Lust je nog peultjes?

Wij schreven gisteren zaterdag 14 januari 2012 en bevonden ons in het ijspaleis van Kardinge alwaar de Gijs Bears het opnamen tegen IJCU Dragons Utrecht. Uiteraard schrijf ik dit gezeur pas op zondagochtend.

Laten vooral van zo’n wedstrijd genieten was mijn insteek, want het zijn barre dagen voor de bevolking. Prijsverhogingen, waar nog niet doorgevoerd, loeren om de hoek. Wil je nog een pakje hagelslag bemachtigen, dan moet je mogelijk daar je vakantiegeld in stoppen. Niet in dat pakje natuurlijk, maar gewoon om het langs de kassa te krijgen. Zo was het een paar weken geleden dat ik mij al een hoedje (dat ik nooit draag) schrok, toen ik bij een bekende grootgrutter de door mij zo hooglijk gewaardeerde en door een bekende dokter bedachte pizza wilde verwerven. Van de ene week op de andere kostte mij die kostelijkheid maar liefst 30% meer. Nu leef ik vergeleken bij een groot deel der wereld in een grote welvaart en gezien mijn zeer matig eetgedrag kan ik mij zo’n uitspatting een paar maal per maand wel veroorloven, dus waar hebben we het over. Je zal maar in een kartonnen doos slapen en van gore resten der welvaart moeten leven zoals uit de vuilnisbak eten.

Een sombere inleiding, echter laten we er maar eens bij stilstaan in dit prille 2012. Maar wel zeer sportieve wedstrijden toegewenst natuurlijk, want daarvoor zitten we er tenslotte en wat jullie buiten uitvreten zal me de bout hachelen.  De kaartjes kosten nog steeds hetzelfde, de versnaperingen zijn voor zover ik kan beoordelen nog niet verhoogd in prijs, dus de crisis heeft hier nog niet hevig toegeslagen, maar de hemel (waar ik geen contact mee heb, zie mijn huidige zondagochtendbezigheden) beware ons ervoor. Mijn devies? Genieten maar……………als het effe kan. Enfin het kon beter..……….

In het doel troffen we Tom Korte aan. De tribune zal vol en de scheids was die met de airbag. Juist, die van vorige week.

Eerste periode. Er vermoedelijk vanuit gaande dat de eerste klap een daalder waard is (nog steeds?), vielen de Bears aan. Het bracht geen winst. Heen en weer, ik kreeg het heen en weer. Kansen bij de vleet.

De mevrouw van ‘kijken’ en de ‘blauwe lijn’ zond haar boodschapjes, zonder prijsverhoging, de baan op. Kans en weer en nog een en een juweel. Ook de powerplay deed geen duit in het zakje. Utrecht wel en naar zeggen in mijn omgeving, een dom doelpunt bracht 0-1 voor hen.

Fluitmans was niet zo vlot, want het duurde nogal een tijdje voor er gefloten werd voor een gevloerde Bear, die gelukkig tenslotte overeind kwam. Er was even een sportieve verwarring bij de buur van mijn buuv, want hij constateerde handsball terwijl er toch duidelijk met een puck wordt gespeeld zoals zij hem uit de droom hielp.

Kans, kans, knokkerij, beide boeven in de strafbank en pauze.

Een meneer met veel zelfkennis vond dat hij als oldtimer zijn tas maar uit de auto moest halen. Dit ter versterking natuurlijk.

De tweede periode bracht al snel kans 21 voor de Groningers. Volgens buuv rechts waren er in de vorige periode 20 kansen geweest en ik heb op school geleerd dat dan 21 volgt. Utrecht pleegde een schot, maar dat telde niet gelukkig. Kans 22, 23, 24, 25, dat betekende een kans per minuut. Je zal het maar krijgen. En opnieuw een dom doelpunt van Utrecht, dus 0-2 gevolgd door kans 26, 27, 28. Eindelijk kans 29 bracht 1-2 gescoord door Danny Kerstholt met assist van Kevin Kuiper. Kans 30. Tegen één straf voor Utrecht stonden er op een slecht moment twee voor Groningen, maar Tom stopte gelukkig. Onwijze uitdrukking ‘stopte’, want als hij stopt vliegen de pucks zo het doel in. Kans 31. Weer vechten en dat zo kort na vrede op aarde. Wat straffen en een penalty in het voordeel der Bears. Helaas………. Hij mocht niet zitten, met andere woorden: hij werd gestopt!

Kans 32, 33. Velen met mij snapten sommige fluitjes van scheids niet. Tom redde opnieuw enige malen, kans 34 en ja hoor raak! Dus 2-2 en opnieuw door Danny Kerstholt, assist Kevin Kuiper en Klaver Jan Middelweerd. Kans 35. Een rel, waardoor beide partijen een speler lichter werden. Groningen nog een erbij, hij zou getrippeld hebben en nog een. Danny werd onderuit gehaald en dat leverde alweer een penalty op, en alweer mis.

De derde periode startte met nog even 3 Bears tegen 5 Draken. Kans 36, weer niet gewipt zoals mijn linker buuv al zo vaak heeft aanbevolen. Kans 37, 38. De Bears kregen een time out op verzoek. Buuv, de linker, dreigde nu ook al een pak aan te trekken en het ijs op te springen. Er werd even gehandbald. Een Bear trachtte met overgave een Dragon onder het ijs te krijgen, hetgeen mislukte en wel straf opleverde. Alles kwam schadevrij goed. Een straffeloze worsteling. Utrecht maakte er 2-3 van tot onze grote ergernis. Weer straf voor Groningen, niemand kon het meer volgen en het ontlokte een ‘liefkozing’ aan een felle supporter ‘mien laive speklappie’, dit was geadresseerd aan de scheids, ter voorkoming van misverstanden.

Ik was de tel kwijt wat kansen betrof. Wat straf over en weer en een time out voor Utrecht. Genoemde supporter was nog niet klaar met scheidsmans, hij kreeg ‘dikke kloede’ naar het hoofd, wat dat dan ook betekenen mag, ik ben slechts een Haags nufje. Tenslotte werd nog een Bear gevloerd, die met moeite van het ijs gekrabd werd doch uiteindelijk ondersteund het ijs kon verlaten. En dat was het……..

Dat betekent vermoedelijk dat de play offs niet gehaald kunnen worden, hoewel je nooit weet hoe een koe een haas vangt natuurlijk. Hoe dan ook deze druiven waren zuur en wie weet wat ze kosten om nog even op de prijzen terug te komen. Nou ja, hopelijk vallen ze toch nog in de prijzen. Volgende week hebben de Bears een appeltje te schillen met Den Bosch en Tilburg. Denk erom, laat je geen appels voor citroenen verkopen.  Oh en lust je nog peultjes? Nee, veel te duur.