Hijs kreeg het niet cadeau!
Zaterdag 15 januari 2011 bezorgde ondergetekende een complete hartverzakking. Alle soorten zweet zijn mij uitgebroken tijdens de wedstrijd Gijs Bears tegen Hijs Hokij KWM Racing (da’s niet wat je noemt kort maar krachtig) in Kardinge. Voor de einduitslag verwijs ik naar de NIJB-site of naar het lezen van dit verhaal. Het kan ook zijn dat jullie erbij waren uiteraard.
Nu is het nooit koud in Kardinge, maar van koude rillingen, angstzweet tot een soort opvliegers van vreugde en alles wat er tussenin denkbaar is, dat hangt eigenlijk gewoon van de fantasie der lezer af, werd mijn deel.
Een redelijk gevulde ijsarena, er bleek een concurrerende sport eveneens beslag te hebben gelegd op bovengenoemde datum, mocht de verrichtingen gadeslaan. Een voordeel van de mislukte tocht naar Tilburg was natuurlijk dat de jongens niet vermoeid waren, een nadeel was dat de schorsingen bleven staan. Ik sprak ooit eerder over de twee kanten van een zaak immers.
Jeff Honebeeke bevolkte het Groningse doel en dat deed hij uitstekend om maar even vooruit te blikken.
De eerste periode startte met een gang richting goede kant en een bijna schot. De partijen trokken wat heen en weer. Een Bear pleegde een schitterend schot van grote afstand, doch kantje boord en mis. Nog een mooie kans en toen de verkeerde kant op, echter ook daar net mis. In pure opwinding greep een Bear een Hagenaar bij de kladden en dat leverde straf op voor Groningen. De Hijsers deden wat ze konden, maar de Bears ook. Een uitbraak van de laatsten was een ‘net niet’ schot. De spanning steeg ten top. Een Bear werd bedolven onder een Hagenaar en dat bracht een bloedneus voort, een watje deed dienst. Helaas leverde een verdedigingsfoutje (heb ik me laten vertellen, want ik heb er geen verstand van) een doelpunt voor Den Haag op, 0-1. Maar ook Hagenaars kunnen stout zijn, dus straf. Bijna, ach het bekende liedje. De Haagse keeper, of waar hij dan ook vandaan mag komen, was te goed. Een duidelijk geval van holding door Hijs, weet ik ook niet van mezelf natuurlijk, werd niet opgemerkt helaas. Wel was het pauze.
Na een miezerig peukje op een miezerig balkon zaten wij tot de tanden gewapend op ons plekje om de tweede periode gade te slaan. Hijs gelijk straf paste ons zeer. Het hielp echter niet. Wij kregen straf toen zij compleet waren en daar werd danig misbruik van gemaakt, 0-2. Wel compleet natuurlijk en een fraaie poging strandde in een teleurgesteld oooooooooooooohhhhhhhh op de tribune. Weer straf voor Groningen en het leek 0-3 te worden. Gelukkig werd het doelpunt afgekeurd vanwege een of andere overtreding, weet ik veel, wist ik maar veel. Compleet, schot op het juiste doel, geen punt, wel een vette rel, een nieuwe kans, mis, enige agressie liep met een sisser af. Mijn buurvrouw merkte terecht op dat de sfeer grimmiger werd. Opnieuw straf voor een Bear, gebeuk op het Groningse doel, maar Jeff redde de situatie. Nog eens een schot door Hijs zat niet, wel een dikke kluwen spelers, beide partijen straf. Hijs nog een erbij vonden wij een uitstekend idee, Reinier Holthof ook want hij scoorde in zijn dooie eentje een powerplay doelpunt, 1-2. Zo gaat ie goed, zo gaat ie beter. Alwin Assenberg kreeg de geest en trok de stand gelijk, 2-2, hierbij geassisteerd door Dylan Foks en Kenneth Keijzer. Bijna, bijna, en nog eens bijna, weer een pracht kans, opbrengst nihil. Toch mooi die gelijk stand!
De derde periode begon gelijk met een angstig moment, even bijkomen en weer angstzweet. Kansen bij het leven, waarom wilde dat kreng er nou niet in??? Tot grote verontwaardiging van het publiek kreeg een Bear weer straf. Een shorthanded uitbraak bracht niets in het laatje. Veel erger was dat die vermaledijde westerlingen er 2-3 van maakten. Een terechte straf voor Groningen (heb ik ook niet van mezelf) en zonder schade compleet.
Groningen vroeg om een timeout, dat mocht natuurlijk. Tot onze grote schrik ging Jeff uit het doel, maar dat bleek helemaal niet nodig! Het doelpunt werd tijdens zijn aftocht gemaakt door Danny Kerstholt met behulp van Klaver Jan Middelweerd en Ricardo Dijkema, 3-3. Als ik die stand met hoofdletters had kunnen typen had ik het zeker gedaan. Nog een relletje tot slot, om je geestelijk voor te kunnen bereiden op de verlenging. Dat relletje leverde een nare bijkomstigheid op, want een Bear werd bestraft en dat betekende in de verlening gelijk met een speler minder aan de bak.
De verlenging was als zodanig kort van duur, want in die powerplaytoestand wist Hijs na ruim een minuut het winnende doelpunt te scoren, 3-4. Groningen heeft er toch maar mooi een punt uitgesleept!
De napraat duurde veel langer. Het is altijd lastig te beoordelen of de gestrafte boef nu de oorzaak dan wel het gevolg was. Daar was heel wat discussie over. Overbleef natuurlijk dat de uitgangspositie voor Groningen ernstig was verzwakt. Ook bleef over het feit dat Den Haag het niet cadeau heeft gekregen en dat het publiek een loei
spannende wedstrijd kreeg voorgeschoteld.
Overigens viel mij nog iets op op de sheet. Men wordt meer Nederlandstalig. Ik las straffen als ‘kruiscontroles’, ‘aansluiten’, ‘interferentie’ en als overgangsverschijnsel ‘holding de stok’’ . Wel bleef roughing, roughing en tripping, tripping. Vooral dat laatste maar gelukkig, want zo kan een Bear toch nog zijn naam eer aan doen als zijn muts daar naar staat. Hoewel hij tweemaal werd bestraft met ‘aansluiten’. Ga je je als buitenstaander toch ernstig afvragen of je dan moet aansluiten of juist niet en zo ja waarbij. Ik ben blij dat ik er geen verstand van heb………………
