Alles went, behalve een…………..

De wedstrijd van zondag 24 januari 2010 in Tilburg gemist? Lees mijn verslagje dan maar. Hoewel…….. ik was er ook niet bij toen de DESTIL Trappers de Groninger Grizzlies versloegen met 3-10, maar ik heb mijn bronnen immers. Dat verslag is zo levendig dat het is of ik er bij was, wat wil je nog meer.

Wat mij alweer weerhield waren de voorspellingen van het weer. Weer of geen weer leek mij overdreven. Die les had ik geleerd na mijn barre terugreis vanuit Amsterdam. Toen dacht ik lichtzinnig ‘weer of geen weer’. En als het dan ook in de ijshal van Tilburg geen weer is, dan krijg je dubbel op je kop. Daarbij kwam dan ook nog dat ik bij een serieuze aangelegenheid eerder aan mijn stutten zou moeten trekken en ik zag de verdrietige ogen al voor me. Dus alles met alles, ik was er niet levendig bij en het ging gewoon door zonder mij. Logisch toch.

Voor mij helemaal duidelijk hoe het ging. Het opblaasding in de hoek, Trappertjes eruit, Grizzlies gewoon door de deur, die zijn eenvoudig gebleven.

Jeff Honebeeke in het doel, want dat Wyatt er zou staan had ik niet verwacht na vrijdagavond. Hij bleek reserve dit keer. Gauw op de sheet geteld hoeveel spelers er waren, precies op de kop af 13 in het veld voor Groningen en welgeteld 18 voor Tilburg. Lach er maar om………..

Er staat iets wonderlijks voor een onbenul als ondergetekende op de sheet bij de eerste periode. 00.00: Goalie voor Groninger Grizzlies: 46 Jeff Honebeeke. Tot zover kan ik het nog begaffelen en dan daaronder 00.60: Goalie voor enz.  Wie kan mij dat uitleggen? Is ie effe weggerend en weer teruggekomen? Hetzelfde gold voor de Trappers trouwens. Spannend!

Dat nam allemaal niet weg dat de Trappers de puck er al na 1.12 minuten in trapten, 1-0. Het duurde best een tijdje voor het 2-0 werd, 3-0 schoot er als een speer achteraan. Ricardo Dijkema zag kans in zijn uppie de eer in deze periode te redden, het werd 3-1. Slechts voor iedere partij één straf, een kleintje van 2 minuten. Veelbelovend vond ik.

De ijshockeyers pauze, ik ook even pauze. Mijn harige vriend de poot, zeg maar poten, laten optillen. Buiten natuurlijk, ik ben een redelijk proper vrouwtje en die troep moet ik niet binnen. Krijg ik ook ruzie met mijn poezebeesten.

Goed de tweede periode dan. Hetzelfde geintje van de eerste periode werd door de Trappers herhaald, dus 4-1. Maar nou werd Peter Cartwright toch boos en hij maakte er 4-2 van met assist van Chad Euverman. Jammer dat Tilburg de vreugde teniet deed door er 5-2 van te maken.

Waarschijnlijk, want ik was er niet bij immers en nu vertaal ik vrij de gegevens van de sheet, was er een aanvaring, want een Trapper kreeg twee minuten en een Grizzly twee keer twee, die chrosscheckte en roughte tegelijk. Knap hoor!

Heel even later werd er een geïmporteerde Groninger hevig gestraft met resp. 20 en nog eens 10 minuten voor het bekende abusen. Natuurlijk vroeg ik mijn lijntje naar de gang van zaken, want dit is niet niks en dat voor een vriendelijke jongeman. Wel dat zat zo. Genoemde jongeman werd onderuitgehaald op een niet sympathieke manier en de dader, de tegenpartij dus, kreeg geen straf. Dat leverde van de Groninger een mopper op en dat mocht niet. De mopper er overheen zal dan wel de tweede straf hebben uitgelokt. Het wekte overigens wel verbazing dat er geen straf was uitgedeeld in eerste instantie, heb ik begrepen.

Om kort te gaan er werd door Tilburg nog een keer gescoord, dus 6-2.

Over de helft van de derde periode werd het pas 7-2 om fluks door te schieten naar 8-2. Daarna viel mij op dat er om dezelfde tijd drie Grizzlies en drie Trappers mochten pauzeren       om allerlei misselijke redenen. Daar kon mijn bron ook wel iets over vertellen. Er was eigenlijk niet veel aan de hand, maar het duurde te lang voor er gefloten werd. Ja en krijg je dit soort toestanden blijkt in praktijk.

Wat niet wegnam dat Groningen scoorde 8-3, de maker was, drie keer raden…… Peter Cartwright met assist van Brady Olsen en Ricardo Dijkema.

Helaas werd het 9-3, er huppelde nog een Gronings knaapje naar de strafbank en daarop powerplayde Tilburg 10-3.

Dat werd dus de einduitslag. Mijn informant meldde dat ze ondanks slechts ruim twee lijnen toch een goede tegenstander waren geweest en dat met name de jonge Mike Groenhof leuk gespeeld had, vooral zijn zeer jeugdige leeftijd in aanmerking genomen.

De fluiterij was, en dat lijkt mij sympathiek uitgedrukt, vaag. Er is dus niet veel veranderd, laten we het zo maar zeggen. De Grizzlies  gingen met 48 minuten naar huis, de Trappers maar 10. Wat zijn die braaf hè!

Alles went…………. behalve??????, juist een ………….. (je mag kiezen:14, 13 of 9 letters)

De oplossing vind je in de volgende aflevering!