Wat een spanning……

Een opgewekte tocht naar Dordrecht op zondag 23 januari 2011. Buiten motregende het een beetje, maar binnen scheen de zon. Ze gingen winnen was het goede voornemen. Weliswaar met een uitgedunde bezetting, net geen drie volle lijnen. Achter het stuur van de bus zat niet onze vertrouwde Piet, want hij was door ziekte geveld, maar we kwamen er voorspoedig. Piet, ook vanaf dit plekje van harte beterschap.

De aankomst bij het nieuwe ijsstadion was indrukwekkend. Alles ruim, groot, licht en vooral heel koud. Dat laatste was het enige minpuntje. Oh ja en lawaaiig, waarschijnlijk door de hoogte en de gebruikte materialen. Echter de spanning zorgde voor de verhitting. Ruim een tiental supporters juichten de Groningers van harte toe, waaronder een trommelaar uit Nordhorn.

Tom Korte stond in het Groningse doel en hij keepte of zijn leven er vanaf hing.

Nauwelijks was de eerste periode begonnen of we werden opgeschrikt door een vreselijke knal. Dit bleek geen terroristische aanslag doch een uiting van aanmoediging der trommelaar. Bekomen van de schrik beving ons een nieuwe schrik. De Lions belaagden het Groningse doel, maar verder dan de paal kwamen ze niet. Enge momenten volgden voor de ene aanval na de andere op het goede doel volgde. Echter ook zonder vruchten af te werpen. Wel een relletje.

Bij het retourtje der Lions scoorden zij 0-1, foutje……….. Ik kreeg het heen en weer van het heen en weer  der spelers. Er ontstond oorlog voor het Dordtse doel, waarvoor alleen Groningen werd gestraft. Daar waren wij het natuurlijk niet mee eens. Echter schadevrij compleet, een leuke kans, een paar zelfs, maar ook Tom had het druk.

Gelukkig kreeg een Lion twee minuten rust. Er deed er nog een misselijk, dus die mocht er naast zitten. Er gebeurde niets wat winst voor de Bears opleverde, Dordrecht weer met vier spelers, even later mocht er weer een zitten. De snoodaard had in zijn poging te scoren een Bear in het doel geworpen. Echter Groningers zijn keihard, na effe bijkomen zagen we hem terug op het ijs. De verruwing zette door en het werd pauze.

De tweede periode begon met een beeld van een kans voor Groningen, maar……… en nog eens maar………. De Lions raakten compleet en toen kregen de Bears straf. Sloeg nergens op besloten wij. Door het oog van de naald en compleet. Fraaie kansen en geen resultaat. Wel oogsten de Bears weer straf. Tom had het zwaar te verduren. Een shorthanded mogelijkheid liep stuk. Compleet. Een duvelse uitbraak der Bears, Lions deden weer lelijk tegen Bears, echter geen straf maar wel pauze.

Er was weinig gebeurd in deze periode, doch de spanning begon op te lopen.

Door mijn  neiging tot kletsen, kwam ik zo maar vier seconden te laat op mijn plaatsje terug om met de neus in een straf voor Groningen te vallen, flauwekul besloot ik al of niet terecht onmiddellijk. Tripping en dat heet nog steeds tripping. Dordrecht scoorde een lucky goal, 2-0. Ontredderd keek ik om mij heen, niet dat dat hielp. Even lachen toen de scheids finaal omver gereden werd! Leedvermaak is het grootste vermaak heb ik wel eens gehoord…..

De ene mooie kans na de andere, maar ook Tom werd belaagd en eindelijk, eindelijk na vele mogelijkheden, jawel: 2-1, een doelpunt van Arjan Peters met assist van Klaver Jan Middelweerd. De wraakpogingen van de Lions liepen op niets uit. Tenslotte vroeg Groningen een time out en wat er bekokstoofd werd zou ik niet weten, maar na veel gedoe en mooie kansen werd het toch 2-2. Een doelpunt van Alwin Assenberg met assist van Arjan en Dylan Foks. Na vreselijke momenten van spanning klonk het eindsignaal en dat betekende verlenging.

Dus drie minuten later vier tegen vier. Tom gelijk aan het werk, aan de goede kant mooie kansen. Kortom ik kreeg weer het heen en weer. Negen seconden voor tijd werd er per ongeluk afgezoemd, waarna de mededeling volgde dat er nog negen seconden te spelen waren. Elegant opgelost dat wel, maar er gebeurde niets meer.

En dat betekende penalty shots. Dit liep uit op de overwinning van Dordrecht. Echter het betekende natuurlijk ook één punt voor Groningen. Dankjewelalsjeblieft. 

Ik verhaalde al eerder over de komisch vertalingen van straffen. Nu zag ik in de eerste periode iemand gestraft voor 'hoge steken'. Was hij aan het borduren of zo??? een ander kreeg vier minuten voor aansluiten en opladen. Interessant, maar wel logisch.

Inladen en wegwezen. Zo snel ging het natuurlijk ook weer niet, want jongkerels hebben honger en dorst. Ook een vorm van ongestraft aansluiten en opladen! Persoonlijk zat ik hijgend op een bankje, want ik had het gevoel de hele avond hardgelopen te hebben. Mijn opmerking dat ik twintig jaar ouder was geworden, was al eerder door een vriendelijke jongeman met een compliment de rimboe ingezonden. Bovendien verzocht hij mij dringend in mijn verhaaltje te vermelden dat hij weliswaar in Dordrecht woonde, doch een trouwe supporter van Groningen is en ergens aan verslaafd zou zijn  naar zeggen. Zolang dat aan de Gijs Bears is, geen probleem knul, ga zo door!

De terugreis verliep vlot met veel doden en bloederige gewonden onderweg, op de buis dan natuurlijk. Vijf minuten piespauze bleek noodzakelijk, sommigen deden het kennelijk liever niet in de schone broek! Nou vijf minuten…………..