Een groot fluitiste

Zaterdag 3 oktober 2009 vonden de Groninger Grizzlies en de DESTIL Trappers Tilburg elkaar in Kardinge te Groningen.

De coach van de Grizzlies had jong bloed toegevoegd, te weten Siem van Sluijs en Daan van Fessum. Het was goed te constateren dat Blair, Klaver-Jan en Ronald hersteld waren van hun blessure!

De beer schaatste de traditionele rondjes over het ijs, nu zonder vlag, want er valt nog niets te vlaggen en bovendien geeft dat het voordeel dat beerlief in de pootjes kan klappen. Viel er iets te klappen??? Ja hoor, er werd prachtig gefloten.

De dweilert had erg veel tijd nodig voor zijn klus, maar  voor de spelers zich geformeerd hadden voor de face-off, ook dat deed een beroep op het geduld der supporters.

 

Maar toen ging het ook van leer in de eerste periode. Buuv zou graag in de eerste minuut eens een doelpunt der Grizzlies zien. Ik ook natuurlijk. Wel, dat lukte niet, maar straf lukte wel. Het doelpunt liet ook niet lang op zich wachten, na 1.39 min. was het raak, voor de Trappers dan, 0-1!

Er werd flink geploft tegen de boarding. Tom redde wat er te redden viel. Mooie kansen aan de goede kant van de baan. En hoera weer straf, de handeling was niet zichtbaar vanwege de boarding, maar volgens de sheet was dat juist de reden. Twee Grizzlies trokken zich niets van het gemis ener speler aan en braken brutaalweg uit. Een pracht kans, die stuk liep op de goalie der Trappers. Schadevrij kwamen de Groningers uit de straf te voorschijn. Een vreselijke aanval der Tilburgers legde hen geen windeieren. Geniepig scoorde een Trapper om het hoekje van het net, juist toen Tom nog bezig was uit het andere hoekje te kruipen, 0-2. Peter Cartwright nam wraak en schoot op het goede doel met assist van Zahir Hup. Keepmans ving ‘m, maar liet hem toch ontglippen en dat betekende 1-2. Helaas even later 1-3. Een der zebra’s stond in de weg en Trapper en Grizzly botsten. Straf voor Groningen met nog een extraatje van 10 minuten. Wij konden het niet volgen, maar wie zijn wij?? De Grizzlies raakten compleet en uit een denderende aanval kwam 2-3 voort, een punt gemaakt door Blake Pronk met assist van Peter Cartwright en Jeroen van Olphen.

Fluitenkruid deelde een penaltyshot uit als cadeautje aan de Trappers, niemand begreep waarom. Gelukkig ging het mis. Maar er loerde een nieuwe straf om de hoek voor de Grizzlies en even later werd eindelijk ook Tilburg bestraft. Eigenlijk had het publiek een penalty verwacht, maar fluitelientje besloot anders. Tilburg wist de stand op 2-4 te brengen.

 

Na ernstig beraad in de pauze onder het genot van een peuk werd besloten dat we voor de overwinning zouden gaan. Nou ja, de Grizzlies dan en de eeuwige roem zou dan op ons afstralen natuurlijk. Trouwens de gehaktballen zijn vreselijk opgeslagen en zodoende kon de echtgenoot van een van de rookdames er geen meer kopen, zijn zakgeld was niet toereikend. Gepleit werd voor een verhoging, maar er werd niet in getrapt.

 

Eindelijk de ‘aftrap’ voor de tweede periode. In de kortste keren werd er een prachtig doelpunt gescoord door een Grizzly, doch vanwege offside en een gewaarschuwde Grizzly, die de waarschuwing niet tot zich nam, telde het niet en telde de straf wel, 10 minuten maar liefst.

Een pracht kans, mis. Een straf, raak met weer een extra 10 minuten. Hij had zijn smoel open getrokken, hoorde ik verluiden. Tom had het heel zwaar te verduren. Tenslotte glipte hem een puck door de benen en 2-5 was het resultaat. Een mooie aanval, mis, rebound ook mis. Tom keepte zich het lebbes, want inmiddels was er een nieuwe straf aan de Groningers uitgedeeld. Ondanks 3 tegen 5 en 4 tegen 5 wisten de Grizzlies de vijandelijke powerplay te overleven. Weer straf Groningen. Misselijke zaken aan de andere kant van het toneel werden niet befloten. Schadevrij door de straf. Een duidelijke holding, scheids zag geen fluit.

 

De Grizzlies gingen in de derde periode gelijk in de aanval. Dat is tenslotte de beste verdediging en bovendien geeft het de burger moed. Af en toe zag men fraaie acrobatiek. Wij verbaasden ons hevig, want na 4 minuten nog steeds geen straf voor de Grizzlies. Opnieuw mooie kansen, maar het punt viel bij de Trappers, 2-6.

Na ruim 10 minuten in deze periode nam Jeff Honebeeke het doel over van Tom Korte, die overigens weer een geweldig stuk keepkunde had laten zien.

Eindelijk zat er weer een Tilburger op de strafbank. Een aller-akeligste check tegen een Grizzly deed de vlam in de pan slaan en het publiek kreeg een stukje knokkerij voorgeschoteld. Het leverde de Trappers twee straffen op en de Grizzlies slechts één. Even later, ze had het echt gezien, nog een Trapper op de bank. Helaas zagen de Grizzlies geen kans er iets mee te doen. Wel werd het tenslotte 2-7.

 

Het was een rare wedstrijd, waarbij vooral de fluiterij niet altijd begrepen werd met name in de eerste en tweede periode. Het was eentonig als het ware. De Grizzlies stegen tot grote hoogte, namelijk 48 minuten, de Trappers 20. Niet dat scheids niet mooi floot, ze floot prachtig. Maar eerlijk is eerlijk, in de derde periode floot ze twee tonen en dat scheelt een slok op een borrel.

Fluiterij is immers niet altijd op zijn plaats, wees nog eens eerlijk. Wat het publiek er van vond? Die floot gewoon terug en nog veel harder.