Bedankt scheids!

Hoopvol waren de Groningse supporters natuurlijk op donderdag 10 december 2009, want de Groninger Grizzlies namen het op tegen de grote ‘vijand’ Hajé Flyers Heerenveen. Het is altijd een enigszins beladen ontmoeting, hoewel enigszins is een understatement. Zeg maar gerust een voltage met vele nullen. Je weet wel, Groningers en Friezen…….. aartsrivalen!

Een overvolle tribune sierde het Kardingse theater. De entourage was ook niet om mee te spotten. Bij de ingang stonden al fraai uitgedoste heren voor het verwelkomen en bespelden van de genodigden. Had ik nu ook maar mijn cocktailtje aangetrokken……. De hal was opgeleukt met een echte skihut (zonder sneeuw) voor de verfrissingen, ballen en erwtensoep.

De inleiding was verfrissend, want moeder beer had een kleintje gebaard en dat schaatste parmantig mee. Helaas geen trommels, wel een bel. Het team was op Wyatt Russell na compleet en de goede berichten waren dat genoemde jongeman volgend weekend weer in het doel kan.

Deze wedstrijd werd voor tegendoelpunten behoed door Jeff Honebeeke. De opperzebra werd gespeeld door een meneer waarvan de naam doet vermoeden dat hij uit een zuidelijk provincie komt.

Jeff mocht onmiddellijk in de eerste periode al zijn kunsten vertonen, want de Friezen hadden snode plannen, die dus niet doorgingen. Afwisselend van de ene kant naar de andere, beiden teams kansen en beide teams met niets weer retour. Tot na ruim 3 minuten de Flyers hun eerste punt scoorde, 0-1. Zij trachtten de stand zo snel mogelijk te verhogen, maar schaatsten tegen Jeff aan, die niet alles goed vond. Een prachtige kans voor de Grizzlies mislukte en wij vroegen ons voor de zoveelste keer af, waarom dat stuk verdriet er niet in mocht. Eindelijk dan toch wel, 1-1 na 8.38 minuten door een schot van Peter Cartwright met assist van Blair Tassone. Van deze laatste werd op de tribune opgemerkt dat hij zo sexy schaatst. Ik goed opletten natuurlijk……..

De Flyers lieten het er niet bij zitten en vlogen op het Groningse doel af. Speler en goalie omver, doel van zijn plaats, maar volgens scheidsmans zat ie, dus 1-2. De wraak was zoet want 12 seconden later trok Brady Olsen met assist van Peter Cartwright en Chad Euverman de stand gelijk, 2-2. Er gingen wat pogingen aan beide zijden de mist in, er was nog wat gerollebol en een straf voor Groningen. Een beeldige shorthanded kans, kwam niet verder dan een kans. Aanvallen op Jeff en compleet zonder malheur. Een spannende periode, waarin weinig straffen vielen.

De tweede periode ving aan met een Flyer en een Grizzly op de strafbank vanwege delaying. Men achtte het wat flauw aan het begin van de periode. Blake Pronk had de geest en scoorde na een dikke minuut 3-2, geassisteerd door Chad Euverman en Brady Olsen. Euforie op de tribune, dat laat zich voorspellen. Jammer dat de stand gelijk kwam. Intussen was er een Groninger smerig onderuitgehaald, maar dat kon ongestraft. Even later een herhaling van die voorstelling en wij begonnen zeer zuinig te kijken. De Friezen scoorden, 3-4. Er ontstond een giga vechtpartij waarbij de losse onderdelen over het ijs vlogen en op de tribune de knopen. Het resulteerde in het douchen van een Flyer en een Grizzly en wat op de bank. Een Flyer straf deed recht aan ons rechtvaardigheidsgevoel. Mooie kans, helaas mis. Even later twee Grizzlies eraf, zacht uitgedrukt waren de reacties van het publiek ‘belachelijk’ en ‘schande’. Over het algemeen blijf ik redelijk beschaafd, doch nu riep ik de Allerhoogste aan en dat is zeker niet mijn gewoonte en het hielp ook niet. Uiteraard maakten de Friezen gebruik van hun overmacht en zo werd het 3-5. De scheidsrechter bepaalt de wedstrijd concludeerden velen, daar opnieuw van de Flyers veel door de vingers werd gezien. De Grizzlies bekwamen weer een onbegrijpelijk straf en nog wel in de laatste seconde.

In de pauze die er op volgde liepen een aantal toeschouwers rond met lage, doch begrijpelijke neigingen. De toon was gezet, we mochten niet winnen.

Zo konden de Grizzlies in de derde periode startten met een gestrafte speler. Even dachten de Flyers dat ze gescoord hadden, maar lekker niet, puhhh….. Een uitbraak der Grizzlies liep mis, maar verder zonder pijn compleet. Nou effe dan, want er volgende opnieuw twee minuten en dat had weer tot gevolg, 3-6. En wat dacht je? Weer straf, een penalty dit keer, maar Jeff stond paraat en de Flyer kleunde mis. Een Flyer maakte in de ogen van de tribune een lelijke overtreding, maar dat mocht gewoon. Tenslotte, eindelijk, een straf voor Heerenveen en dat mondde uit in een powerplay doelpunt voor de Grizzlies, gemaakt door Blake Pronk, met hulp van Peter Cartwright en Chad Euverman, 4-6.

Het leek er even op dat de scheids zijn leven beterde, want een Flyer mocht wieberen. Groningen vond dat zo interessant dat er een time-out volgde. Een aanval ging mis, maar volgens enige deskundigheid op de tribune had het een penalty in het voordeel der Groningers dienen te zijn, maar ja zo was het niet……..

Er volgde al weer een paleisrevolutie, een Grizzly werd verwijderd met iets van 10 + 20 + 4 minuten, kortom je moet Methusalem zijn om die straf uit te zitten. Dat hoefde hij ook niet, douchen was de boodschap. Hoewel er ook een Flyer 4 minuten mocht zitten, snapte men er niets van.

Even later waren de verhoudingen opnieuw gespannen, doch het liep los. Tot slot kreeg nog een Flyer straf en men raakte compleet. De wedstrijd was over.

Het was toch min of meer een Pyrrusoverwinning voor Heerenveen, omdat men het er unaniem over eens was, dat de fluiterij niet  rechtvaardig was verlopen. Het forse aantal straffen, met name voor de Grizzlies, kostten hen de wedstrijd, die heel anders had kunnen verlopen. De jongens hadden een enorme inzet, brachten een prima wedstrijd en waren een gelijkwaardige tegenstander voor de Flyers.

Alles heeft twee kanten, dat bleek maar weer eens. De Friezen brachten de Brabander een staande ovatie. Voor hun terecht ‘bedankt scheids’!