Het kan niet hele dagen feest zijn

Wat mij betreft wel hoor, maar zo mocht het zaterdag 19 december 2009 niet zijn in de competitiewedstrijd van de Groninger Grizzlies tegen de Amstel Tijgers uit Amsterdam. Daar het natuurlijk veel aardiger zou zijn om ook deze wedstrijd met winst binnen te halen, gingen wij daar klakkeloos van uit, temeer daar er tot nu toe steeds van de Tijgers gewonnen was. Bovendien is positief denken heel belangrijk immers.

Heel positief was wat ik las in het programmaatje van de wedstrijd in Den Haag op vrijdagavond jl. Er werd uitgebreid aandacht besteed aan de Groninger Grizzlies op een zeer collegiale wijze. Respect, zij brachten het in praktijk! Ook ons jubileumprogramma werd vermeld. Reuze bedankt Den Haag, een goed voorbeeld!

Ook positief was een volle tribune ondanks het echte winterse weer en het feit dat beerlief een nieuw kind op het ijs had gezet.

In de eerste periode vloog Amsterdam gelijk de verkeerde kant op richting Grizzlies doel alwaar Jeff Honebeeke stond opgesteld. Men zag gelukkig dat dit niet de bedoeling was en de meute ging richting goede doel, waar natuurlijk ook een keeper stond. Het schot was dan ook mis. Hup, nee niet die, terug, Jeff stopte keurig, maar na enkele pogingen ging het mis. De Tijgers scoorden 0-1. Jasses, gelukkig zat ik klem op de tribune, anders was ik omgevallen. Wel kansen, geen punten en ook nog straf, weliswaar zonder schade. Het was een spel van vallen en opstaan en vele botsingen, maar ja het is geen ballet toch?

Eindelijk zette Brady Olsen 1-1 op het bord, geassisteerd door Peter Cartwright en Blair Tassone. Een straf voor Groningen zag ik anders, voor mij was het meer een balletfragment. Overigens volgde er toen een stukje circus, men rollebolde wat af. Een Tijger schoot bijna in eigen doel, maar de redding kwam van zijn goalie. Voor mij had het best gemogen hoor.

Men merkte op dat oud-Grizzly Francis Walker, die nu optrad als Tijger niet flatteus gekleed was in de Tijgeroutfit, het maakte hem flets. Eigen schuld, dikke bult.

Op verzoek bleven we even zitten in de pauze en waarom werd snel duidelijk. Er werd een roerende oproep gedaan een actie uit Assen te steunen om een t-shirt te kopen  teneinde meer onderzoek naar kanker te kunnen verrichten. Henk Göbel, die weet waarover hij spreekt, zette dit in een persoonlijk woord kracht bij. De shirts vlogen over de toonbank in de pauze.

Daarna gingen wij pauzeren in Siberië.

Nauwelijks was de tweede periode begonnen of een Grizzly kreeg straf. De Tijgers maakten misbruik van de situatie en zetten de stand op 1-2, dus Groningen wel compleet. Een schot en hij zat, wij waren allen overtuigd. De scheidsrechter niet.

Ach, zo erg was het ook weer niet, het was immers een vriendschappelijke wedstrijd meenden sommige toeschouwers. Neen, driewerf neen! Het is om het echie, hielpen wij hen uit de droom. Dat besefte Blair Tassone terdege en hij maakte er 2-2 van met assist van Peter Cartwright en Brady Olsen. Pfffffft, dat gaf enige opluchting. Een poging er nog een in te frommelen mislukte, want het doel ging wandelen.

Intussen werd de sfeer wat grimmiger. Weer straf voor Groningen deed daar geen goed aan. De aanvallen op Jeff barstten weer los en dat bracht 2-3 op de teller. Een hevig gemier om de puck, een schot gevangen, wat knokken en twee er af.

Overigens schaatste er vaak een scheids in de weg.

In bevroren toestand kwamen wij terug voor de derde periode. Ik ontdooide snel, want Peter Cartwright verwarmde allen met een 3^e doelpunt voor Groningen. Hij deed het samen met Jeroen van Olphen en Blair Tassone. Een Grizzly werd beschuldigd van abuse, dus kreeg tien minuten rust. Nog een aantal schoten op het goede doel mislukten jammerlijk. Wat straf over en weer en een schot op het Groningse doel. Volgens ons tegen de lat, het geluid was helder en klaar, en volgens de opperzebra was ie in het doel geweest, want het werd er 3-4 van. Wij baalden dat het een aard was. Peter Cartwright kennelijk ook en hij deed er wat aan, 4-4 samen met Brady Olsen en Chad Euverman. Volgens het publiek zat de puck er even later weer in, maar scheids zei nee. Een boze meneer merkte op dat het de derde keer was, je snapt wel waarvan. Wat oproer was het gevolg. De Amstelaars maakten een raar doelpunt, maar daar zullen ze niet mee gezeten hebben, 4-5. Echter na veel gerommel greep Brady Olsen in met assist van Peter Cartwright en Blake Pronk, 5-5.

Een straf waarvoor weinig begrip was, bezorgde de Amsterdammertjes 5-6. Zij kregen nog wel een straf om de oren, maar die richtte, helaas voor de Grizzlies, geen schade aan. Een time out voor Groningen zette ook geen zoden aan de dijk en 20 seconden voor het einde de Jeff uit het doel trof ook geen doel.

De eindstaf werd 5-6 voor de Tijgers, weliswaar onbevredigend maar wat moet je er nog aan doen? De enige oplossing bleek een feestje, wat dus feestelijker had gekund.

Napraten, bijpraten, alles onder het genot van een drankje of wat dan ook als het maar lekker is en als het maar niet aan Mokum deed denken. Ik heb er vannacht zelfs nog aan gedacht, zo maar, ik werd wakker en dacht ‘die vermaledijde Tijgers’. De volgende keer beter. Haal ze door de mosterd op 16 januari 2010!! Toch hoop ik dat ze goed thuis zijn gekomen.

Een hele fijne kerstvakantie, we spreken elkaar weer op zaterdag 2 januari in Eindhoven. De beste wensen voor het nieuwe jaar en onthoudt  goed: ‘alles van de toekomst wordt vandaag geboren’.  Zo, nu heb je tenminste wat om over na te denken. Doeiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii