GIJS terug in de Eredivisie

Voorzitter Roelof Noordman had het tijdens de kampioensreceptie in maart al aangekondigd. GIJS gaat voor het Eredivisieschap. Hij is vol vertrouwen dat de benodigde financiële middelen gevonden zullen worden. Eind april is de kogel door de kerk. Vol trots wordt de nieuwe hoofdsponsor gepresenteerd. De GIJS Grizzlies sluiten een sponsorovereenkomst met ICT dienstverlener Pecoma Business Technology, kortweg Pecoma. De overeenkomst geldt voor de periode van maar liefst drie jaar. Daarmee is GIJS na een afwezigheid van 16 jaar weer terug op het hoogste ijshockeyniveau en zal in het vervolg onder de naam Pecoma Grizzlies door het leven gaan.

Andy Tenbult
Tijdens het jeugdtoernooi aan het einde van het seizoen had menigeen zich afgevraagd waarom Andy Tenbult voor een ogenschijnlijk gewoon jeugdijshockeytoernooi naar Groningen was gekomen. Na later blijkt om onderhandelingen te voeren over een mogelijk trainer/coachschap bij de kersverse Eredivisionist. Tijdens de persconferentie eind april wordt niet alleen de nieuwe hoofdsponsor gepresenteerd, maar is het bestuur ook verheugd Tenbult voor te kunnen stellen als de nieuwe trainer/coach van de Pecoma Grizzlies. Ook hij gaat een verbintenis aan voor drie jaar. De 46-jarige Canadees is reeds lang in Nederland. Na zijn actieve loopbaan, die overigens in 1980 in Assen begon, wordt hij coach van verschillende Eredivisieteams. Met Nijmegen behaalt hij in 1997 het landskampioenschap. Hij zal zich naast het eerste team ook bezig gaan houden met de ontwikkeling van de jeugd en wordt onder andere trainer van het U20- en het U17-team.

Groot verschil
Het krachtsverschil tussen de Ere- en 1e Divisie is groot. Dat realiseren de verantwoordelijke mensen binnen de club zich ook. Het doel is een team te bouwen rond de eigen kweek dat in drie jaar tijd tot een volwaardig Eredivisieteam moet uitgroeien. Op ‘good old’ Ricardo Dijkema na, heeft geen van de Nederlandse spelers Eredivisie-ervaring. Voor Eredivisiebegrippen wordt een beperkt aantal imports aangetrokken. Alleen Matt Tremblay, de topscorer van het afgelopen seizoen, wordt goed genoeg bevonden voor de Eredivisie. De nieuwe Canadezen zijn Kevin Lavallee, Mark Allen, Nathan Daly en Lucas Fransen. Voor het eerst in de geschiedenis contracteert GIJS een Duitse speler. Oud DEL-speler Fabio Patrzek is voorlopig de laatste speler die aan de selectie wordt toegevoegd. De Friezen Paul Kroon en Jacco Borger en de Haagse goalie Ruud van der Holst keren niet terug.

De concurrentie
Tilburg, Heerenveen, Geleen en Amsterdam zijn reeds jaren vaste waarden in de Eredivisie. Het zal heel moeilijk worden van deze teams puntjes af te snoepen. Nijmegen, dat ook tot de gevestigde orde behoorde, heeft een moeilijke zomer achter de rug. De groep rond de Emperors en een nieuwe groep twisten over wie het komende seizoen een team in de Eredivisie op de been mag brengen. De strijd wordt uiteindelijk gewonnen door de nieuwe groep. Cruciaal is dat het Triavium, de thuisbasis van de Nijmegenaren, geen zaken meer wil doen met de oude groep. De Nederlandse IJshockeybond zegt daarop het lidmaatschap van de Nijmegen Emperors op. Al het getouwtrek in de zomer is van invloed op de samenstelling van de selectie. De Nijmegen Devils, zoals het team inmiddels heet, heeft aan kracht ingeboet waardoor het krachtsverschil met de Grizzlies niet zo groot lijkt te zijn. Ook HIJS Den Haag moet te pakken zijn. De hofstedelingen spelen inmiddels al weer drie seizoenen in de Eredivisie, maar kunnen niet echt potten breken. De continuering van het Eredivisieschap hangt aan een zijden draadje. Pas begin september gaat het licht op groen. En niet zo maar op groen. Suikeroom Andre Jansen meldt zich en is bereid veel geld in het team te steken. Den Haag, dat in de zomer nog riep een beperking van het aantal imports te willen, draait als een blad aan een boom om als het grote schip met geld wordt binnen gevaren en contracteert een heel leger aan imports. En dat is slecht nieuws voor de Grizzlies. Het zal nog moeilijker worden het hoofd sportief boven water te houden.

