Een, twee, heleboel

Zondag 29 januari 2012 speelden Gijs Bears Groningen B poule thuis tegen Friesland Flyers uit Heerenveen en ondergetekende kon daar dus mooi bij zijn. Na een wat geringe nachtrust weliswaar, want zaterdagnacht thuis gekomen, het was rond half drie, moet ik altijd even bijkomen van de emoties door middel van een filmpje en een glaasjen lekkers, de inhoud kwam wel uit een fles natuurlijk. Na het dutje schoof ik achter het masjien en componeerde mijn oprisping over het 1^e team. Daarna kon ik mij geestelijk voorbereiden op bovengenoemd spelletje op het ijs.

Over ijs gesproken, de winters waren in mijn jonge jaren toch anders. Dat krijg je op mijn leeftijd, vroeger was alles beter. Mijn grootvader zei het al anno 1945 à 1950 ‘van de jeugd van tegenwoordig komt niets terecht’, daar dan achteloos zijn kleindochter onder schikkend, die daar natuurlijk geen barst van geloofde. Eigenwijs ben ik altijd geweest. Volgens zeggen gebeurden er de vreselijkste dingen als je onder een ladder door liep, als de klok sloeg en je keek scheel kwam je er nooit meer vanaf en als je veel water dronk werd je een eend. Alles heb ik uitgeprobeerd en er klopte niets van, nou ja misschien die eend wel……..

Hoe dan ook die eend schrijft nu een verslagje over iets op kunstijs terwijl het eindelijk buiten aan het vriezen is, maar daar is geen ijshockey, dus………… vond ik mij zelf terug op de tribune met nog een flink aantal supporters.

Martijn de Ruiter bevolkte het Groningse doel, de Friezen namen genoegen met een ukkie, maar de kleintjes doen het vaak nog best, net als de oudjes trouwens.

Nu ben ik heel wat gewend, maar ik zal nooit wennen aan een doelpunt na 48 seconden, tenzij het van de ‘eigen’ partij is natuurlijk. Nu scoorde een Flyer 0-1. Martijn hield het druk. Een meneer op de tribune slingerde forse instructies richting ijs, maar het mocht niet baten. Het werd 0-2. Niet verkeerd dat een Fries straf kreeg, wel verkeerd uiteraard dat even later ook een Groninger moest zitten. Er werd geen schade opgelopen. Sterker nog Kristiaan Snijder wist er 1-2 van te maken, geassisteerd door Jasper Huizenga. Jammer dat na hevig gekrioel voor het Groningse doel de stand op 1-3 kwam. Een mooie kans ging de mist in. Helaas scoorden de Flyers wel 1-4. Een foutje van de verdediging wist eerder genoemde buur mij in te fluisteren.

Even uitlummelen op het balkon en terug naar…….

de tweede periode, die startte met een beeldige kans voor de Bears, maar de goalie der Flyers was niet voor een kleintje vervaard en hield de puck tegen. Wat gemaai over de puck zorgde wel voor een lachertje op de tribune, de Flyers zorgden voor

1-5. Dat werd Dylan Foks te grijs en hij mepte in zijn eentje de puck in het goede doel, 2-5. De volgende poging raakte slechts de paal helaas, omgekeerd mikte een Flyer wel goed, 2-6. De Friezen probeerden het nog eens, maar oogstten slechts een Bear in het doel en dat telt niet. Martijn bleef het druk houden en één puck was hem te slim af, 2-7. Wat straffen over en weer resulteerde in een powerplay doelpunt voor de Flyers, 2-8. Persoonlijk vond ik het wel welletjes, maar de Friezen niet. Het werd 2-9.

Een keeperwissel voor Groningen, Jim Lok mocht het nu eens proberen. Een schermutseling leverde beide partijen straf op, even later mocht er nog een Bear bij gaan zitten. Het was pauze.

In die pauze besloten wij optimisten dat het allemaal nog wel moest kunnen. ‘Het’ is natuurlijk een vaag begrip, maar daar laat ik mij verder maar niet onvoorzichtig over uit. In ieder geval bleven wij positief bezig en dat is een goede zaak.

De Bears waren weer compleet en een mooie kans volgde zonder beoogd resultaat helaas. Een nieuwe straf was een feit. Een Bear kreeg een stick tegen het hoofd en dat bezorgde de Flyers ook straf natuurlijk.

Niets weerhield de Flyers 2-10 te scoren en toen 2-11 en toen 2-12. Wij vonden het wel genoeg zo. Een aanval der Bears mislukte, er stortte een Bear op het ijs neer, kwam moedig weer overeind en oogstte dus applaus. Er volgde wederzijds straf. Jim redde wat er te redden viel, doch 2-13 viel niet te redden. Een mooie uitbraak door een Bear mislukte jammerlijk. Een poging der Flyers niet, 2-14. Een Flyer ging er bij liggen, maar met wat steun en stutwerk kon hij naar de bank krabbelen. Af en toe een leuke kans voor de Bears, maar de Flyers rondden de stand af op 2-15.

Overeind blijft dat de Gijs Bears tot het laatst toe de koppen niet lieten hangen en het tempo er in hielden. Hier was niet tegen te vechten bleek in praktijk, al waren wij nog zo positief aan het denken geweest.

Volgende keer beter jongens!