Petje af!

Zondag 31 januari 2010 trokken de Groninger Grizzlies naar het verre zuiden om de Ruijters Eaters Geleen te ontmoeten. Ik hield mijn figuurlijke hart maar weer vast, want het aantal blessures bij de Grizzlies was aardig toegenomen. Blair Tassone een gekneusde nier, Jolke Balt een schouder uit de kom, Ben Heersink worstelt met een knie,  om maar wat te noemen. Drie verdedigers, acht aanvallers en twee goalies op papier. Zoiets vormt bij ondergetekende vroegtijdige rimpels en daarnaast ernstige vergrijzing.

Ik ben er weer eens niet bij, althans niet in levende lijve. Daarin zit ik achter de computer. Het was mij ten enenmale onmogelijk zo vroeg van huis te gaan dat ik op tijd in Geleen zou zijn en weer geen oppas voor mijn grote vriend. Volgende keer neem ik hem mee als aanvulling op het team. Jullie weten dat hij goed is met pucks, want dat heb ik eerder verteld. Hij vreet ze op en dat mag van mij met de tegenstander dan ook, rauw desnoods.

Natuurlijk vanaf zeven uur precies zat ik voor de eerste periode tot de tanden gewapend achter het masjien en alles zakte mij af van blijde verrassing. Na zeventien seconden was het al prijs en dit keer aan de goede kant. Peter Cartwright componeerde met assistentie van Chad Euverman het eerste Groningse doelpunt.

Goed twee minuten later was het de beurt aan Chad Euverman om te scoren, hierbij waren de assists van Peter Cartwright en Brady Olsen.

Helaas, dit vanwege mijn partijdigheid, wisten de Eaters er 2-2 van te maken, waar van één een powerplay. Toch zijn de Grizzlies maar mooi als een razende Roel van start gegaan en dat kan niemand ze meer afnemen. Slechts voor iedere partij twee minuten straf hakt er ook niet echt in.

Ik ben van huis uit een enorme optimist, maar de vraag kwam toch wel bij mij op, houden de Grizzlies dit vol met zo weinig mankracht???? Vrouwkracht kunnen ze tenslotte niet over beschikken.

Voor ik het vergeet, Wyatt Russell bevolkte het Groningse doel.

In de pauze even een hapje gegeten, want dat was er nog niet van gekomen en ik was weer present voor de volgende periode.

Vol spanning kroop ik op mijn plekje. Zo jubelend als ik over de straffen in de eerste periode sprak, zo nerveus werd ik al snel in de tweede periode. Al twee stoute Grizzlies op het schavot, weliswaar niet gelijktijdig, maar het betekende toch maar lelijk nog minder spelers ter beschikking. Ik werd al moe toen ik er aan dacht. Kun je je mijn verrassing voorstellen na 9.27 seconden in dit hoofdstuk! Chad Euverman scoorde 2-3, geassisteerd door Peter Cartwright. Te gek, te gek! Maar juich niet te vroeg moeke ging er voorzichtig door mij heen………. Oh jongens, hou het vast alsjeblieft, smeekte ik een hogere  sportmacht!

Volkomen terecht vroegen de Eaters geschrokken om een time out.  Alles best als het maar niet helpt, dacht ik nijdasserig. Mijn hart zat inmiddels in mijn keel, ik heb nog geprobeerd het vast te houden, maar het lukte niet. Ik durfde eigenlijk niet eens meer te kijken, naar het scherm bedoel ik dan.

Niets mocht de Eaters meer helpen in deze periode. Het bleef 2-3 voor de Grizzlies.

Knappe jongens!

Snel de hond even uitgelaten en weer achter het scherm. De scheids was vervangen in de derde periode vanwege blessureleed. Wat straffen voor een Grizzly en dat leverde Geleen 3-3. En weer straf, wat zijn ze toch ondeugend!  Maar ook een Eater ter strafbank, bracht zelfs een shorthanded 4-3 op het scorebord. Weer een Grizzly straf en nog een en ik begon alweer stevig te balen, nee ik begin niet weer……….. Nog een straf, het kan niet op jongens. Er vloeide echter geen bloed meer. De derde periode werd afgesloten met een eindstand van 4-3 voor de Eaters.

Mijn lijntje vertelde dat er kei hard is gewerkt, dat de instelling positief was. Danny Kerstholt viel op door zijn enorme inzet. Wyatt heeft heel goed gekeept, maar kon niet voorkomen dat het sterkere Geleen zich van de nipte overwinning voorzag. In aanmerking genomen met hoe weinig Grizzlies deze wedstrijd is gespeeld en met hoeveel, relatief gezien, straffen zij weer om de oren hebben gekregen, 26 minuten tegenover 4 voor Geleen, vind ik het eigenlijk een grote overwinning. Het zou leuk zijn geweest als het in de cijfers tot uitdrukking was gekomen, maar het doet niet af aan de prestatie! Petje af!!!