Prima start
Toch kennen de Grizzlies een droomstart. Na een afwezigheid van 16 jaar, 8 maanden en 27 dagen wordt de eerste de beste wedstrijd op het hoogste niveau in winst omgezet. In Nijmegen moeten de plaatselijke Devils met 4-3 het onderspit delven. Misschien valt het met het vermeende grote verschil tussen Ere- en 1e Divisie dan toch wel mee. Maar al de volgende dag worden de Grizzlies met de neus op de harde feiten gedrukt. De Destil Trappers uit Tilburg komen op bezoek. Na een 1-1 tussenstand na de eerste periode lopen de Trappers uit naar een gemakkelijke 1-9 zege. Het is duidelijk dat het een heel zwaar seizoen zal worden. Ondanks tweemaal winst op Nijmegen eindigen de Grizzlies op de laatste plaats in de Bekercompetitie. De laatste wedstrijd in Tilburg is een debacle. De Trappers zijn met 18-4 veel te sterk.

Personele wisselingen
Eind oktober lijkt de broodnodige versterking voor de defensie gevonden te worden in Den Haag. De Finse Rus
Alexander Baryshev wordt door het ambitieuze HIJS te licht bevonden en wordt al na drie wedstrijden vervangen door Marek Babic. Niet goed genoeg voor HIJS wil nog niet zeggen niet goed genoeg voor GIJS. Bovendien hoeft voor de Rus geen prijzige internationale transfer geregeld te worden. Proberen maar dus. Al gauw blijkt dat HIJS de juiste beslissing heeft genomen. Baryshev is voor de Grizzlies niet de versterking waarop was gehoopt. Nog geen maand na zijn komst wordt hij al weer ontslagen.
De hernieuwde zoektocht naar defensieve versterking leidt vervolgens naar Heerenveen. Bij de Vadeko Flyers is de Zweed Jonas Carlenius overbodig geworden door de komst van Jeffrey Moor. Carlenius heeft er al een seizoen opzitten bij de Friezen en beviel blijkbaar zo goed dat hij voor dit seizoen weer een contract aangeboden kreeg. Dat geeft meer vertrouwen. Carlenius blijkt dan ook wel de versterking te zijn waar de club naar op zoek was.
Het vertrek van clubtopscorer Kevin Lavallee, halverwege december, wekt de nodige verbazing. Lavallee staat op dat moment achtste op de landelijke topscorerslijst. Toch besluit het bestuur afscheid te nemen van de 22-jarige Canadees. Als reden wordt gegeven dat Lavallee binnen de groep niet naar wens functioneert. Zijn vervanger staat al klaar. De populaire Fin Juha Kaari is na zijn stages in Zuid-Afrika en Finland teruggekeerd in Groningen om zijn studie fysiotherapie af te ronden en is weer beschikbaar voor de Grizzlies.
Als klap op de vuurpijl wordt op tweede kerstdag het vertrek van coach Andy Tenbult gemeld. Ondanks het vele geld en de vele imports gaat het niet goed met HIJS Den Haag. Dat kost coach Alan Jacob de kop. De Hagenaars laten vervolgens hun oog vallen op Tenbult en doen hem een vorstelijk aanbod. Het bestuur is onaangenaam verrast, maar laat in een officiële verklaring weten, dat de positieverbetering van Tenbult zodanig is, dat in goed overleg is besloten het contract te verbreken. Toch voelt de club zich in de steek gelaten. De oh zo belangrijke intentieverklaring om samen drie jaar aan de opbouw van de club te werken, blijkt niets waard te zijn.
Ook nu weer wordt de vervanger in Den Haag gevonden. Als Tenbult dan naar Den Haag vertrekt, dan kan de (oud)coach van Den Haag wel naar Groningen, zo lijkt men gedacht te hebben. Alan Jacob gaat een verbintenis aan tot het einde van het seizoen. Maar er rust blijkbaar geen zegen op de afdankertjes van Den Haag. Zonder ook maar een wedstrijd in de bank gestaan te hebben, haakt de Canadese coach om gezondheidsredenen na vier dagen al weer af. Het coachen wordt voor de rest van het seizoen waargenomen door Matt Tremblay, Mark Allen, Lucas Fransen en Klaver-Jan Middelweerd.
Tenbult is niet de enige die zich financieel kan verbeteren. In januari vertrekt ook Jonas Carlenius. Bij het Duitse Bad Nauheim kan de Zweed meer verdienen en loopt het seizoen bovendien langer door. Hij wordt daarmee de tweede oud Grizzly-speler die voor de Oberliga club gaat spelen. Al eerder contracteerden de Duitsers Kevin Lavallee. Het vertrek van Carlenius is een gevoelige aderlating voor de toch al kwetsbare verdediging.

