Na ampele overweging….

heeft ondergetekende op zaterdag 14 februari 2009 besloten om niet naar Geleen te gaan om de wedstrijd van de Pecoma Grizzlies tegen de Ruijters Eaters met eigen ogen te aanschouwen. Denk nou niet dat ik iets tegen Geleen heb, in tegendeel. Een leuke ijshal met een gezellige kantine, maar wel een ‘…..’ eind weg en de ervaring heeft geleerd, dat de Grizzlies met winst naar huis komen als ik er niet bij ben, dus durfde ik eigenlijk ook niet erg. Zodoende hebt ik na ampele overweging er voor gekozen mijn nageslacht in de 1^e Divisie (maar eentje hoor!) met mijn aanwezigheid in Kardinge te vereren. Tenslotte mag je je naaste familie niet verwaarlozen. Tja  een aardig bijverschijnsel is natuurlijk wel de milieuvriendelijke daad vanwege energiebesparing, hetgeen weer in de een of andere knip positief gevoeld wordt. Bovendien zoals bekend, aarzel ik geen moment om toch een schrijfje te doen. En net toen ik mijn doordacht besluit had genomen, kwam er nog een ander zeer belangrijk aspect om de hoek loeren: geen oppas voor het hondebeest. Wees eerlijk van ca. 4 uur in de middag tot zo ongeveer 3 uur in de nacht zonder wc houden jullie ook niet vol. En van een piepklein hondje, vooruit dat dweil je zo op. Echter ik zou een regelrechte zondvloed aantreffen en ik wil niet  het einde van de wereld op mijn geweten hebben. Dan wil ik het nog niet eens hebben over de avondprak, want ik zou ook nog een verwijt van grote uithongering aan de broek krijgen! Eigenlijk had het lot dus ook al beslist, en waren al mijn overwegingen verspilde energie, zoals wel meer in dit aardse bestaan. En de poezen dan, hoor ik de dierenliefhebber denken? Die krijgen ’s ochtends dubbel te knagen, daar mogen ze dan de hele dag over doen en de noodzakelijk stoelgang wordt via het kattenluik buiten gepleegd. Niets aan de hand, ik vertel ze de afloop van de wedstrijd  wel na afloop.

En nu willen jullie wel eens iets over ijshockey horen? OK, daar komt ie, want ik heb natuurlijk mijn informatiebronnen ……….

De eerste periode was van redelijke kwaliteit en hield beslist een belofte in. Het aantal straffen deed vermoeden dat er een behoorlijk aantal stoute jongens op het ijs stonden, waarvan de winst beslist naar de Groningers ging, minder leuk natuurlijk. De Eaters konden dan ook profiteren van een powerplay en scoorden 1-0. Zover dus nog geen echte narigheid, want met zo’n stand kan het alle kanten op en er kon met gepast optimisme gepauzeerd worden.

In de tweede periode was het verloop totaal anders. Het aantal straffen was weliswaar aanzienlijk minder, je ziet zondaren kunnen toch ook wat leren. En zelfs een doelpunt van Blair LeFebvre, assist van Noel Coultice en Nick Pomponio,  deed de hoop nog varen, maar toen was het ook gedaan. Slap spel en domme fouten, maar ja, wie is er zonder fouten in dit aardse tranendal.

Twee straffen voor Grizzlies maakten de zaak natuurlijk niet vrolijker. Wel vrolijker werden de Geleners, want er werd door hen nog tweemaal gescoord en zo kwam de stand op 4-1.

Er vond nog een incident plaats in deze periode, want onze Nick Pomponio werd min of meer gelanceerd voor het doel, waardoor hij op keepmans terecht kwam en dat was natuurlijk een pracht reden voor oorlog op het ijs. Uiteraard was de scheids zo bijdehand om een straf uit te delen en mogelijk, maar ik was er niet bij, dringend attent te maken op de verlate kerstgedachte van vrede op aarde.

Goed, ook de derde periode volgde, want zo is de orde der dingen. En die was hartstikke goed, werd mij meegedeeld. De Eaters werden compleet verrast door de druk die de Grizzlies op hun doel uitoefenden. En dat werd al snel beloond, want Lance Morrison scoorde 4-2 met behulp van de pass van Klaver Jan Middelweerd. Het aantal schoten op het Limburgse doel kwam maar liefst op vijftien te staan. Het was droevig dat de puck er ondanks al die pogingen niet in wilde.

De Eaters wisten nog wel een keer te scoren en daarmee brachten zij de eindstand op 5-2 in hun voordeel.

Behalve mijn informatie na afloop, werden de supporters bij de 1^e Divisie ook op de hoogte gehouden. De eerste periode 1-0 voor Geleen, niks aan de hand besloten wij, want een wedstrijd heeft drie van die zaken. Ergens in de tweede periode van de ver afgelegen wedstrijd kwam het blijde bericht door dat de Grizzlies voorstonden met, ja jullie lezen het goed, 1-2. Juichen en jubelen in het Groningse theater, dat mag duidelijk zijn. De vreugde mocht niet duren, want toen de stand van 4-1 door kwam, bleek er een jammerlijke vergissing te zijn gepleegd  en moesten wij omschakelen naar diepe droefenis.

Overigens was het natuurlijk wel zo dat ik ook nog een beetje wroeging had, want misschien als ik nu wel mee was gegaan……………