GIJS terug van weggeweest!

Maar liefst tien jaar lang heeft GIJS het zonder een eerste team moeten doen. In die periode speelt de club alleen maar met jeugdteams en een aantal recreatieteams in de competitie. De vraag is, wordt het ooit nog wat met GIJS. Menigeen is daar sceptisch over. Van de spelers die begin jaren negentig voor GIJS uitkwamen, zijn er nog een paar actief bij andere clubs. Chris Eimers en Alexander Schaafsma spelen bij Amsterdam en Marcel Nijland komt uit voor Heerenveen. Velen zijn gestopt of spelen in een recreatieteam. De Eredivisiespelers haal je niet zo maar terug en de andere spelers hebben na tien jaar geen zin meer in een seniorencompetitie. Dat kost gewoon te veel tijd. Waar haal je dan spelers vandaan. Als je geen team wilt of kunt kopen, moet je het dus van je jeugdspelers hebben. De geschiedenis heeft geleerd dat een eerste team uit een mix van oudere en jongere spelers bestaat. Als je geluk hebt, houd je aan elke lichting jeugdspelers één of twee spelers over die aan de selectie van het eerste kunnen worden toegevoegd. Maar tien jaar lang is er geen eerste team geweest. Om een hele lichting in één keer voor de leeuwen te gooien, is niet bepaald een aanlokkelijk idee. Wat te doen.

Naamsverandering
Om te beginnen moeten er natuurlijk mensen zijn die in een revival geloven en hun nek uitsteken om het ijshockey in Groningen weer op de kaart te zetten. Niet direct schokkend maar wel het vermelden waard is de beslissing van het bestuur om in 1999 een naamsverandering door te voeren. De club constateert dat de naam Groninger Pinguïns niet leeft in de stad. Als je het over ijshockey hebt, heeft iedereen het gelijk over GIJS. Het bestuur meent dat, wil het ooit weer wat worden met het ijshockey in Groningen, de oude naam in ere hersteld moet worden. Wel met een toevoeging. Tegenwoordig is het gebruikelijk dat een club ook een ‘bijnaam’ heeft. Dus heet de club voortaan de GIJS Bears.

Noord Nederlandse IJshockey Academie
Terug naar de spelers, of beter gezegd terug naar de jeugdspelers. De verhuizing van het Stadspark naar Kardinge is goed geweest voor de aanwas van jeugdleden. Door de nabijheid van vier kinderrijke wijken is de club flink gegroeid. Om het niveau van de spelers op te krikken, wordt in 2000 de Noord Nederlandse IJshockey Academie opgericht, kortweg de NNIJA. Talentvolle jonge ijshockeyers worden in staat gesteld ijshockey te combineren met hun opleiding. Overdag volgen zij extra trainingen onder leiding van trainer Rob Serviss. Het niveau gaat zienderogen omhoog. Verschillende GIJS Bears spelers worden uitgenodigd voor het Nationale team in hun leeftijdsklasse.

Initiatiefnemers
In 2003 vindt het bestuur, onder aanvoering van voorzitter Roberto Di Tolve, het tijd worden dat GIJS weer met een seniorenteam vertegenwoordigd is in de competitie. Om de jeugdspelers meer perspectief te bieden dan een overstap naar een recreatieteam of zelfs naar een andere club, wordt besloten een eerste team op poten te zetten. Samen met trainer Henk ‘Beertje’ Keijzer en coach Richard Miller wordt een team samengesteld dat in de 1e Divisie moet gaan spelen. De initiatiefnemers hebben het ‘geluk’ dat nog niet zo lang geleden de ijshockeyclub in Assen ter ziele is gegaan. Een aantal spelers, dat zijn heil had gezocht in Heerenveen, ziet het spelen op korte afstand van Assen wel zitten. De gebroeders Robert, Mathijs en Wouter Eefting maken samen met Dennis Braker en Arjan Peters de overstap naar GIJS. Het komt de technische staf ook niet slecht uit dat de Tsjech David Bartos na een Nederlands ijshockeyavontuur, dat hem langs Assen en Nijmegen voerde, in Groningen is blijven hangen. De technisch begaafde Tsjech is met afstand de sterkste speler in de selectie. Uit het buitenland komt ook al direct versterking. De Canadese aanvaller Ron Fish en de Canadese goalie Shawn Gallant zijn een welkome aanvulling op de selectie van coach Miller. Een selectie die dus niet louter uit eigen jeugdspelers bestaat. Daarmee is GIJS terug van weggeweest. Hulde aan de initiatiefnemers, die kans hebben gezien GIJS weer op de Nederlandse ijshockeykaart te zetten. Iets waar veel mensen een hard hoofd in hadden. Oh ja, de naam van het team. Het eerste team zal onder de naam GIJS Grizzlies aan de competitie deelnemen. De Grizzly is tenslotte de meest tot de verbeelding sprekende berensoort.

