel een warme neus, dat wel.

Ook de tweede periode bracht onmiddellijk een leuke kans, maar verder kwam het niet. Het spel werd duidelijk harder in deze periode. Opnieuw een kans, even later door het oog van de naald, kans, nog een kans, een puck die ging hemelen, een paar mooie reddingen van Jeff, een dreigende verhitte samenscholing, drie kansen achter elkaar, een innige omhelzing op de ijsvloer, weer bijna……. De puck wilde er niet in, net als bij FC Groningen merkte mijn buurman op. Leuk, gedeelde smart is halve smart. Ze verdienen een punt was mijn stellige overtuiging. De duivels waren hebberig, 04 en 0-5 in de laatste twee minuten van de periode.

Het kon niet missen, onze helden waren vermoeid in de derde periode. Tenminste daar hou ik het maar op. Overigens bleven ze hun best doen, dat was duidelijk. Het werd in de kortste keren 0-6, 0-7, 0-8 en 0-9. Vier doelpunten voor Nijmegen in vijf minuten. Steunend probeerde ik overeind te blijven bij zoveel ellende. De Groningse coach dwong een time out af, ongetwijfeld in de hoop dat het zou helpen. Ik zag hem druk babbelen en gebaren. Ik kon geen van beiden verstaan natuurlijk, als de Grizzlies het maar konden.

Het hielp niet echt, 0-10 was drie minuten later het antwoord, na een kleine drie minuten 0-11 en een fractie later 0-12. Een Grizzly kreeg straf en je kon er vergif op innemen, wat ik niet heb gedaan hoor, 0-13. Warempel de laatste vier minuten verliepen pijnloos.

Buuv had het voorspeld, maar toen wilde ik er niet aan. Die 13 bedoel ik, over de punten voor de Grizzlies heeft ze het niet gehad, dat hadden er natuurlijk 14 kunnen zijn, hahahahaha…… Ik ben niet boos hoor jongens, volgende keer beter, als jullie beter uitgerust zijn. Afgesproken? Overigens was de tweede periode verreweg de beste, die gaf hoop op een betere uitslag, valse hoop dus.

Op de parkeerplaats vroeg een lezer van mijn oprispingen of ik deze wedstrijd in rood zou kunnen publiceren. Mooi rood is niet lelijk natuurlijk. Ach, weet je, ze hadden al rode shirts aan en dat hielp ook al niet, dus ik hou het in somber zwart, passend bij de uitslag……… Als ze binnenkort een wedstrijd winnen, dan wordt ik kleurrijk!

En toen baggerden wij weer huiswaarts.