Incasseringsvermogen
De reguliere competitie geeft een zelfde beeld te zien als de bekercompetitie. Aan de lange reeks nederlagen lijkt maar geen einde te komen. De wedstrijden zijn zo langzamerhand een behoorlijke aanslag op het incasseringsvermogen van zowel spelers, bestuurders als supporters. Toch is het niet allemaal kommer en kwel. De inzet van het team is hartverwarmend. Zelfs bij een uitzichtloze achterstand blijven de spelers er voor gaan. Dat dwingt niet alleen bij de eigen aanhang maar ook bij die van de tegenpartij respect af.
Af en toe is er een lichtpuntje. Kleine nederlagen tegen Tilburg, Den Haag en Heerenveen geven de burger weer een beetje moed. De tomeloze inzet leidt bijna tot een stunt van de eerste orde. In de laatste confrontatie met de grote favoriet voor de landstitel, de Destil Trappers, staat na de tweede periode de verwachte 1-5 op het scorebord. De Tilburgers zijn veel beter en lijken ook nu weer op weg naar een grote overwinning. Gesteund door uitstekend keeperswerk van Tom Korte blijven de spelers strijden voor een beter resultaat. De 2-4 aan het begin van de derde periode wordt gevolgd door een benutte vijf op drie powerplaysituatie. Wanneer het inwisselen van goalie Korte voor een extra veldspeler het beoogde resultaat heeft, staat het 45 seconden voor het einde van de wedstrijd zomaar 4-5. Verder komen de Grizzlies niet, maar de spelers kunnen met opgeheven hoofd handjes gaan schudden met de Tilburgers. Jammer genoeg zijn slechts 110 toeschouwers getuige van deze bijna stunt.
Evenals tijdens de bekercompetitie leveren alleen de duels tegen de Nijmeegse Dar Devils punten op. Nijmegen behaalt duidelijk betere resultaten tegen de andere teams, maar in de onderlinge duels zijn de Grizzlies en de Dar Devils aan elkaar gewaagd. Na eenmaal verlies in overtime en eenmaal winst na penalty shots hebben de Grizzlies het beste tot het laatst bewaard. Onder toeziend oog van de uit Amsterdam overgekomen hoofdsponsor worden de Nijmegenaren in de laatste thuiswedstrijd met 6-2 verslagen.
Halverwege februari zit het eerste seizoen ‘terug’ erop. Het mag geen verbazing wekken dat de Pecoma Grizzlies onderaan zijn geëindigd. In 24 wedstrijden zijn slecht 6 punten bij elkaar gesprokkeld. Het doelsaldo van 61 goals voor en maar liefst 207 goals tegen zegt genoeg.

