GIJS gered door supporters

Het clubblad van 26 juli 1979 begint met: ‘Ga terug naar af. Ga niet langs start. U ontvangt geen sponsorgelden. Dat zou met een variant op het bekende Monopoly-spel gezegd kunnen worden, nu het eindelijk helemaal duidelijk is geworden dat er geen sponsor voor het eerste team in het verschiet blijkt te liggen. Groningen zal deze winter verstoken blijven van topijshockey en van een eventueel kampioensteam.’
In mei haakt sponsor Bondsspaarbank af en moet de club naarstig op zoek naar een nieuwe geldschieter. Die blijkt er niet te zijn. Het Nieuwsblad van het Noorden kopt ‘GIJS zonder sponsor naar tweede divisie.’ Een viertal supporters wil zich daar niet bij neerleggen. Harry Knevelbaard, Henk Kersten, Reint Komdeur en Evert Scheltens zetten een actie op touw om het topijshockey voor Groningen te behouden. Het viertal probeert seizoenkaarten aan de man te brengen voor 250 gulden. De actie loopt als een trein en toont aan dat de Groningse ijshockeyfans GIJS een warm hart toedragen. Al snel worden meer dan 300 seizoenkaarten verkocht. Uiteindelijk loopt de teller op tot 500. Maar manager Lingeman laat het viertal weten dat de ton, die de actie heeft opgeleverd, niet voldoende is om de begroting rond te krijgen. Er zal een sponsor gevonden moeten worden om het gat te dichten. De ‘redders’ zijn van mening dat het ingezamelde geld voldoende is om het seizoen te beginnen. Tot hun grote vreugde besluit het bestuur het licht op groen te zetten er van uitgaande dat de sponsor aan het begin van het seizoen zal zijn gevonden. Dat blijkt een juiste keuze, want GIJS presenteert half oktober vol trots de nieuwe sponsor, de firma Mars. Het team zal verder onder de naam Snickers aan de competitie deelnemen.

Dreamteam
Coach Bob Jastremski weet een dreamteam op het ijs te brengen. Niet alleen Brian Sproxton, de smaakmaker van het vorige seizoen, komt terug, maar ook publiekslieveling Herbie Redshaw is weer op het vliegtuig naar Nederland gestapt. Zijn maatschappelijke carrière in Canada kan blijkbaar nog wel een jaartje worden uitgesteld. Als klap op de vuurpijl komt Guy Losier, de topscorer van de 1e Divisie van het vorige seizoen, over van het Belgische Olympia Nederhorst. Ook de verdediging mag er zijn met Al Pluimers, Rick Vangog, Rene Laarman en Rob van Onlangs. Daar worden later in het seizoen nog eens Marcel van der Graaf en Henk ‘Heintje Davids’ Krikke aan toegevoegd.

Dreamstart
Het dreamteam heeft een dreamstart. De spelers zijn zich blijkbaar bewust van de moeite die de supporters zich hebben getroost om weer een team op het hoogste niveau te laten acteren. Ze betalen de trouwe fans terug met een vliegende seizoenstart. Het gelijke spel in de eerste (uit)wedstrijd tegen de Bisschop Amsterdam wordt gevolgd door zes achtereenvolgende overwinningen. De 5-3 overwinning op de Feenstra Flyers en de 19-4 uitoverwinning in Utrecht op de Rheem Racers spreken tot de verbeelding. Daarna gaat het wat minder met de mannen van Jastremski. Snickers eindigt nog wel op een gedeelde tweede plaats in de strijd om de Coupe Nationale Nederlanden, maar van de laatste negen wedstrijden worden er maar drie gewonnen. Sommige supporters denken een verband te zien tussen het vinden van een sponsor en de wat mindere resultaten.

