Gemiste kans

Dat gold in ieder geval voor mij op vrijdag 8 januari 2010. Ik had in Nijmegen kunnen zijn, want de Groninger Grizzlies moesten het opnemen tegen de Romijnders Devils Nijmegen.

Alles zat tegen, het weer, de hond en de uitslag natuurlijk. Ze zijn zo zuinig op mij, en dat is op zich hartverwarmend, mijn jongens bedoel ik. Het zal jullie een worst wezen. Als het nu leven en dood betreft, dan is het wat anders. Eerlijk de voorspellingen maakten het voor mij ook wat twijfelachtig. Daarbij kwam mijn grote vriend, hij moest te lang alleen zijn en dan gaat hij huilen. Tenminste dat neem ik aan (mogelijk is het wensdenken), want in zo’n geval ben ik er natuurlijk niet bij. Bovendien wenst de veestapel, t.w. hond en twee katten, op een fatsoenlijke tijd eten. Kortom ik zou grote kans maken voor verwaarlozing gebrandmerkt te worden in mijn vredelievende dorp en dan wordt er minstens twee maanden over je gebabbeld.

Revanchekans voor de Grizzlies, in ieder geval de kans om minder gehavend uit de strijd te komen dan vorige week. Laten we zien of het gelukt is.

Wyatt Russell vonden we weer in het Groningse doel, dat is tenminste een goed bericht. Jeff Honebeeke was mee als tweede goalie.

Het was natuurlijk effe slikken dat na ruim één minuut in de eerste periode Nijmegen al scoorde, 1-0.

Het was mij verbijten dat er weer niet goed geteld werd, straf vanwege to many men. Lummels, dacht ik gramstorig. Het nodigde de Devils uit, daarvoor zijn het immers devils, om er 2-0 van te maken. Ik schonk mij maar een glaasje lekkers in, want ik dreigde depressief te worden. Opnieuw een straf voor Groningen, maar dat liep goed af en wat nog beter was? Peter Cartwright  maakte er 2-1 van met assist van Blair Tassone en dat nog wel shorthanded.  Peter, ik hief prompt het glas op je!
Verder gebeurde er niets vermeldenswaard, althans vanaf de sheet gezien, want ik was er immers niet bij………… hoewel ik weiger ergens spijt van te hebben, het wordt er toch niet anders van. Hooguit geleerd dat ik gladheid, sneeuw en mist maar moet trotseren. Zo niet , dan niet zeuren!

Tjakkes, binnen twee minuten in de tweede periode werd het 3-1. Zat ik in de pauze allerlei leuke verrassingen te bedenken, zoiets als 2-2 bijvoorbeeld, nee dus. Even met beide benen weer op de grond. Die benen kwamen na ongeveer acht minuten opnieuw op de grond, nu een beetje harder, want de Devils maakten er 4-1 van. Misselijke streek hoor! Nog geen minuut later deed Blair Tassone wat terug en ik leefde weer op. Brady Olsen en Peter Cartwright assisteerden hem bij 4-2.

En ik sprong bijna tot het plafond, want Blair scoorde in zijn uppie 4-3!!! We komen in de buurt dacht ik arrogant. Hoogmoedige gedachten speelden door mijn hoofd, maar ik gaf mezelf een flinke opdonder, want de benen moeten dus wel op die grond blijven. Het was maar goed dat ik al op de grond terecht was gekomen, want de wraak was zoet voor die duivelse Nijmegenaren, 5-3. Moest dat nou???

Een troost er kwam van de Devils kant niets meer bij, helaas van de Grizzlies ook niet.

In de derde periode ging het mooi mis. 6-3-, 7-3 en 8-3 en doen de Grizzlies dan niets meer terug???  Jawel, Peter Cartwright vond het tijd worden en dat werd 8-4 met assist van Brady Olsen en Blair Tassone! Twee duivelse boeven straf, dat moet toch kunnen? Nee.

Er was wat gewissel met de Nijmeegse, nou ja Nijmeegse???, keeper. Snappen doe ik het niet helemaal op deze afstand, maar daarom niet getreurd, als er maar niet goed gekeept wordt aan die kant, vind ik het best. Oh prachtig Nijmegen straf, vast erg verdiend! En doen we er wat mee lieden? Nee, dat niet, maar de schade werd ook niet groter.

Ach, laten we elkaar geen mietje noemen, een winkans had er niet echt in gezeten, hoewel ik er wel van droomde natuurlijk. Het is echter al mooi dat het verlies binnen de perken is gebleven en het een spannende wedstrijd was om naar te kijken. Middels een lijntje dit keer uit de supporterhoek der Grizzlies, dus regelrecht vanaf de tribune, was ik er toch een heel klein beetje bij.  Een lijntje ‘terwijl’ en een lijntje ‘na afloop’, dus ben ik van alles behoorlijk op de hoogte. Zij, ja het is een zij en om een tipje van de sluier op te lichten, is een familielid van een der imports, maar verder noem ik geen namen.

Opgevallen was dat er toch aardig wat minder spelers in de bank der Grizzlies zaten dan bij de tegenpartij, maar dat is vaak het geval. Wyatt had goed staan keepen, er waren best kansen geweest, Danny leek geblesseerd te raken doch dat viel mee en hij kon de weg vervolgen. Dan was er nog iets met een speler en een schaats, maar door het gigantische lawaai in de ijshal ter plekke heb ik daar de clou niet van meegekregen. Een ding is zeker, zonder schaatsen gaat het niet! Dus laat niemand ze zondag vergeten!

Voor mij blijft het een gemiste kans, dat wel……..