GIJS terug op het hoogste niveau

Ook voorafgaand aan dit seizoen is er weer twijfel over het voortbestaan van de ijsbaan. Het uitstel van de geplande renovatie een jaar eerder had voor GIJS gelukkig geen gevolgen. Er kon gewoon gespeeld worden. Maar de politiek heeft het licht voor de noodzakelijke renovatie nog steeds niet op groen gezet. De gebruikers van de ijsbaan vrezen dat uitstel wel eens zou kunnen leiden tot afstel en komen in actie. Eind maart wordt een manifestatie georganiseerd op de Grote Markt. Naast alle gebruikers van de ijsbaan zijn ook een aantal bekende schaatsers aanwezig. Onder toeziend oog van onder andere oud Wereldkampioen Hilbert van der Duim en oud Elfstedentocht winnaar Jeen van de Berg wordt aan zowel het gemeente- als het provinciebestuur een petitie aangeboden waarin wordt aangedrongen op het behoud van de ijsbaan. Uiteindelijk stemt de politiek in met de renovatie en kan dit seizoen zowel op de binnen- als de buitenbaan weer worden geschaatst.

Terug van weggeweest
De vraag die ijshockeyminnend Groningen deze zomer verder bezig houdt, is of GIJS opnieuw zijn opwachting zal maken in de 1e Divisie. Het bestuur beseft dat het voor de toekomst van het ijshockey in Groningen noodzakelijk is dat het eerste team op het hoogste niveau acteert. Hoewel het team het helemaal niet slecht heeft gedaan in de 2e Divisie gaat er weinig aantrekkingskracht van uit. De toeschouwersaantallen vallen tegen met een financieel tekort als gevolg. Mede dankzij de in die jaren zeer populaire bingo wordt het seizoen nog net zonder tekort afgesloten. Maar veel vertrouwen in de toekomst is er zo niet. Bovendien vindt het bestuur dat de binding met het ijshockeygekke Groninger publiek niet verloren mag gaan. Het streven is terug te keren naar de hoogste divisie. Tijdens de ledenvergadering van de Nederlandse IJshockey Bond schrijft GIJS zich dan ook, samen met negen andere clubs, voorlopig in voor de 1e Divisie. Door financiële problemen bij een aantal clubs blijven van de tien uiteindelijk acht over, inclusief GIJS. De Groningse ijshockeytrots is na een afwezigheid van twee jaar daarmee terug op het hoogste niveau.

Wie wel en wie niet
Om dit seizoen een rol van betekenis te kunnen spelen, is versterking noodzakelijk. Een aantal oudgedienden is absoluut 1e Divisie waardig en verschillende jeugdige talenten staan te trappelen om hun kunsten op het hoogste niveau te vertonen. Maar om een kans te maken de play-offs te halen, is buitenlandse inbreng onontbeerlijk. Verschillende namen worden genoemd. Van sommige spelers wordt met stelligheid beweerd dat ze naar Groningen zullen komen. Zo zou goalie Ted Ikema overkomen van Tilburg, Jim van der Lee van Den Haag en zou ook oud Den Haag en Assen speler Robin Saraber het team komen versterken. Uiteindelijk komen ze geen van drieën. Wie komen er dan wel. Om te beginnen de gebroeders Danny en Tony Cuomo. Danny speelt al sinds 1978 in Nederland. Voor broer Tony is het het eerste seizoen in de Nederlandse competitie. Good old John Griffith verruilt een jarenlang verblijf in het zuiden voor een avontuur in het hoge noorden. De Canadezen Rob Currie en Ralph McLaine Pont completeren de buitenlandse inbreng.