Nacompetitie
Half februari is wel wat erg vroeg om de schaatsen al weer in het vet te zetten. Daarom besluiten de teams die zich niet voor de play-offs hebben geplaatst onderling een nacompetitie te spelen. Een nacompetitie overigens zonder officiële status. Het betreft slechts een zestal vriendschappelijke wedstrijden. Oud GIJS-speler Herman Carras wordt bereid gevonden de trainer/coachtaken voor deze wedstrijden op zich te nemen. Zonder imports blijkt nu niet alleen Amsterdam maar ook Nijmegen, dat overigens ook zonder imports speelt, te sterk te zijn. Alle wedstrijden gaan verloren.

Hoe verder
Dit seizoen doet denken aan het ‘rampseizoen’ 1990-1991. Ook in dat seizoen werden vrijwel alle wedstrijden vaak kansloos verloren. De negatieve records uit dat seizoen worden dit jaar benaderd, geëvenaard of soms zelfs gebroken. Toch mogen beide seizoenen niet zonder meer met elkaar worden vergeleken. In 1990 werd na de degradatie het seizoen ervoor op het laatste moment besloten de opengevallen plaats in de hoogste divisie op te vullen. Gecombineerd met een slecht aankoopbeleid leverde dat een uitermate frustrerend seizoen op. Dit seizoen zijn de vele nederlagen toch wat makkelijker te verteren. Iedereen die de verhoudingen binnen het Nederlandse ijshockeywereldje een beetje kent, weet dat de overstap van de 1e naar de Eredivisie erg groot is. Zeker met een beperkt budget en het spelersmateriaal dat GIJS ter beschikking stond.
Blijft wel de vraag, hoe verder. Het team is duidelijk te licht gebleken voor de Eredivisie. Natuurlijk heeft de concurrentie meer imports, maar dat laat onverlet dat van de eigen imports meer mag worden verwacht, de goalies te wisselvallig waren en de Groningse jongens nog niet het vereiste Eredivisieniveau hebben. Het is maar de vraag of de meesten dit niveau ooit zullen bereiken. Dat mag overigens ook niet worden verwacht. Om een volgende stap te zetten in de richting van een volwaardig Eredivisiebestaan is verdere groei van de eigen Nederlandse spelers dan ook onvoldoende. Er zullen betere imports aangetrokken moeten worden en versterking in de goal is ook geen overbodige luxe. Aan die broodnodige versterking hangt natuurlijk wel een prijskaartje. Een prijskaartje dat door vice-voorzitter Klaas Dolsma wordt becijferd op 150.000 euro. Geld dat voornamelijk door sponsors zal moeten worden opgebracht. Gezien het aantal potentiële sponsors en de concurrentie van andere Groningse sportclubs op Eredivisieniveau, geen gemakkelijke opgave.
Wat natuurlijk ook zou helpen, is het terugbrengen van het aantal imports in de competitie. De ijshockeybond en de clubs realiseren zich dat de toekomst van het Nederlandse ijshockey niet is gediend met de vele dure imports. Veel clubs hebben moeite financieel het hoofd boven water te houden. Bovendien heeft de overgang van GIJS naar de Eredivisie aangetoond dat uitbreiding van het aantal teams in de Eredivisie alleen realistisch is wanneer de gevestigde clubs zichzelf beperkingen opleggen. Een convenant, waarin onder andere het maximale aantal imports wordt vastgelegd, is in de maak. Maar de clubs hebben al eens eerder soortgelijke afspraken gemaakt. Destijds bleken de afspraken niet veel waard te zijn. Nu maar hopen dat de neuzen wel allemaal dezelfde kant op blijven staan.

Jan Kerkhof