Kaskraker

Op donderdag 21 januari 2010 vormde zich een forse rij voor het loket der kaartverkoop. De alom bekende derby was op het toneel, de Groninger Grizzlies kregen bezoek van de Hajé Flyers uit Heerenveen. En je bent goed maf als je daar niet naar gaat kijken. Een kaskraker dus, tenminste dat hoop ik voor de penningmeester!

Ter begeleiding van de feestvreugde waren de supporters uit Nordhorn aanwezig en maten hun muzikale talenten breeduit. Toeters en  bellen en niet te vergeten trommels en dat hebben we geweten. Ik hoor ze nog…….

Het gouden team der Friezen schaatste kloek het ijs op onder luid gejuich der Friese supporters, echter het enthousiaste lawaai der Groningers voor het entree der Grizzlies, daar konden ze niet aan tippen.

Tot onze grote schrik bereikte ons de informatie dat Blair Tassone behept is met een hersenschudding en die kon eigenlijk niet gemist worden was onze gemeenschappelijke conclusie. Daar kregen we ook wel gelijk in.

Wyatt bevolkte het Groningse doel en heel verdienstelijk zoals gewoonlijk, doch ook hij is menselijk en liet een enkel steekje vallen. Graai al je moed bij elkaar en lees vooral verder……..

De eerste periode begon alweer met een aanval op het Groningse doel, dus werk aan de winkel voor Wyatt. Het ging goed en de Grizzlies draaiden de zaken om. Een dot van een aanval op het Flyers doel en nog eens, het leverde niets op. Omgekeerd hadden de Grizzlies gelukkig geluk en da’s niet alleen voor de domme hoor!

Heerenveen mocht de eerste straf incasseren, dat leek mij een goed teken, maar ik heb zelden gelijk. Ook de Grizzlies kregen straf en het duurde wat voor de leiding er uit was wie nou eigenlijk stout was. Even leek Wyatt geblesseerd, maar hij bleef in het doel, dus viel het kennelijk mee. Alweer geluk. Nog een straf erbij maakte de spoeling dun bij de Groningers en dat bleek wel, 0-1 voor de Flyers. Geen kunst natuurlijk, dacht ik narrig.

Om 9.36 minuten trok Peter Cartwright de stand gelijk 1-1 met assist van Brady Olsen. Wij waren uitzinnig van plezier. De lol was zo over, want Groningen kreeg straf, flauwekul hoorde ik van diverse kanten. Ik zou het niet weten, ik heb er geen verstand van. Tripping was geen tripping hoorde ik ook verluiden. Kan natuurlijk. Leuke kansen, een Flyer tripte naar de strafbank en nog een, Heerenveen compleet, weg kans en even later 1-2 door een nonchalante verdediging zoals een achterbuurvrouw snedig opmerkte. De Groningse supporters hadden nog wat vraagtekens zo hier en daar, maar een mens krijgt niet altijd antwoord. Het was pauze.

Nog 1.31 minuten powerplay voor de Flyers in de tweede periode kwamen de Grizzlies goed door, zelfs een kans loerde om de hoek en nog een. Onze buitenlandse supporters trachtten de feeststemming tot grote hoogte op te zwepen, dat was wel nodig vanwege een paar straffen notabene voor een hele aardige jongen, dus daar waren wij het per definitie niet mee eens. Het werd er 1-3 van, hoera we waren compleet. Ik probeerde krampachtig de positieve kant te zien. Wij zagen ook een paar overtredingen bij de Flyers, maar dat hielp niet. Hoewel…. warempel ook scheids zag er een en dus powerplay voor de Groningers. Hielp weer  niet, sterker nog er volgde een verdiende straf voor een Grizzly, zo eerlijk zijn wij dan ook wel weer. Alles compleet zonder tastbaar resultaat. Nog wat straffen, een Grizzly bleek zelfs met zijn ellebogen te werken, leuke kansen die niet leuker werden, geen schade en dat is al heel wat.

De derde periode bracht nog even powerplay voor de Grizzlies, ondanks een prachtige kans wilde het loeder er niet in. Na drie van die mogelijkheden wilde ik mijn hoed opeten, maar dat had ik al eens eerder gedaan.

Van links naar rechts, dat wilde ik soms wel eens iemand geven. Wyatt had het erg druk, doch ook de andere goalie kon geen duimen draaien. Wyatt liet toch een steekje vallen, niet expres natuurlijk, maar het werd er wel 1-4 van. Er kwam nog een aardig stukje geluk om de hoek kijken, want Wyatt verliet om ongetwijfeld goede reden het doel, ruimte zat dachten wij verschrikt, maar de  aanvallende Flyer schoot mis. Hoe is het mogelijk voor open doel! Echter wij konden het zeer waarderen.

Bij een volgend schot der Flyers floot de coloradokever net eerder, want het doel was fietsen. De straffen wisselden elkaar wat af. Het lukte geen van beide partijen er nog een punt aan toe te voegen.

Het is vaak hetzelfde liedje, wel kansen maar ze willen er niet in. Frustrerend op het ijs neem ik aan, maar eveneens op de tribune. Ook de trommels hadden steeds hetzelfde liedje, dat ligt voor de hand bij trommels. Mijn trommelvlies heeft wel wat geleden. Zoals ik al opmerkte, ik hoor ze nog! Echter de beste manier om luid en duidelijk van je aanmoediging blijk te geven is toch de grote trom, laten we daar geen doekjes om winden. Tot vanavond en ontvang Geleen met dreigend tromgeroffel!