In de herhaling

Donderdagavond 29 januari 2009 vonden vele supporters zich terug in sportcentrum Kardinge, want daar speelden de Pecoma Grizzlies Groningen  tegen de Romijnders Dar Devils uit Nijmegen. En die Devils hadden nog een appeltje te schillen met de Grizzlies vanwege hun behaalde sof in eigen huis,  krap een week geleden. Dus met wat slappe knieën begaf ik mij, via de serieuze werkkring van mijn alom bekende buuv teneinde haar daar los te rukken, eveneens in die richting, want iets missen heb ik afgeleerd. Precies 20.15 uur ploften buuv en ik hijgend en puffend op de tribune neer. Wij hadden elkaar inmiddels aardig in de stress gewerkt………

Maar wie schilde er nu een appeltje? Dat waren niet de Devils, want hun verlies ging in de herhaling. Ha, ha, ha, lachte de graaf in het Spaans! Lelijk van mij, het riekt naar leedvermaak. Wie nieuwsgierig is, leest verder.

De eerste periode maakte een uitstekende start, helaas bleef het bij bijna. De puck ging ongeveer hemelen, doch werd door een alerte meneer te midden van de staanplaatsen achterin mooi gevangen. Opnieuw keurige kansen en gemiste rebounds. Buuv werd gelijk overmoedig en ik siste haar nijdasserig toe sssssssssst’, want ik verzoek de goden niet graag. Een gemier van jewelste voor het vijandelijke doel, mis, bijna, en ja hoor 1-0 gescoord door Ram Sidhu met assist van Nick Pomponion en Noel Coultice, na ruim 7 minuten.

Een retourtje naar het Grizzlies doel was minder aardig, maar Mathieu was present en de rollen draaiden snel weer om. Bij een volgende aanval der Devils kregen we het even benauwd, want Mathieu was zijn stick kwijt, doch het werd soepel opgelost. En zo golfde deze periode verder aan ons voorbij. De eerste straf viel na 19 minuten voor een Devil, dus ons hoorde je niet mopperen. Pauze om bij te komen van de emoties vanwege ons vreselijk meeleven.

Met een restje powerplay was het aardig starten in de tweede periode, maar het lukte niet er een slag uit te slaan. Nauwelijks waren de heren uit Nijmegen compleet, en de periode was krap twee minuten oud, of Lance Morrison besloot de voorsprong te vergroten tot 2-0. Hij had daarbij hulp van Derek Bachynski en Nick Pomponio.

Een aanval op ‘onze’ Mathieu was een lachertje, nou ja achteraf dan. Een pracht kans voor de Grizzlies liep ook op de klippen, echter de scheids werd intussen wel pijnlijk getroffen, maar als jongen van stavast ging hij gewoon door te scheidsen. Of wij daarom straf kregen, durf ik niet te zeggen, maar het bleef gelukkig zonder nare gevolgen.

Het was duidelijk dat de Nijmeegse keeper niet voor de poes was, want het lukte niet om hem te verschalken. Een dubbele straf voor de Grizzlies gedurende korte tijd, doch het gescoorde punt door Nijmegen telde niet vanwege een verschoven doel. De Grizzlies kwamen zo zonder kleerscheuren door de straffen.

Even rust vanwege een kledingprobleem van Mathieu en verder kon de strijd. De Groningers kregen opnieuw een straf. De publieke tribune besloot dat de scheids een misselijke kerel was en hij werd dan ook uitbundig bedankt toen Nijmegen er misbruik van maakte, 2-1. Er volgden nog wat mooie kansen, doch het bleef bij kansen en wij pauzeerden uitgeput.

Met het gezang van velen ‘Gróningén, Gróningén enz.’ werden de spelers begroet en aangemoedigd er een overwinning uit te slepen. Wij durfden er nog niet in te geloven, want hoogmoed komt voor de val en daar hadden wij geen zin in.

Na ruim zes minuten in de derde periode zette Blair LeFebvre de voorsprong op veiliger, 3-1. Hij werd geassisteerd door Noel Coultice en Ricardo Dijkema. Een volgende poging strandde door een stoute overtreding van een Devil en hij moest dan ook naar het schavot. Nijmegen deed er alles aan om de achterstand weg te werken en ik vond het steeds enger worden. Er werd weer een straf voor Groningen uitgedeeld. Wij snapten er met de beste wil van de wereld geen barst van. Een leuke opmerking hoorde ik: ‘het lijkt wel of hij kruis of munt gooit’. Maar je zit er maar mooi mee, vooral als er nog een straf bij komt. Doch Nijmegen kreeg geen voet meer aan de grond, laat staan een puck in het Groningse doel.

Mathieu stuntte nog wel een keertje door op een eng moment ver uit zijn hok te komen en dat bezorgde mij een complete hartverzakking, maar alles liep goed af en het aftellen kon beginnen.

Gewonnen met 3-1!!!

Het was een bloedstollende wedstrijd, waarbij veel gevallen werd en de puck zeer springerig was. Het is vast een dure avond geweest op puckgebied.

Geweldig dat er weer van Nijmegen gewonnen is, we hadden het wel gehoopt, maar eigenlijk als nauwelijks haalbaar gezien. Wij verwachtten dat Nijmegen tot de tanden toe gewapend op het ijs zou staan. Misschien was dat wel zo, maar de Grizzlies sloegen hen de tandjes keurig uit de bek. Voor zover wij het konden beoordelen, was de Devilse coach niet blij, hij beschikte in ieder geval over een fors stemgeluid. De andere kant van de medaille is natuurlijk dat onze coach vast heel opgewekt was na afloop, om niet te spreken van de spelers. Ik zag iemand lopen met een stapel welverdiende vloeibare versnaperingen!

Tot zaterdag in Heerenveen, laat ze een poepie ruiken!