Over en sluiten
Helaas viel het doek voor de Pecoma Grizzlies op 22 februari 2009 in het eigen Kardinge, alwaar de Ruijters Eaters uit Geleen met de winst gingen strijken. De kwartfinale gehaald, is het tastbare resultaat van dit seizoen. Volgende keer weer een stapje, desnoods twee stapjes, hoger lijkt mij een goed plan. Ik wacht nog steeds op die kolossale prijs in de staatsloterij, al meer dan veertig jaar trouwens dus statistisch ben ik haast aan de beurt, dan draag ik mijn steentje bij! Nu moet het bij een nietig verslagje blijven, maar men doet wat men kan.
Ik gun ieder het zijne hoor, daar niet van, maar ik hoopte toch met velen op de tribune, dat de Eaters leuk carnaval hadden gevierd en liters bier in de benen hadden……. Dat hadden ze misschien ook wel en waren ze daarom wat prikkelbaar. Het waren knokkerige tiepjes. Lees maar verder, dan doe ik alles uit de doeken.
De eerste periode begon met veel gedoe om de face-off. Even later, slechts luttele seconden, verloor een Geleense snuiter, in een poging de puck te veroveren, zijn helm. De lummel had hem beslist niet vast gemaakt. Een Grizzly kreeg straf voor elbowing. Onze monden vielen voor de eerste keer open, ik spreek van 27 seconden na aanvang.
De Pecomaatjes fietsten, oh nee schaatsten, al snel richting goede doel, maar mis, een retourtje en opnieuw een poging, mis enz. Kortom drie kansen in twee minuten en dat shorthanded. Het kwam de Groningers toch duur te staan, want Geleen scoorde nog net een powerplay goal, 0-1. De aanvallen vlogen van links naar rechts. Er dreigde een straf voor de Eaters, scheids floot en vlam in de pan, alles vocht met alles. Het resultaat was twee Eaters en een Grizzly bankwaarts. Kansen zat, maar er werden wat suffigheidjes gepleegd en de powerplay leverde niets op. Een lummel uit het zuiden struikelde over de puck en straf voor Groningen. Eerlijk toegegeven, even later viel er een terechte straf. Vanuit die riante positie wist Geleen te scoren, 0-2, echter het was duidelijk high stick en dus waren wij het er niet mee eens. Niet dat het hielp. Erger, even later kat in het bakkie, 0-3. Een buurvrouw merkte op dat de Grizzlies te lief zijn. Mogelijk, maar ze kregen al straf genoeg, laat staan als ze niet lief zouden zijn…….
De Eaters kregen ook nog een straf, maar de Grizzlies konden er niets mee. De puck werd herhaaldelijk hoffelijk afgestaan aan de Eaters. De Grizzlies konden niet tellen en kregen daar weer straf voor. Er vonden nog wat innige omhelzingen plaats en het was gelukkig pauze, want ik was buiten adem!
Na een slappe eerste periode, was de tweede duidelijk veel feller, dus konden wij nog gepast optimistisch zijn. Een fraaie aanval op het Limburgse doel, doch het doelpunt werd verhinderd doordat de keeper zich er languit op wierp. ‘Blijf maar liggen knul’ was het advies op de tribune. Dat deed ie niet natuurlijk. Wel ontstond er weer een vechtpartijtje en dat was dus opnieuw samsam op de bank. Nog geen minuut later mocht er een tweede Groninger plaatsnemen voor een zogenaamde overtreding die niemand had gezien. Toen er weer met vier gespeeld werd, wist Ram Sidhu uit te breken en te scoren, shorthanded, 1-3, met assist van Lance Morrison. Achtereenvolgens reddingen, aanvallen, en natuurlijk relletjes. Dat laatste leverde veel boe-geroep op, want er moesten twee Groningers zitten en dat klopte voor geen meter. Eindelijk een stoute Eater voor vier minuten terzijde geschoven. Duizend en een kansen voor de Grizzlies, en geen schot kwam in het doel terecht. De Limburgse keeper had een handigheidje, tenminste het kwam zeer tactisch over, zodra er een serieuze aanval door de Groningers werd gepleegd, verschoof prompt zijn doel, waarmee het onze voorbij gestreefd werd. Ook Matthieu had veel te redden. Er deden zich veel griezelige situaties voor en natuurlijk knokkerij met dienovereenkomstige gevolgen. Overigens floot de zebra er behoorlijk eigenaardig in om en de edele delen vlogen over de tribune uit ongenoegen der Groningse supporters. Bij iedere poging van Groningen om te scoren, volgde agressie bij de Geleners. Toch wist Blair LeFebvre in de laatste minuut van deze periode de stand op 2-3 te brengen. Hij werd geassisteerd door Preston Cicchine en Nick Pomponio.
Het kon dus nog alle kanten op in de derde periode en zo startten de Grizzlies dan ook met een snoepje van een kans, gevangen, weer een schot, gehouden. Een Eater klierde en een Grizzly kreeg straf. Voortdurend gezeik van de Limburgers, maar met de powerplay kwamen ze in ieder geval niet verder. Af en toe ook een Eater op de strafbank, een schot tegen de lat, retour verkeerde doel, gehouden, goede doel, net mis en ga zo maar door. Geen schade door de powerplay, dat niet. Het dansende doel der Eaters bleef in trek en ergerde ons mateloos. Scheids had er geen moeite mee, dat ergerde ons nog meer.
Helaas zette Geleen de stand op 2-4. Nieuwe kansen voor Groningen strandden door een verschoven doel, hoe is het toch mogelijk!
Time out voor de Grizzlies en wij voelden de bui al hangen. Tuurlijk, 2-5 in het empty net. Mathieu weer in het doel, had natuurlijk geen enkel doel meer. Het is nog nooit gelukt, en in anderhalve minuut kunnen de Grizzlies toch geen twee doelpunten scoren, al stonden ze er met tien man voor. Ach, ik hoef niet alles te begrijpen…..
En met die stand viel het doek dus inderdaad voor de Grizzlies. De laatste twee perioden waren heel spannend. Na een zware zaterdagavond en in de vroege uurtjes pas in het warme nest, was het niet verbazingwekkend, dat zij niet fleurig op het ijs stonden, maar na de eerste periode waren ze er weer helemaal en kreeg Geleen het niet gemakkelijk. Zaterdagavond was niemand te spreken over de fluiterij, maar, en nu haal ik een deskundige meneer aan, deze scheids had gerust in Engeland mogen blijven, want hij floot ronduit slecht. Ik heb er geen verstand van, maar kon me in die uitspraak wel vinden.
Als ik in mijn verhaaltjes schrijf ‘wij’ bedoel ik natuurlijk niet dat ik zo majesteitelijk ben, maar dat ik tevens spreek over het belendende publiek. Zo dat is rechtgezet.
Verder moet ik even kwijt, dat ik zeer droevig gestemd ben, en bij thuiskomst boven een glaasje een paar tranen heb gelaten, want ik heb nu niets meer te schrijven en ik deed het zo graag. Ik val in een diep gat……… wie haalt mij er uit????????