Verwachtingen
Alle begin is moeilijk, dus de doelstellingen voor het eerste seizoen zijn ervaring op doen, de schade beperken en af en toe een puntje meepikken. In de komende jaren moet het team groeien met als doel plaatsing voor de play-offs en uiteindelijk de titel in de 1e Divisie. Hoewel de verwachtingen niet zo hoog gespannen zijn, start het team uitstekend. In de eerste de beste wedstrijd worden de Kemphanen in Eindhoven in overtime met 4-3 verslagen. Tegen het tweede team van Nijmegen moeten de Gijssies pas na het nemen van penalty shots het onderspit delven. Ook tegen de grote favoriet Den Haag wordt prima gespeeld. In Den Haag komt HIJS niet verder dan een magere 4-2 overwinning. De grote man is goalie Shawn Gallant. De Haagse routinier Kristoff van den Broeck is zelfs van mening dat Gallant over Eredivisiekwaliteiten beschikt. Vervolgens worden vier wedstrijden op rij gewonnen. Dordrecht en Utrecht en de reserves van Heerenveen en Geleen worden aan de Groningse zegekar gebonden.

Vertrek Gallant en Fish
Het verblijf van Ron Fish en Shawn Gallant is jammer genoeg van korte duur. Voor huisvesting is gezorgd, maar de club heeft niet de financiële middelen om beide spelers te betalen. Wel wordt getracht ze aan een tijdelijke baan te helpen. Als dat op korte termijn niet blijkt te lukken, staat de Canadezen niets anders te doen dan terug te keren naar hun vaderland. Je moet tenslotte wel ergens van leven niet waar.
Hoe belangrijk Fish en Gallant voor het team waren, blijkt uit de uitslag van de eerste de beste wedstrijd na het vertrek van de twee spelers. HIJS Den Haag walst in het sportcentrum Kardinge met maar liefst 13-0 over de overgebleven Groningers heen. Voor Fish komt geen vervanger, voor Gallant wel. De Canadese goalie Christian Stein is tevreden met alleen maar een dak boven zijn hoofd en geeft aan het zonder vergoeding wel een half jaartje in Groningen uit te kunnen houden.

Veel spelers
De opstelling wijzigt nog wel eens gedurende het seizoen. Spelers komen en spelers gaan. Een aantal spelers uit het B+ team wordt de kans geboden aan het 1e Divisieniveau te ruiken. Ook oud-spelers, die inmiddels bij de Martini North Stars in een recreatiedivisie spelen, maken af en toe hun opwachting in het eerste team. Soms uit nood geboren, soms uit nieuwsgierigheid van de speler in kwestie. ‘Zou ik het niveau in de 1e Divisie nog aankunnen.’ In totaal spelen maar liefst 37 spelers minimaal één wedstrijd.

Eindbalans
Na het vertrek van Fish en Gallant wordt het niveau van de eerste wedstrijden niet meer gehaald. Aan het einde van het seizoen wordt zelf een aantal malen met grote cijfers verloren. Toch is de eindbalans positief. Daar waar werd gehoopt op af toe een puntje, wordt maar liefst de helft van de 24 wedstrijden in winst omgezet en eindigt het team op een verdienstelijke zesde plaats. En wat het allerbelangrijkste is, GIJS is terug van weggeweest!

Jan Kerkhof