Het kon Friezen, het kon dooien
Alweer een derby. Dit keer weer in het fraaie Thialf theater te Heerenveen en wel op zaterdag 31 januari 2009. Een kippeneindje natuurlijk voor deze bereisde Roelien. En een beetje thuiskomen vanwege het overspel van mijn jongens een aantal jaren geleden. Nou ja, ze hadden nog niet de leeftijd voor het echte overspel, maar ze speelden twee jaar met veel plezier bij de rivaal, in de 1e divisie. Ach, als we de wereld als één grote familie beschouwen, wat maakt het dan uit, niet waar? Dan moet je het ruim zien! Soms natuurlijk, want met puckbezit moet je wat bezitteriger zijn.
Met een volgeladen karretje tuften buuv, ma en zus van Derek en ik zei de gek naar het buitenland. Heerlijk dat ver weg zo dichtbij kan zijn!
De eerste schrik kwam al ruim voor de wedstrijd, want er stond een kruimeltje voor de deur met een paar enorme ijshockeyschaatsen aan de armpjes en hij keek dreigend! Opdat wij maar gewaarschuwd waren…….
Bij binnenkomst wachtte ons een grote verrassing, want niet alleen een groot aantal Groningse supporters zoals voor de hand lag, ook het volledige muziekkorps der Grizzlies was aanwezig. Sterker nog, zij werden uitgebreid met muzikanten uit Nordhorn. Je hoeft niet te vragen wat een geweldige stimulans dat was. En wat een lawaai!
De wedstrijd werd ingeschaatst door een wankele ijsbeer in een Flyer shirt, dus optimistisch hoopte ik dat het misschien inhield dat de Friezen niet goed ter schaats zouden zijn………….
De eerste periode gaf om te beginnen een beeld van teveel om het Groningse doel hangen. Op het vreselijke nippertje miste een schot der Friezen. Maar ook een aanval in de goede richting, miste genoeg richting. Een gestrafte Flyer hielp de Grizzlies ook al niet aan het eerste punt. Sterker nog, zij gingen door het oog van de naald. En toen, tot ieders grote schrik, scoorde Heerenveen 1-0. Even later mocht een Grizzly naar de strafbank en ik zakte bijna door de plastic stoel van de ellende. Mathieu, je weet wel de monsterkeeper der Grizzlies, werd flink te grazen genomen. Een gestrafte Flyer bood een paar prachtige kansen, maar mis en weer mis. Ook een verraderlijke uitbraak van een Flyer ging gelukkig mis. Hoe dan ook van deze powerplay werd niets gebakken.
Mathieu ving de vijandelijke pucks links, rechts, van voren, van achteren, noem het maar op en behoedde de Groningers voor meer tegendoelpunten. Veel ‘hoogballen’, lees hier hoogpucks, kenmerkten de periode. ‘Hoogbal’ is een aanwijzing van de Kroatische trainer van mijn volleybalclub, in het geval van ijshockey moet het dus zijn ‘laagpuck’, dat is veel beter.
In de tweede periode kreeg Mathieu onmiddellijk wat te doen. De Flyers waren beslist van plan te winnen. Bovendien volgde een straf voor de Grizzlies, ‘ook dat nog’ verzuchtte buuv. Maar een en ander bleef schadevrij. Even later vond een onbegrijpelijke straf plaats. Een Grizzly werd onderuitgehaald door een Flyer natuurlijk, en de Grizzly kreeg straf. Nou ja alles ging goed en ook zat een Flyer af en toe aan de kant, dus wat wil je nog meer. Er waren mooie kansen voor de Grizzlies en er waren mooie reddingen door Mathieu. En wij maar wachten op de gelijkmaker. Dat lukte tenslotte na ruim tien minuten in deze periode. Blair Tassone scoorde 1-1 met assist van Danny Kerstholt en Zahir Hup.
De Friezen kregen een straf vanwege interference, want een Flyer mikte een Grizzly in zijn eigen doel en dat mag niet. Maar ook een Groninger werd nog aan de kant gezet, maar behalve de zenuwen, kregen we er niets meer van.
Nu kwam ons in de pauze toch een afschuwelijke poging tot omkoping ter ore. ONZE supporters uit Nordhorn kregen een pilsje van de Friezen…………..
Vanwege een royale zamboni leek de ijsbaan op sommige plaatsen een visvijver, dus moest er eerst wat aan gedaan. Een linesman bleek een uitstekende hulp in de huishouding.
Toen begon de derde periode. Met straffen over en weer werd het extra spannend. Niet alle keren zagen de Groningse supporters de logica van bestraffing der Grizzlies in. Het leverde echter geen problemen op. Een gezamenlijke kluit van scheids en diverse spelers deed ons even ontspannen schateren.
De aanvallen op het Grizzlies doel waren niet van de lucht, doch omgekeerd kon ook de Friese goalie niet duimen draaien. Alweer kregen de Grizzlies een straf om de oren die onze supporters ten enenmale ontging, want de Flyer ging uit eigener beweging onderuit, net als die ijsbeer aan het begin.
De spanning was om te snijden, want geen van beide partijen kregen een schaats aan de grond, figuurlijk dan natuurlijk, want anders was het geen gezicht. Als de Grizzlies Mathieu niet hadden………
Er volgden wat straffen, waarbij een enkele maal ons de bek openklapte, maar de scheids heeft altijd gelijk. Of soms niet……… nee dat kan niet. Toch bleek er rechtvaardigheid in deze wereld, want Noel Coultice zag het licht en scoorde 1-2, met assist van Lance Morrison en Derek Bachynski. De Grizzlies vroegen een time out. Het spel ging verder. Er waren nog 8 seconden te spelen……………… het was over en het werd stil aan de overkant!
Het kon Friezen, het kon dooien. Tja het dooide voor de Friezen en de Groningers gingen er met de winst vandoor. GEWONNEN met 1-2! Wij vlogen naar huis terug met rode konen van de pret.
Wat doen jullie vanavond Grizzlies? The Hague met gebogen hoofd naar huis sturen? Of is dat teveel gevraagd?