Met de hakken over de sloot
In de reguliere competitie heeft het team vooral veel moeite met de Bisschop Amsterdam en Canadian Club Den Haag. Alle wedstrijden tegen deze teams gaan verloren. Canadian Club is ook de grootste concurrent voor een plaatsje in de playoffs. Het laatste weekend moet de beslissing brengen. Een thuiswedstrijd tegen de Wolven uit Den Bosch en de traditioneel moeilijke uitwedstrijd tegen de Feenstra Flyers staan op het programma. Bij winst op de Wolven is plaatsing een feit. Snickers komt jammer genoeg niet verder dan een gelijkspel. De laatste zondag moet de beslissing brengen. De Hagenezen spelen hun laatste wedstrijd in Amsterdam. De vraag is, zullen de al geplaatste Friezen en Amsterdammers hun sportieve plicht doen. Van de Flyers, tegen de aartsrivaal uit Groningen, mag niets anders worden verwacht, maar hoe gaat het in Amsterdam. Snickers heeft aan een gelijkspel voldoende. Maar het loopt iets anders dan gepland. In het Friese haagje gaat de laatste wedstrijd van het reguliere seizoen met 2-5 verloren. De wedstrijd in Amsterdam is later begonnen en de Hagenezen ruiken hun kans. Bij winst zijn zij het laatste team dat zich voor de playoffs plaatst. Na de wedstrijd in Heerenveen bereiken verontruste berichten uit Amsterdam het Groningse kamp. Canadian Club staat met 4-0 voor. Henk Kersten, rassupporter en één van de redders van GIJS, ziet het niet meer zitten. Hij blijft moederziel alleen achter op de tribune te midden van de vele lege bierblikjes met zijn hoofd tussen zijn handen. Hoe heeft dit kunnen gebeuren. Hoffotograaf Henk Vondeling legt het tafereel vast op de gevoelige plaat. De foto zal nog jaren lang te bewonderen zijn in het restaurant van het IJsstadion Stadspark. Terug naar de wedstrijd in Amsterdam.
De Bisschop komt terug in de wedstrijd, maar Canadian Club staat nog steeds op voorsprong. In mineur vertrekken spelers en supporters richting Groningen. Gedurende de reis blijven zij in het ongewisse over de gebeurtenissen in Amsterdam. Nog amper Teletekst, geen mobieltjes, geen Internet, geen SMS-jes. Bij aankomst in Groningen wachten een aantal vooruit gereisde supporters de bussen op en melden verheugd dat het inmiddels gelijk staat in Amsterdam, 6-6. Zou het dan toch nog lukken. Uiteindelijk komt om kwart over elf het verlossende bericht uit de hoofdstad. De Bisschop heeft in de laatste seconden uiteindelijk nog kans gezien de wedstrijd met 7-6 te winnen. De vreugde is groot. Plaatsing voor de playoffs is alsnog een feit.

Ontslag Jastremski
Snickers begint de playoffs matig. Alleen in de thuiswedstrijd tegen Roswell Nijmegen wordt een puntje gepakt. Het bestuur heeft geen vertrouwen in een goede afloop en zet coach Bob Jastremski op non-actief. De training en de coaching worden in handen gelegd van Guy Losier en Herbie Redshaw. De supporters zijn het daar overigens helemaal niet mee eens getuige een grote inzamelingsactie voor een passend afscheidscadeau. Een spandoek tijdens de wedstrijd tegen de Feenstra Flyers verwoordt het ongenoegen als volgt: ‘Voogd en Geenen, neem snel de benen, en geef ons vlug, Jastremski terug’. Het gewenste schokeffect blijft uit. De volgende twee wedstrijden, de dubbel tegen de Feenstra Flyers, gaan verloren. En dat is niet het enige verlies. Al Puimers loopt als gevolg van een keiharde bodycheck een ernstige knieblessure op. Hij wordt op een brancard van het ijs gedragen. Het belangrijkste verlies is natuurlijk het mislopen van de zo begeerde landstitel.
In het slotweekeinde wordt nog wel De Bisschop van het ijs geveegd. Na de eerste periode is het al 6-0. Na 8-0 vertrekt een deel van de Amsterdamse supportersschare al weer richting het westen. Uiteindelijk wordt het nog 8-3. Maar de overwinning is slechts een schrale troost. Wat op dat moment nog niemand weet, is dat het ontslag van Jastremski ook gevolgen zal hebben voor het volgende seizoen. Maar daarover later meer.

Pechvogels
Het seizoen kent een aantal individuele pechvogels. Zo verbrijzelt Herman Carras zijn neusbeen als gevolg van een ziedend slapshot van teamgenoot Al Pluimers. In het ziekenhuis krijgt Carras een nieuwe neus aangemeten.
Johan Toren krijgt na de verloren playoffwedstrijd in Heerenveen een extra domper te verwerken. Manager Dummy Smit komt hem melden dat hij is afgevallen voor de selectie van het Nederlands Team, dat de tweede helft van februari zal deelnemen aan de Olympische Spelen in Lake Placid.
Ook de deelname van Al Pluimers aan de Spelen hangt aan een zijden draadje. De opgelopen knieblessure in de playoffwedstrijd tegen de Flyers betekent dat het been in het gips moet. Dat wil zeggen sommige doktoren zijn die mening toegedaan. Anderen geven aan dat het gips er wel weer af kan. Uiteindelijk blijkt de blessure mee te vallen en reist Pluimers met onder andere teamgenoot Rick Vangog af naar Lake Placid.

Jan Kerkhof