Allemachtig

Zoals jullie hebben kunnen lezen hobbelde bobbelde ik richting Zoetermeer op zondag 3 oktober 2010 en wel om de verrichtingen van de Gijs Bears tegen de Zoetermeer Panters 17+ te bekijken. Daar ging natuurlijk wat aan vooraf, want je bent maar niet zo in Zoetermeer……

De bus kwam keurig op tijd in Kardinge aan, maar er was wat verwarring waar de instapplaats zou zijn om half één. Hoe dan ook om één uur vertrok de bus en maar liefst drie supporters daarin gezeten.

Wat niet onvermeld mag blijven is dat de teambegeleider voorzien was van een keurige taakomschrijving en aangezien het een stipt man is, kregen wij op een aantal vragen geen antwoord, want het stond niet in zijn takenpakket.

De spelers waren welgemoed en zagen graag een filmpje op de buis. Met de moderne techniek is dat uiteraard geen probleem. De keuze leek opwindend te worden, want er gingen geluiden als dat het een seksfilm moest worden. Vanwege de stralende zon was het beeld slechts grijs, een en ander ging wel gepaard met veel lawaai. Mijn buurvrouw en ik waren razend nieuwsgierig, doch kregen ernstige twijfel over de inhoud daar af en toe een vage figuur zichtbaar was in een wit overhemd met stropdas. Gezien de mogelijke provocatie heb ik mijn vest omzichtig uitgedaan, doch een van de spelers ging schaamteloos verder en vertoonde het blote bovenlijf. Wij hebben onze blik discreet afgewend.

Hoe dan ook we geraakten in Zoetermeer, sloegen twee uur stuk, want de wedstrijd begon een half uur later dan wij vermoedden, maar toen ging het ook los!

Jeff Honebeeke mocht in het Groningse doel. Wij hadden intussen het Panterteam bestudeerd en constateerden vier dames op het ijs. Moet kunnen anno 2010.

Inmiddels was het aantal Groningse supporters gegroeid tot vijf. De Zoetermeerders kwamen niet zoveel verder, ruwweg rond de dertig.

De Gijs Bears namen onmiddellijk het initiatief, maar het bracht nog geen puntje. De Panters zagen kans getweeën op de strafbank te komen en zo’n kans wilde Ryan Berends niet laten lopen, 0-1 om 4.49 minuten met assist van Ronald Trip en Arjan Peters. Vier Panters op het ijs en  Arjan Peters wilde het 10 seconden later zelf doen, 0-2 geassisteerd door Ronald Trip en Ronald Koops. Het wordt een opsomming, maar dat kan ik ook niet helpen, scoren was in voor Groningen. 0-3 ontstond uit een kluwe voor het doel der Panters en kwam op naam van Siem van Sluijs, assists van Dylan Foks en Alwin Assenberg. 0-4 van de hand van Kevin Keijzer  met hulp van Danny Kerstholt en Daan van Fessum. Een straf voor de Bears sloeg slechts één speler uit het veld en het werd shorthanded 0-5 door Klaver Jan Middelweerd gecomponeerd met assist van Kevin Kuiper. Om deze periode af te ronden werd 0-6 op het bord gezet door Danny Kerstholt, samen met Kevin Keijzer en Daan van Fessum.

Inmiddels ijskoud geworden in de vrieskist waar de wedstrijd werd gespeeld, spoedden wij ons naar buiten waar het wel tropisch leek. Effe opwarmen…….

Maar we wilden niets missen en met mannen- en vrouwenmoed namen wij onze plaatsen in voor de tweede periode. Een Panter begon met straf, maar ze kwamen er mooi doorheen en ze leken wat los te komen. Na ruim vier minuten scoorden de Bears pas! Dus 0-7, een powerplay punt gemaakt door Dylan Foks met assist van Alwin Assenberg. Het duurde wel drie minuten voor het 0-8 werd en hier was Siem van Sluijs verantwoordelijk voor (voor het doelpunt hoor, niet voor die minuten) samen met Alwin. Het ging al sneller, want twee minuten later 0-9 door Daan van Fessum, assist Danny Kerstholt. Een halve minuut daarna  maakte Kevin Keijzer 0-10 in zijn eentje. We gaan nog even door, want 0-11 kwam voor rekening van Daan met assist van Danny Kerstholt, 0-12 was weer van Kevin Keijzer alleen. Gewoon doorzetten en dat leverde 0-13 op, nu van Kevin Kuiper (Kevins hebben we in drie smaken, doch één was geblesseerd), geassisteerd door Klaver Jan Middelweerd en Ryan Berends. Over de damespanters viel te zeggen dat in ieder geval één van hen haar mannetje stond. Zij verkocht een indrukwekkende check! Er volgden straffen voor Zoetermeer en zo kon Jasper Huizenga er met behulp van Ronald Trip en Arjan Peters 0-14 maken.

Opwarmen buiten en speculeren over de eindstand. Men was algemeen van mening dat het over de 20 punten zou komen voor Groningen. De toekomst zou het leren en dat ging al verhipte snel. Na 9 seconden in de derde periode scoorde Alwin 0-15, assist van Siem en Dylan. Ik hou op met de achternamen er bij, het wordt er zo’n extra lang verhaal van en jullie kennen ze wel, dus….. jawel, slechts 6 seconden later geloofden wij onze ogen niet, 0-16 door Dylan, assist Alwin. Wij kregen medelijden met de Panters, die overigens ook nog eens twee straffen te verwerken kregen, dat niet goed deden en 0-17 aan de broek kregen. Dit doelpunt was van Alwin in zijn uppie. Hup, Daan maakte er 0-18 van samen met Arjan. Om na een half minuutje te worden vervolgd met 0-18 door een doelpunt van Danny, assist Ronald Koops (we hebben ook twee soorten Ronalden). De Panters kwamen één straf schadevrij door, de volgende echter niet, een powerplay doelpunt voor Groningen, 0-19 door Danny met assist van Ronald Koops. Er kwam geen einde aan de ellende voor Zoetermeer, want Daan scoorde 0-20 samen met Danny. Het duurde even en toen 0-21, gescoord door Alwin met Siem en Dylan.

En toen gebeurde het wonder. Drie seconden voor de eindstreep redde een Panter de eer. Allemachtig, de einduitslag werd dus 1-21 voor de Gijs Bears!

Tja een enorme uitslag, goed voor de statistieken, maar het was natuurlijk niet spannend. Het was zelfs wat rommelig. De Panter goalie heeft het zwaar gehad, vooral in aanmerking genomen hoeveel schoten hij ook  nog gestopt heeft. En Jeff bevroor van verveling.

Na dit vreselijke lange verhaal, maar ik wilde niemand te kort doen, moet ik toch nog wel wat kwijt over de terugreis. De chauffeur lag achter op schema en liet de spelers opjagen tot grote haast onder de douche en regelrecht sjeesden wij naar Groningen. De jonge heren waren in hoerastemming en nu moest die seksfilm dus echt komen. Inmiddels geen zon meer, maar duisternis, dus het beeld kwam vlammend naar voren. Men viel nogal vaak in de herhaling, want er werd veel ‘teruggespoeld’. Na een tijdje begon de theorie kennelijk te vervelen. Er werd nog wat praktijkervaring uitgewisseld, maar daarna volstond een muziekje op de achtergrond.

De chauffeur brak records, zonder overigens in overtreding te raken, en om half twaalf stonden we bij Kardinge.

Naar bed, naar bed, zei duimelot……….