Een zware bevalling

Mijn poezen voorzien van een bakje versnaperingen, mijn harige vriend ondergebracht op het logeeradres, waarmee hond en logeerbaas in hun nopjes waren. En ik reisde opgewekt per taxi af naar het midden des lands om een fraaie overwinning mee naar huis te kunnen nemen. Tenminste daar hoopte ik natuurlijk op……. Daar heb je het weer, ik vereenzelvig mij gewoon met het team of ik meeschaats. Andere mensen vereenzelvigen zich met hun auto bijvoorbeeld ‘ik heb een lekke band’ of ‘mijn olie moet ververst worden’. Zo heeft iedereen zijn voorkeuren. Maar ik dwaal af, zoals wel meer voorkomt trouwens.

Een redelijke afstand en dat betekent altijd meer supporters in de arena met o.a. het huisorkest, maar ook een paar Duitse supporters inclusief lawaaiapparaat en fors zwaaiend met de Pecomavlag op gezette momenten. De Utrechtse kant wist niet wat hen overkwam en waren terecht jaloers.

Mathieu Blanchard, onze goalie, trof enkele voorzorgsmaatregelen om te voorkomen dat zijn doel van richting zou veranderen en het is heel verstandig om doelgericht te werken. De krachtmeting kon beginnen.

De zebra’s beschaatsten de ijsvlakte, gevolgd door de Dragons in strijdbaar rood gehuld en in maagdelijk wit vertoonden zich de van luid applaus voorziene Grizzlies.

Weinig wedstrijden hebben mij zoveel jaren van mijn leven gekost….. De rooien gingen er gelijk met de puck vandoor. Dat duurde wel niet zo lang, maar toch! De zaken keerden en mijn optimistische buurvrouw sprak van bijna. Nou, mij was het niet bijna genoeg. Heen en weer en doodeng, om na bijna drie minuten met een straf opgezadeld te worden, die volgens genoemde buurvrouw sloeg als een tang op een varken of woorden van gelijke strekking. Echter ook de Dragons waren stout en die powerplay leverde Groningen het eerste doelpunt. Lance Morrison scoorde 0-1 met assist van Derek Bachynski en Nick Pomponio. Enige opluchting mijnerzijds, want er waren mij te griezelige situaties geweest al was de wedstrijd nog geen 6 minuten oud. Straf, terwijl de lummel gewoon viel. Een acrobatisch schot die erin zat en er gelijk weer uitsprong en zodoende afgekeurd werd. Wij hadden onze twijfels…..

Ook de volgende straf was dubieus in de Groningse ogen, maar gelukkig hadden wij Mathieu in het doel staan. Wel zat er een Utrechts schot, doch fluitmans was net iets eerder met zijn fluit en dus ook dit werd afgekeurd, waardoor het evenwicht was hersteld. Straf hier, straf daar. Bijna, bijna, net niet en dan net wel: 0-2 opnieuw gescoord door Lance Morrison met behulp van Preston Cicchine en Derek Bachynski. Niet veel later maakte Utrecht er 1-2 van. Straf hier, straf daar, bijna, gelukkig net niet en het was pauze.

Met een beetje straf voor de Pecomaatjes startte de tweede periode, maar al snel waren zij schadevrij compleet. Een pracht kans liep stuk op de Utrechtse keeper. Maar omgekeerd hadden ook de Dragons mooie kansen en dat maakte mij zeer ongerust. Temeer daar zij shorthanded probeerden te scoren en dat vind ik persoonlijk ongehoord. Maar gillen van de pret, dat wel, toen Lance Morrison zijn derde doelpunt maakte, geassisteerd door Derek Bachynski en Klaver Jan Middelweerd, 1-3. Wat straffen over en weer om de rode oortjes. Een gekwetste Dragon op het ijs, maar hij overleefde het glansrijk. Wat straf voor beide partijen en ook een ineengestorte Grizzly, die weer dapper overeind kwam.

Een Utrechtse supporter wilde zijn krachten meten met de Groningse trom, doch eerlijk is eerlijk, het klonk niet echt muzikaal.

Wat geblunder deed onze haren te berde rijzen, maar toen deed Blair LeFebvre wat met de powerplay, assist van Derek Bachynski en Preston Cicchine en bracht de stand op 1-4. We incasseerden een dit keer terechte straf. Het ging niet echt makkelijk en de Dragons waren ware draken, maar we stonden comfortabel voor.

Na een peuk belandden wij in de derde periode en ik kletste nog wat af, waardoor mij een stiekeme streek der Dragons ontging. Opeens stond er 2-4 op het bord. Misselijke jongelui hoor. Het werd nog erger, want binnen 2,5 minuut wisten zij er 3-4 van te maken. Ik stierf duizend doden. De Groningse coach kennelijk ook , want hij timede out. Het enige directe resultaat daarna was een straf voor de Grizzlies. Gelukkig ook al snel een voor Utrecht. Een en ander leverde voor beide partijen geen problemen op. Even doorbraken wij de gierende zenuwen met een vette lach, doordat een Grizzly zo komisch gecheckt werd, dat hij door medeijsgebruikers moest worden gered van een duik over de boarding.

Overigens weerhield niets de Dragons om het de Grizzlies knap benauwd te maken. Mathieu had werk voor tien en daarbij kregen de Groningers opnieuw een onzinnige straf. Dat kun je er dan net niet bij hebben hè! En hoewel mijn contacten met hierboven niet overdreven zijn, hief ik toch de armen ten hemel, want Derek Bachynski wist de stand op 5-3 te brengen, geassisteerd door Preston Cicchine en Lance Morrison. Weer straf voor de Groningers, terwijl mijn buurvrouw met overtuiging meedeelde dat het omgekeerd had moeten zijn en ik geloof haar op haar eerlijke gezicht! Het werd overleefd en Utrecht wenste een time out. Hun goalie verliet het doel, het was net een wippert, want 24 seconden later stond hij er weer in. Echter niets hielp meer en de eindstand kwam dus op 3-5 voor de Grizzlies.

Een zware bevalling, doch het kindje werd geboren en het werd ‘Drie Punten’ genoemd. Ik heb zeker nog een kwartier zitten hijgen in de auto, want geloof mij, op de tribune zitten bij zo’n wedstrijd is bijna even vermoeiend als het spelen ervan.

Doe me een lol, heren, vanavond graag zonder al te veel griezels winnen van Amsterdam. Hou rekening met een dame die zo langzamerhand in de honderden jaren telt. Niet echt hoor, maar jullie snappen het vast wel………biologisch en daar kun jullie iets aan doen!!!