Zware bevalling

Opgewekt en monter reed ik op zondag 28 november 2010 richting Kardinge, want daar zou de ontmoeting plaats vinden van de Gijs Bears Groningen met de High Techs uit Eindhoven. Die vond ook plaats daar niet van.

Aangezien we sinds enige dagen in Siberië wonen, was ik niet zo maar in het Groningse ijspaleis. Op mijn oude dag ben ik lichtelijk gehandicapt namelijk. Niet lichamelijk gelukkig, doch mij ontbreekt sinds mijn  verhuizing een garage. Duidelijk dat ik moet krabben en poetsen en met bevroren tengels achter het stuur kruip terwijl prompt de ruiten aan de binnenkant beslaan. Spuitbussen dienen aangeschaft, dat mag duidelijk zijn.

Goed, ik kwam in Kardinge en bezag het inschaatsen. Dat beviel me en ik maakte mij geen grote zorgen. Kleine wel, want op ijshockeygebied ben ik een tobber.

Altijd benieuwd wie de scheidsbaas is en dat bleek een goede bekende, ik noem geen namen, maar ik maakte mij dus geen zorgen. Ook daarover al niet echt. Wat een mooie avond zou dat worden………….

Tom Korte bevolkte het Groningse doel. Een goed begin is het halve werk, dat klopt als een zwerende vinger. Begonnen ze dan maar goed in die eerste periode. Na 5 hele seconden moest scheids al zijn fluitje gebruiken. Daar sta je toch van te kijken. Na 35 seconden wisselden de Bears al tot mijn stomme verbazing, maar mijn buurvrouw legde uit dat het waarschijnlijk van de kou was, dus dat het geen watjes zijn. OK, ga ik in mee. De HT’s trokken fors van leer en tot mijn verontrusting was er na een dikke vier minuten nog geen doelpunt in het voordeel der Bears en verkeerden de gasten teveel in ‘ons’ vak.

De eerste straf was dit keer geen tripping, doch holding the stick en dat mag ook al niet. Dus Groningen een man minder. Wel zonder ellende compleet, maar mooie kansen gingen aan de koude neuzen voorbij. De puck wilde er niet in. Ze kregen weer straf, want ‘onze’ tank ramde een Eindhovens kleintje en damagnie. Nog een straf erbij deed mij van narigheid in elkaar krimpen. Doch alles verliep zonder schade en ook Eindhoven deed mee aan straffen, dat scheelde een slok op een borrel meende ik. Er kwamen echter geen doelpunten uit voort, aan geen van beide kanten. De HT’s waren beslist gevaarlijk dit keer en de goalie was veel te goed. Wij hoopten dan ook op een wissel, maar zo gek waren de HT’s niet. Nog wat geknoei, vele misgelopen kansen en het was pauze met 0-0.

In de tweede periode hadden de Bears nog een strafbankganger om te beginnen en ging het spel gelijk de verkeerde kant op. Inmiddels zag ik groen van de zenuwen en groen staat me niet. Groningen raakte compleet en Tom werd ernstig aangevallen. Hij stond zijn mannetje. Weer leuke kansen. HT kreeg straf en er werd op het vijandelijke doel geschoten. Wij supporters dachten dat de puck er niet in zat, doch onze blijdschap was enorm toen bleek dat het wel het geval was. Een powerplay doelpunt 1-0, gescoord door Alwin Assenberg, assist van Reinier Holthof en Arjan Peters. Ik prees de hemel, want zo ben ik dan wel en maar hopen op meer……… Dat viel tegen, want heel even later maakte Eindhoven er 1-1 van. Jasses. Een knokpartij leverde een partij straffen op. Van iedere partij één snuiter 2 + 10 minuten en ieder één met 2 minuten.

Een vreselijk gerommel en gepruts en een kans uit duizend liep uit op niks. Eindhoven een straf, een pracht schot van Ricardo Dijkema met assist van Reinier en Siem van Sluijs  en zette de stand op 2-1 uit de powerplay  voor de Bears. Ik deed opnieuw een schietgebedje voor meer. Dat probeerden de Bears ook wel, maar eerlijk is eerlijk, de goalie van de HT’s safede te goed. Eindhoven vroeg een time out en dan word ik altijd wantrouwend, want wie weet wat ze bekokstoven. Ze gingen dan ook gelijk in de aanval. Na wat gedoe toch naar de goede helft en Danny Kerstholt scoorde 3-1 met behulp van Siem. Weer een schermutseling, en twee straf. Een griezelige aanval liep met een sisser af.

Alweer gelijk de verkeerde kant op in de derde periode. Zijn ze nou gek geworden dacht ik pissig. Jongens doe er wat aan en ik gaf wat waardevolle tips als ‘lummel, de andere kant op’ enzo. Niet luisteren natuurlijk. De zuiderlingen deden een poging. Er ging van alles het doel in maar de puck gelukkig niet. Een retourtje en ja hoor! Na 59 seconden in deze periode maakte Siem er 4-1 van geassisteerd door Alwin en Reinier. Er kan nog meer bij juichte ik hen toe. Dat probeerden ze ook, maar verder dan de lat kwam het niet. Sterker het ging bijna mis bij het Groningse doel. Bijna gelukkig. Er volgden nog aardig wat kansen, maar de Eindhovense keeper stond steeds in de weg. Even zo vele griezelige momenten. Er werd een Bear gemangeld tussen twee HT-ers, maar dat mag kennelijk. Het doel ging nog een keer schaatsen, maar werd tot de orde geroepen. Er klonk een vreselijk geschreeuw en verschrikt keken we om ons heen, doch het bleek de muzikale omlijsting te zijn. Verder gebeurde er niets meer.

Trouwens ik had dit keer geen steun aan de sheet, want internet liet mij in de steek. Nu telt een gewaarschuwd mens voor twee en ik was op  de hoogte van de werkzaamheden van Ziggo,  maar dat ze me zo in de steek zouden laten is misselijk.

Wanneer dit epistel dan ook op de site zal komen, het is nu maandagochtend half tien, blijft natte vingerwerk.

Het was zeker geen  mooie wedstrijd. In tegendeel. Ons werd in de pauze verteld dat de HT’s na de vorige verloren wedstrijd een week geleden een opvoedende donderpreek over de gebogen hoofden hadden gekregen. Dat schijnt dus te helpen, want ze waren aanzienlijk beter te pas en dat kon van onze Bears niet gezegd worden. Denk er om lieve jongens, laat ons niet in de steek!

Jawel, natuurlijk hebben de Gijs Bears gewonnen met 4-1 en drie punten erbij kunnen tellen, maar het was een zware bevalling……. ik moet nog bijkomen!