Een huisvrouwtje naar het WK in Tilburg (1)

Joepie! Tijdig via internet een kaartje besteld. Huisvrouwtjes zijn tegenwoordig ook niet van gisteren. En toen de 24^e april 2010 vroeg op pad.

Eerst mijn grote harige vriend naar zijn logeeradres en dan de weg op. Niet met Tom, maar met Miep. Zij mag mij leiden naar alle mogelijke uithoeken des lands. Nu weet ik natuurlijk best hoe in Tilburg te geraken, maar om een levendig contact te onderhouden besloot ik toch van haar diensten gebruik te maken.

Alles van een leien dakje. Om tien uur vertrokken, door de polder, gepauzeerd bij Hajé. Niets gekocht hoor want het gaat me te ver om de Flyers te sponsoren, maar wel wat weggebracht zoals dat zo cryptisch wordt uitgedrukt. Veel te vroeg, dat mocht duidelijk zijn. Wel, dat was te vroeg gejuicht, want bij ’s Hertogenbosch begon de ellende. Wegwerkzaamheden, hoewel ik niemand zag werken, filevorming en dat met hoofdletters. Nou ja, tijd genoeg dus ik bleef zeer relaxt. OK, alles gaat voorbij zelfs hangen, dus ook de file. Nog tijd genoeg. Richting Tilburg en dan is het nog een kippeneindje. Hahahahahaha………… Een afgesloten weg vanwege……….jawel wegwerkzaamheden. Miep raadde mij aan linksaf te gaan en ik ben een gehoorzaam tiepje. Tot mijn stomme verbazing was ik terug in ’s Hertogenbosch. Draaien en opnieuw proberen, zo gauw geef ik niet op. En niet meer naar vrouwen luisteren natuurlijk, trouwens ook niet te veel naar mannen. Gewoon de borden met een T volgen. Dat betekende fors omrijden, maar om het goed te maken stond aan de kant van de weg een bord met sorry voor de overlast of woorden van gelijke strekking. Kwam wel bijna een half uur te laat in de ijshal aan en dat is voor mij bijna een doodzonde.

Bij binnenkomst waren de teams van de Oekraïne en Japan in volle strijd gewikkeld en de stand bleek 0-0. In zoverre niets gemist. Aanvankelijk wist ik natuurlijk niet wie wie was, maar dat was snel opgelost, want Suzuki reed mee en dan moet dat Japan zijn immers. Kleine in zwart geklede rakkers.

Behalve een aantal chique supporters, zij waren van foto aan een touwtje voorzien en zaten natuurlijk vipperig, waren er ook de voormalige trommelaars en andere artiesten aanwezig tot mijn grote vreugde. Zelfs enkele Duitse fans, ook muzikaal, waren meegekomen. Echter de artistieke talenten konden geen uitweg vinden, want er mocht niet getrommeld noch ander lawaai worden gemaakt. Doch de Groningse vlag voorzien van Grizzlies logo was nadrukkelijk aanwezig.

In de tweede periode leek het tijdens een PP voor de Oekraïne bijna te gebeuren, een doelpunt bedoel ik dan, maar nop. De Jappies bleken kleine kribbebijtertjes en twee mochten naar de strafbank. Dat hielp en de stand kwam op 1-0 voor de tegenstander. Een lichte schermutseling zo af en toe vrolijkte deze periode op.

De derde periode ving aan en het hoge tempo der wedstrijd beviel mij uitstekend. Ik hou van opschieten. Japan bleek niet te kunnen tellen en dat wordt afgestraft. Trouwens waar heb ik dat meer gehoord??? Nog wat meer straf, maar dat hielp niet echt. Echter toen ze compleet waren scoorden zij de gelijkmaker, 1-1. Gezien het late tijdstip in de wedstrijd zag ik het afstevenen op een verlenging en zo krijg je waar voor je geld. Dat feest ging niet door. De Japanse goalie raakte zijn stick kwijt, behielp zich met een gewone spelerstick, maar het bevoordeelde de Oekraïne dermate dat er 2-1 uitgesleept werd. Japan haalde de goalie uit het doel, maar niets mocht meer helpen. Het werd de eindstand.