Op naar de Hagenezen

Op zondagochtend 30 oktober sprong ik vrolijk op uit mijn behaaglijke nestje, want de Gijs Bears Groningen moesten naar het Haagje om het op te nemen tegen Hijs Hokij. Als ik een springveren matras had gehad was ik natuurlijk veel hoger opgeveerd van vreugde, maar ik lig op iets kunststofferigs en dat veert niet zo op en hoefde ik ook geen veren van mij af te schudden.

Hoewel ik mij als een vis in het water voel in het noorden, vind ik het toch altijd weer een belevenis naar mijn geboorteplaats te gaan. Ach een vis komt ook wel eens met de neus boven het water uit immers.

Maar als ik alles van tevoren had geweten……… mogelijk wordt de inleiding wat lang ten opzichte van het wedstrijdverslag, maar dat komt omdat wij er zo flink de moed in hielden en grappen en grollen door de bus slingerden.

Om bij het begin te beginnen, een goede gewoonte van mij, ruim op tijd stond ik te wachten bij de ingang van Kardinge op de komst van spelers en bus. Die spelers dropen stuk voor stuk binnen of buiten zoals je wilt, de bus droop geen van beiden en een donkerbruin vermoeden rees in mijn nog heldere koppie. Dat klopte als een zwerende vinger, de vervroegde vertrektijd was niet bij de betreffende chauffeur terecht gekomen, maar de goede man was onderweg. De hele handel inclusief bepakking werd naar het hek van Kardinge gesleept, waarbij de kar een lelijke afwijking naar rechts vertoonde. Zo werd een hele oprit bespaard en zouden wij verloren tijd enigszins in kunnen halen. Zo gezegd zo gedaan en op pad gegaan.

Richting Joure om het team compleet te maken. Gelukt. Bericht ontvangen dat de slagboom van de Ketelbrug niet open ging, dat doet ie wel meer niet. Geen probleem er leiden meer wegen naar Rome en zelfs naar Den Haag. Hahahaha dat wisten meer lieden en zo kwamen we al rap in de file terecht om daar voorlopig niet uit te komen. Nu werden wij aardig bezig gehouden door deze en gene. Om privacy redenen zal ik het niet verder uit de doeken doen. Ik weet zeker dat enige figueren met het zweet in de handen zitten vandaag uit angst daarvoor…. Is dit nu een meevaller of een tegenvaller?

Via kunst en vliegwerk, want wij zijn van alle markten thuis, het ontvangstcomité verwittigd van de vertraging. Werkelijk, we kwamen tenslotte ter plekke, veel te laat. Dat betekende wel geen goede opwarming van de jongelui en of dat de reden was??? 

Wij begaven ons, inmiddels uitgegroeid tot twaalf supporters, naar de stoeltjes en het feest kon beginnen. Nou ja feest………..

Trouwens Tom Korte stond in het Groningse doel en tjonge, jonge, jonge, dat ging er gelijk om weg in die eerste periode. Het Haagje was mij veel te bijdehand. Maar ook Gijs Bears kregen kansen en wij maar roepen ‘passen, passen’  en zij maar niet luisteren. Hijs straf en een mooie kans voor de Bears, helaas in het jatje van keepmans. Daar gingen ze weer als snelle Jelle, want vaart zat er wel in. Tom had flink werk aan de winkel en tenslotte scoorde Hijs 1-0. Het bombardement op het Groningse doel bleef maar doorgaan en ondanks straf voor Hijs wisten ze er shorthanded 2-0 van te maken.

Snikkend begaf ik mij richting peuk. 

Na de toestand ernstig in ogenschouw te hebben genomen en de kansen afgewogen te hebben, zaten wij bibberend naar de tweede periode te kijken. Nauwelijks eigenlijk toen het 2-1 werd, gescoord door Danny Kerstholt met assist van Reinier Holthof en Kevin Kuiper. Zijn ze wakker werd mij gevraagd en dat beaamde ik natuurlijk volmondig. Dat was lichtzinnig, maar ja zo ben ik nu eenmaal. Iedere gek heeft zijn gebrek immers.

Een straf voor Hijs bracht een mooie kans en we zouden zweren dat de puck in het goede doel terecht kwam, later deden dat nog meer trouwens, maar scheids besloot anders.

Afwisselend leuke kansen en enge situaties eindigde in een 3-1 voor Den Haag. Een straf voor Groningen. Ze raakten schadevrij compleet om even later het schip weer in te gaan, 4-1. Gelukkig pauze, ik moest op adem komen en een frisse neus halen.

In de derde periode kon Tom gelijk weer aan het vangen en dat deed ook keurig daar niet van. De Bears hadden de puck en zo waren ze hem weer kwijt aan die donderse Hagenaars of zijn het Hagenezen, want er schijnt wel degelijk verschil in te zitten. Dat wist niet terwijl ik toch een Hagenees ben, of ben ik een Hagenaar? Nou ja, laat maar.

De Bears deden verschillende pogingen om door een speler heen te schieten, wat jammerlijk mislukte, dat had mijn buurvrouw al voorspeld. Maar dan toch na lang gedraal 4-2, een doelpunt van Kevin Kuiper helemaal alleen. En bijna weer! Daarna, heel stom hoorde ik om mij heen, 5-2. Ik gaf het op, ik was bekaf………..

Een Bear werd lelijk onderuit gehaald en Hijs kreeg twee boeven op de strafbank. Hij zat, hij zat, de puck dus in het Haagse doel en je zult het niet geloven, scheids vond van niet. Notabene het net aan de achterkant van het doel was zelfs geraakt van binnen uit natuurlijk anders was ik het met scheids eens geweest. Ik besloot dat de man zo vals was als katoen van een cent de el. Door een aantal deskundigen werd later ook bevestigd dat het doelpunt zat.

Wat ook zat was het 6^edoelpunt voor Den Haag en 6-2 werd de eindstand.

De terugreis verliep voorspoedig en er werd een en ander nagepraat dat laat zich raden. Zou de slechte voorbereiding op de wedstrijd vanwege de aanzienlijke vertraging een rol hebben gespeeld. Tuurlijk. Waren ze ontmoedigd door de twee ontzegde doelpunten? Tuurlijk.
Nou ja jongens, volgende keer beter, tenslotte komen ze nog een keer in Groningen en dan krijgen ze van katoen en niet die goedkope natuurlijk.