GIJS neemt afscheid van het Stadspark

Organisatorisch zijn de Pinguïns in wat rustiger vaarwater terecht gekomen. Boven de Stichting Groninger Pinguïns is het afgelopen seizoen een Raad van Advies geplaatst. De financiële middelen moeten komen van een sponsorstichting, waarin ervaren mensen uit het bedrijfsleven hebben plaatsgenomen. Gezamenlijk zijn het bestuur, de adviesraad en de sponsorstichting bezig een gezonde organisatie op poten te zetten met als doel de club weer op een hoger niveau te laten spelen.
Organisatorisch mag het dan wat beter gaan met de club, dat leidt niet tot betere sportieve prestatie’s. De sponsorstichting levert te weinig geld op en het eerste team, nu wel onder de naam Groninger Pinguïns, neemt ook dit seizoen weer op amateur-basis deel aan de competitie. Dat heeft tot gevolg dat wederom spelers vertrekken. Ger Beukeveld volgt zijn broer Marco naar Assen. Ook trainer/speler/coach Rob Serviss gaat in op een aanbieding van de Assenaren en verkast naar de Drentse hoofdstad. Ivan Kocanda, die het afgelopen seizoen is aangetrokken als jeugdtrainer, wordt de nieuwe trainer/coach. Positief is dat de Canadees Greg Hess, na zijn studie aan de Harvard universiteit te hebben afgerond, heeft besloten een jaartje Europa ‘te doen’ en de verdediging komt versterken.

Competitie
De Pinguïns beginnen de competitie redelijk. Van de eerste vijf wedstrijden worden er drie gewonnen. Dan is de koek voorlopig op. Maar liefst zeven wedstrijden op rij gaan verloren. De latere kampioen HIJS Den Haag is twee maal veel te sterk voor de Groningers, 4-12 en 4-11. Aan het einde van de competitie herstellen de mannen van coach Kocanda zich enigszins. Inmiddels is de Canadees Peter Kiernan overgekomen uit Assen en dat scheelt een slok op een borrel. De laatste ontmoeting tegen HIJS gaat nog wel verloren, maar de uitslag is veel dragelijker, 4-5. Ondanks dat vijf van de laatste acht wedstrijden in winst worden omgezet, is de eindsprint te laat ingezet. De Groninger Pinguïns eindigen op de één na laatste plaats.

Sportcentrum Kardinge
Inmiddels is de bouw van het nieuwe ijsstadion in volle gang. De ijshal zal onderdeel uitmaken van het Sportcentrum Kardinge. In dit sportcomplex zullen naast de ijshockeyhal en een overdekte 400 meter baan ook ondermeer een subtropisch zwembad en tennisbanen onderdak krijgen. De club is natuurlijk blij dat de gemeenteraad een paar jaar geleden heeft besloten toch een ijshockeyhal te laten bouwen, maar is niet helemaal tevreden over de uitgewerkte plannen. Er zal slechts aan één zijde een tribune worden gebouwd, die ‘slechts’ plaats biedt aan 800 toeschouwers. Het eerste team zal niet, zoals zij gewend zijn, de beschikking krijgen over een eigen kleedkamer en het bestuur zal het zonder een bestuurskamer moeten doen.

Reünie
Het laatste seizoen in het IJsstadion Stadspark is aanleiding tot het organiseren van diverse festiviteiten. De ijsbaan organiseert een groot afscheidsfeest en GIJS grijpt het afscheid aan om een reünie te organiseren. Op 28 februari is een groot deel van de GIJS-familie, uit zowel heden als verleden, getuige van het welkomstwoord van Frans van Erp, GIJS-coach van het eerste uur. Plakboeken komen op tafel en de vele anekdotes vinden menig gewillig oor.
Tijdens de reünie worden twee wedstrijden gespeeld. In de eerste wedstrijd mogen de ouwetjes onderling hun kunsten nog een keer vertonen. Illustere namen prijken op het affiche. Wat te denken van goalielegende Martin Leeflang en de speciaal uit de Verenigde Staten overgekomen Rob van Aarem. Van Aarem was de eerste directeur van de ijsbaan en in de beginjaren eigenlijk de enige ‘echte’ ijshockeyer van GIJS. De wedstrijd wordt geleid door oud GIJS-speler en inmiddels topscheidsrechter Tamme Engelsman. Engelsman laat daarvoor zelfs het leiden van een belangrijke play-offwedstrijd aan zijn neus voorbij gaan.
In de tweede wedstrijd moeten de iets minder oude Gijssies het opnemen tegen oud-spelers van het Nederlands team onder aanvoering van Larry van Wieren. Bij GIJS is men verheugd over het meespelen van Leo Koopmans. De man die de club zeven jaar geleden naar zijn eerste en enige landstitel leidde. In de bank staat niemand minder dan Bob Jastremski. Onder Jastremski werd volgens de kenners het beste ijshockey gespeeld uit de geschiedenis van de club. De leiding van de wedstrijd is ook nu weer in handen van een topper. Nu wel, zoals dat bij een reünie hoort, een topper uit het verleden. De Fries Gabe Westra leidt de wedstrijd soeverein.

Hans Teengs Gerritsen Bokaal
In tegenstelling tot het afgelopen seizoen weten de Pinguïns zich dit seizoen wel op te peppen voor de strijd om de Hans Teengs Gerritsen Bokaal. Het gevolg, twee maal winst op zowel Den Bosch als Zoetermeer. Thuis wordt tegen concurrent Eindhoven met 5-5 gelijk gespeeld. De laatste wedstrijd in Eindhoven moet de beslissing brengen. Je zou denken dat de Kemphanen voor het thuispubliek nog wel één maal hun naam eer aan zouden willen doen. Niets is minder waar. De Groningse Pinguïns denderen over de Eindhovense Kemphanen heen. Als aan het einde van de wedstrijd de stofwolken zijn opgetrokken staat er maar liefst 0-8 op het scorebord. Trots neemt captain Hans Coffeng de Hans Teengs Gerritsen Bokaal in ontvangst uit handen van bondsvoorzitter John Ponsioen. Samen met de meegereisde supporters kan toch nog een klein feestje worden gevierd.

Afscheid
De Gijssies nemen met weemoed afscheid van hun ijsstadion aan de Concourslaan in het Stadspark. Een knus stadion waar het kon spoken. Vooral in de beginjaren en eind jaren zeventig was de sfeer geweldig. Een stadion waarin vier kampioenschappen werden gevierd, met als absoluut hoogtepunt natuurlijk het landskampioenschap in 1986. Maar ook een stadion waarin te weinig van aartsrivaal Heerenveen werd gewonnen en GIJS te vaak in financieel zwaar weer terecht kwam en noodgedwongen een sportief stapje terug moest doen.

Toekomst
Hoe ziet de toekomst eruit. De verhuizing naar het oosten van de stad is voor de broodnodige aanwas van nieuwe jeugdleden een goede zaak. Het sportcentrum ligt tussen vier kinderrijke wijken. Maar de club wordt afhankelijk van subsidies van de gemeente. Die stelt als eis dat het subsidiegeld niet gebruikt mag worden voor het laten spelen van een eerste team. Dat betekent dat GIJS op 7 maart 1993 zijn voorlopig laatste competitiewedstrijd heeft gespeeld. Het winnen van de nietszeggende Hans Teengs Gerritsen Bokaal is daarmee voorlopig het laatste wapenfeit van het Groninger seniorenijshockey. Het is het begin van een periode van maar liefst 10 jaar waarin GIJS niet zal deelnemen aan een seniorencompetitie.

Jan Kerkhof