Kranig werk van het 2^e team

Dat kon ik toch niet laten schieten op zaterdagavond 29 oktober 2011, want wonder boven wonder stond er niets in mijn agenda. Wat ik niet kon laten schieten? Oh, de wedstrijd van Gijs Bears Groningen 2 tegen Zoetermeer Panters Toekomstteam in Kardinge. Toekomstteam klinkt zo veelbelovend, dus hield ik meteen maar weer mijn oude hart vast. Ach, zolang het op de goede plaats zit, dat hart bedoel ik, loopt het wel los, niet dat hart natuurlijk, het zou geen gezicht  zijn.

Mijn rookvriendinnen waren ook present, dus hoe het ook afloopt, een gezellig paffertje was verzekerd. Heel even kreeg ik de schrik van mijn leven, hoewel ik niet alleen. Wij stonden genoeglijk voor de wedstrijd dat peukje te paffen toen een ongelooflijke knal ons deed sidderen. Het leek even oorlog en ik kan het weten, want ik heb het meegemaakt. Mijn buurman voelde gekriebel in zijn broek, de meeste omstanders hadden meer even last van het gehoor. Bij mij duurde dat nog wat langer.
Tijdig op de tribune plaats genomen, met mijn hart dus stevig vast en dat terwijl mijn gehoor op half stond.  Het 2^e team had versterking van enige kanten, te weten U17 en het 1^e team. Zelf beschikte het team over o.a. een hele grote Bear en dat alles leverde een leuk resultaat op. Lees maar verder.

Jim Lok bevolkte het Groningse doel. De eerste periode ging van start en de Panters leken mij wel wat gevaarlijk. Een straf voor Groningen was mij niet welkom. Een leuke poging en de rebound vloog volgens buuv naar het doel bij  Lycurgus, de alom bekende volleybalvereniging in Groningen waar men ook moest spelen, de volleyballers uiteraard.  Een achterbuurvrouw merkte op dat het doel wel erg klein was en met een goalie er voor die relatief groot is, kan er toch geen puck door. Gelukkig kon een ander uitleggen dat de puck weer heel klein is, zodoende wist Niek van de Meulen bij een volgende straf voor de Bears shorthanded te scoren 1-0, geassisteerd door Jasper Huizenga en Kevin Keijzer. Even leek het of de Panters onmiddellijk wraak hadden genomen, maar dat puckje bleek toch niet te zitten in dat kleine doel. Een Panter straf en onze grote Bear eveneens. Alles raakte compleet en de pauze kwam er aan.

In de pauze spraken wij over interessante onderwerpen, die het daglicht niet konden velen, dus daar hou ik mijn pen verder stil over. Kost me wel moeite trouwens…..
Nauwelijks zaten wij op onze derrières of Zoetermeer maakte er 1-1 van. Het werd nog erger, want ze scoorden 1-2. Een volgende poging der gasten leverde slechts een kluit spelers in het doel op. Daarop kwam gelukkig al snel een antwoord van Kevin Keijzer 2-2 met assist van Jasper Huizenga. Nog weer heel even later zetten Fenno Mulder in zijn dooie eentje de stand op 3-2 voor de Bears. Goedzo jochie! Over en weer wat straffen en van een powerplay situatie maakte Kevin Keijzer handig gebruik door er 4-2 van te maken, nu met behulp van Ronald Bockhoudt en Jasper Huizenga. Nog wat leuke kansen en wat straf voor beiden. Ook de Panters wisten hoe ze een powerplay goal moesten scoren. Met 4-3 gingen wij opnieuw pauzeren.

Slap van het lachen waren wij, maar ik laat mij er niet onvoorzichtig over uit, want dan worden we onmiddellijk verwijderd van de ijsbaan. C&A weten er meer van, dus vraag het daar maar na. Zo slap was ik toch nog niet om me een hoedje te schrikken van 4-4. Waar gaat dit heen begon ik mij af te vragen. Kevin Keijzer wist vast dat ik me zorgen maakte dus scoorde hij 5-4 geassisteerd door jasper Huizenga. De valpartijen waren niet van de lucht, maar dat heb je als je je op glad ijs begeeft.
De Panters werden erg ondeugend in deze derde periode en bekwamen flink wat straf. De Beartrainer besloot tot een time out en dat hielp vast om tot de 6-4 te komen. Een doelpunt van Levi van Gelder met assist van Niek van der Meulen en Kevin Keijzer. Tot slot kreeg een Bear nog straf, maar het deed aan de stand niets meer af. De Gijs Bears wonnen glansrijk na een spannende wedstrijd met 6-4!

Een leuke wedstrijd om naar te kijken. Een flink tempo en dat ligt mij wel. Ik hou van opschieten. Dus schoot ik flink op richting huis om daar op die mooie overwinning een glaasje te heffen met mijn harige vriend (hij uiteraard een slobber water).