Geen schoonheidsprijs, maar…..

……. wel winst op zaterdag 27 december 2008 voor de Pecoma Grizzlies in Utrecht alwaar zij de Hoek Dragons bekampten.  Buiten net zo koud als binnen, eindelijk vorst van eigen bodem, maar geen gelegenheid meer om buiten wat op te warmen. We zijn verwend met de hoge temperaturen van Kardinge, zodat het leek of we in Siberië waren beland in plaats van een ordentelijke propere Nederlandse stad voorzien van alle moderne gemakken.

Waarschijnlijk heb ik de oliebollen al in het hoofd, of, en dat ligt eigenlijk meer voor de hand, want ik hou niet van oliebollen, ik sta nog onder invloed van de afgelopen kerstdagen, waarvan ik uiteraard hoop dat iedereen het naar genoegen heeft gehad. Ik heb mij al een paar keer ‘vertikt’ in deze inleiding en dank de hemel voor de moderne techniek, die mij door middel van een rood stippellijntje onmiddellijk kond doet van de foutjes. Dat was vroeger wel anders, want ik heb heel wat tijd besteed aan het spelen voor tikpoes. Dan zat je te mieren met flaterwater teneinde alle misstappen te corrigeren. Ik ben er nog handig in, want ik flater wat af!

Goed nu even serieus……. Een aanzienlijke delegatie uit Groningen was tijdig tot zeer tijdig aanwezig om de feestvreugde te verhogen en vooral om te bevriezen, want een kleur van opwinding kreeg niemand van deze wedstrijd en dat gold zowel voor de Grizzlies als voor de Dragons. Overigens voorzagen de Utrechtse aanhangers de bui al hangen, want die waren nu niet direct in grote getale aanwezig.

In dit verslag zal de oplettende lezer nauwelijks vermelding van doelpunten en assisten aantreffen, want de sheet staat nog niet op de NIJB site en wij schrijven half tien in de morgen. Daar de weliswaar enthousiaste speaker volstrekt onverstaanbaar was, had ik dus ook niets ter plekke kunnen noteren, zelfs niet met hulp der omstanders.

Laten we maar beginnen met de eerste periode. De verkeerde kleur ging er met de puck ‘van deur’. Wat aardige aanvallen van de Grizzlies, doch recht in het vuistje van de Utrechtse keeper leverde niets op, en nog eens niets. Wat geknoei was het gevolg en ook Utrecht wist niets met leuke kansen te doen, in de eerste plaats omdat Mathieu Blanchard het Groningse doel bewaakte als een cerberus en in de tweede plaats omdat ze er niets van bakten. Na hevig gepruts merkte een bittere Groningse supporter snedig op dat U17 het op dit ogenblik beter doet. Mijn mis-geroep werkte vast mee aan het missen van de kansen der Dragons, aan het slimme ijshockey kan het niet gelegen hebben. Een straf haalde gelukkig niets uit, want Mathieu hield de zaak in de hand. En, ik val in herhalingen, de boer hij knoeide voort……. Men viel over een haar, tripte ego dat het een lieve lust was en ik griezelde voort. Een kans om te zoenen liep in het honderd en juist toen het noordelijke publiek alle hoop voor deze periode op dreigde te geven, werd er gescoord, 0-1, en vraag me dus niet door wie, want zeker weet ik het niet, maar mogelijk Blair LeFebvre, assist de andere Blair???? En nog eens, echt waar, 0-2, door ??????????, assist? Zou het Nick Pomponio kunnen zijn geweest??????

In de pauze werd met gemengde gevoelens de eerste periode herdacht. Leuk die twee punten, maar het spel was knudde van de bovenste plank. Hoe zou dat nou zijn gekomen, want de Grizzlies hebben de laatste wedstrijden toch laten zien dat ze het kunnen! Daar was men snel uit: teveel gegeten met de kerstdagen, bijvoorbeeld tam konijn. Dat zou kunnen, want zo speelden ze ook in de tweede periode.

Inmiddels waren er plaids tevoorschijn gehaald, om bevriezingsverschijnselen te voorkomen.

Een powerplay situatie bracht geen puntjes binnen. De Dragons waagden een poging, doch Mathieu was onverbiddelijk. Nog een strafje voor hen, dom gedoe bij een aanval van Utrecht, de Grizzlies een bankzitter. We keken naar een slow motion film. Een mooie kans voor de Grizzlies ging naar de gallemiezen, een klein relletje bracht wat afwisseling en zo sleepte de wedstrijd zich voort. Kansen, missers, vallen, aanvallen vijand, mispoes, circuswerk, reddingen enz. De microfoonmeneer was in de war en kondigde de laatste twee minuten aan, terwijl er nog één minuut te gaan was in een periode waarin nog geen sprake is van 'nog twee minuten te gaan',  waarna vrolijke Alpenmuziek klonk. Pauze, ditmaal overdekt in een luguber donker hol, waar gevatte Utrechtse supporters aankondigden dat ze gevaarlijk waren. Nou daar trapten wij niet in na de eerste twee perioden.

Tenslotte periode nummer drie. Nog steeds dus een stand van 0-2 en het kon ‘galgen en burgemeesteren’, hetgeen zoveel betekent als ‘het kan vriezen of dooien’, maar die uitdrukking wilde ik in Siberië liever niet gebruiken.

Gezegd moet toch wel even dat de Utrechtse keeper uitstekend stond te keepen in de tweede en derde periode. Toch moest hij, na wat valpartijen op het zeiknatte ijs, een puck aan zich voorbij zien gaan, dus 0-3. Gescoord door Derek Bachynski ?????, assist ‘gooi maar in mijn pet’.

De periode was wel iets beter, maar het had toch veel van een circusvoorstelling. De Grizzlies kropen door het oog van de naald, razendsnel draaiden zij de rollen om en raak! 0-4, door???????? Niemand constateerde het 5^e doelpunt, maar de scheids wel, dus die zat, maar door wie?????????????

Ook de Dragons wilden een duit in het zakje doen en dat lukte, 1-5, een mooi doelpunt moesten wij eerlijk toegeven. Vrijwel onmiddellijk afgestraft door de Grizzlies, 1-6, want ze hadden een foutje goed te maken. Door wie??? Opnieuw een foutje bracht 2-6.  Een powerplay voor Utrecht bleef schadevrij, een Dragon greep een Grizzly, maar dat bracht geen 2 minuten voort. Wel kregen de Utrechtenaren de smaak te pakken, 3-6. Nog eenmaal powerplay voor de Groningers mocht niets opleveren.

De eindstand werd dus 3-6. De scheidsrechter was een milde fluiter, dat moet gezegd worden. Zeker geen wedstrijd om over naar huis te schrijven, hoewel velen zich daar niets van aantrokken en met overgave smsjes verzonden teneinde de winst mee te laten vieren in het hoge noorden. Niemand blonk uit in dit 'spektakel', alleen Mathieu was zoals we van hem gewend zijn in vorm. Gelukkig maar, anders had het wel eens anders kunnen aflopen.

Door de uitstekende rijkunsten van een medesupporter werd ik veilig voor mijn eigen deur afgezet. Kan het luxer? Nee dus! Vanavond tegen Tilburg, maak je borst maar nat! Graag een fraaie vertoning voor eigen publiek als het effe kan. Bij voorbaat dank heren.