Moeilijke start
Van een goede voorbereiding kan geen sprake zijn. Het renoveren van de ijsbaan kost meer tijd dan gepland. De verwachting is dat het vernieuwde IJsstadion Stadspark pas eind oktober zijn deuren zal kunnen openen. Niet alleen voor trainingen dient uitgeweken te worden, maar ook de eerste vier thuiswedstrijden worden op vreemde bodem gespeeld. Aan de thuiswedstrijden in Assen houdt GIJS slecht één schamel puntje over. Maar tijdens de eerste de beste wedstrijd op het vernieuwde maar vertrouwde ijs in het Stadspark is het gelijk raak. Titelkandidaat Deko Builders uit Amsterdam wordt met een 4-2 nederlaag huiswaarts gestuurd. Niet alleen de vertrouwde omgeving is hier debet aan, maar ook de komst van goalie Marc Storimans. De voormalige Haagse sluitpost en inmiddels 9-voudig international brengt de nodige ervaring met zich mee. Ervaring die het jonge Groningse goalieduo Theo Mertens en Mark O’Brien nog mist.
GIJS is echter niet bij machte het de gevestigde clubs structureel moeilijk te maken. Samen met Eindhoven, Geleen en Den Bosch wordt gestreden om de twee overgebleven plaatsen, die recht geven op deelname aan de eerste ronde van de play-offs. Cruciaal zijn de twee thuiswedstrijden tegen concurrenten Den Bosch en Eindhoven.
De mannen van coach Paul Domm schijnen dat aan het begin van de wedstrijd tegen Den Bosch nog niet goed te beseffen. Na twee periodes staat GIJS met 2-5 achter. Het herstel in de derde periode is opmerkelijk. Binnen twee minuten weten Rob Currie en Danny Cuomo de achterstand terug te brengen tot 4-5. Gesteund door het bloedfanatieke publiek gaat GIJS op jacht naar meer. Halverwege de laatste periode scoort Henk Keijzer de gelijkmaker en zorgt Ralph McLaine Pont er voor dat de twee punten in Groningen blijven. Door ook van concurrent Eindhoven te winnen, is plaatsing voor de eerste ronde van de play-offs een feit.

Enkelbanden
Aan het begin van de play-offs raakt GIJS direct al één van zijn belangrijkste spelers kwijt. Niet op het ijs maar daarbuiten. Marc Storimans scheurt tijdens een partijtje squash zijn enkelbanden en is voor de rest van het seizoen uitgeschakeld. Een belangrijke aderlating voor het team. Met eerst Johan Wijma van Enschede en later Peter Hekezen van Nijmegen wordt de broodnodige ervaring naar Groningen gehaald.
In de play-offs weet GIJS weinig potten te breken. Wel zijn er prima overwinningen op Amsterdam (3-2) en Nijmegen (4-3). Tegen zijn oud ploeggenoten uit Nijmegen keept Peter Hekezen een fantastische wedstrijd. GIJS eindigt op de vijfde plaats en moet het in een best-of-three serie opnemen tegen de nummer twee, Vissers Nijmegen. De stunt in de eerste play-offronde krijgt geen vervolg en Nijmegen plaatst zich door twee gemakkelijke overwinningen bij de laatste drie en zal uiteindelijk na zeven jaar Friese hegemonie het kampioensstokje van de Feenstra Flyers overnemen. Toch is men tevreden bij de club. Na het faillissement in 1981 is GIJS al na 2 jaar terug op het hoogste niveau en eindigt verdienstelijk als vijfde. Wat extra voldoening geeft is dat het overgrote deel van de selectie uit Groningers bestaat. Niet alleen uit de meer ervaren spelers, zoals Henk Keijzer en de gebroeders Krikke en Carras, maar ook uit een aantal talentvolle jeugdspelers. Mark O’Brien, Hans Coffeng, Arend Mulder, Eric Noorman en Martin Kiel hebben laten zien dat zij volwaardige 1e Divisie spelers kunnen worden. Bovendien zijn zij met het A-junioren team kampioen van Nederland geworden.

Afscheid
Tot slot nog een afscheid. Deze keer betreft het geen speler, maar moet de club afscheid nemen van zijn meest memorabele materiaalman, Jaap ‘Fokkie’ Fokkinga. Fokkinga is al vanaf de oprichting van de club in 1969 betrokken bij de club. Eerst als doelrechter en na enkele jaren als alom gewaardeerde materiaalman van het eerste team. Gezondheidsproblemen nopen hem te stoppen. Als dank voor al het werk dat hij voor de club heeft verricht, krijgt hij van het bestuur het erelidmaatschap aangeboden.

Jan Kerkhof