Meedoen is belangrijk maar een keer een toernooi winnen is toch ook errrrrruuuuug leuk.
Op het U15 toernooi in Turnhout zijn de Gijs Bears 1e geworden.
Het was een samengesteld team van U14 en U17 spelers die in deze samenstelling slechts één keer een oefenwedstrijd tegen Bremer EC hadden gespeeld.
Bij binnenkomst werd meegedeeld dat Jong Oranje zich had afgemeld waardoor het schema was veranderd en er een hele competitie zou worden gespeeld, lekker veel wedstrijden.
Sommige ouders leek het verstandig de nacht voor het toernooi in Turnhout te gaan overnachten zodat de spelers goed uitgerust zouden zijn, maar het gezamenlijk overnachten was toch ook wel erg gezellig.
Tegen de White Caps en Neuss hebben we 1 x gelijk gespeeld en 1 x gewonnen
Beide wedstrijden tegen de Heerenveen Flyers gewonnen en van Eindhoven 1 x gewonnen en 1 x verloren.
Zowel Neus als de Gijs Bears konden bij de laatste wedstrijd de 1e plaats nog behalen.
Neus moest de wedstrijd tegen Eindhoven winnen om 1e te worden, deze wedstrijd eindigde in een gelijkspel waardoor de Gijs Bears op ondeling resultaat tegen Neus 1e werden.
Naast de beker voor de 1e plaats gingen de Gijs Bears ook nog met de fair play cup terug naar het hoge noorden.
-----------------------------------------
Ton Letsch was ook van de partij en hieronder kunt u een verslag lezen van het toernooi.
Daarnaast staan in het fotoalbum een aantal foto's van U15.
De eerste wedstrijd tegen de White Caps was een beetje zoeken. De Bears waren 'all over the place' en de White Caps kwamen niet eens uit hun verdedigingsvak. Bijna zielig om te zien, ware het niet dat de White Caps gezegend waren met een Goalie van het Tretjak niveau. Ongelooflijk wat die knaap allemaal tegen wist te houden! De aandrang om te scoren werd een beetje te groot en 1 break-away was voldoende om de stand op 1-1 te brengen. Onze goalie Martijn werd nog van het ijs gehaald maar dat mocht niet meer baten. De White Caps kwamen hun vak niet meer uit, maar de puck wou hun doel ook niet in. Toch wel een beetje een kater, maar het demonstreerde wel het overwicht van de Bears. De stemming zat er in en we waren zelfverzekerd. De IJsbrekers waren vervolgens geen partij en daar werd royaal met 3-1 overheen gewalst.
Inmiddels was duidelijk dat de enig serieuze tegenstander uit Duitsland kwam. De pot tegen Neuss was dan ook van het niveau 'van dik hout zaagt men planken'. De Bears kwamen overtuigend op een 2-1 voorsprong, maar door een simpele verdedigingsfout was het weer een break-away die roet in het eten gooide: 2-2. De druk werd verder opgevoerd. De Duitsers konden de stress niet langer aan en verlaagden zich helaas tot schoppen en knokken.
De Flyers waren vervolgens geen partij: 4-1. Door alleen met een U14 team te komen waren zij met een te licht team aangetreden.
Wel ontstond bij hen de twijfel of wij wel een écht U15 team waren. De overmacht van de Bears was wel érg groot.
Overigens werd het mij verboden hun coach te fotograferen, want die begon kale plekken op het hoofd te krijgen. Tja, als je zag hoe de Bears over de Flyers heen paradeerden, zou mijn haar ook uitvallen.
In de middag zou de tweede ronde zijn. Nu waren de White Caps geen probleem meer. Met knarsende tanden werd wraak genomen voor de 1-1 en ondanks de fabuleuze goalie moesten de White Caps het hoofd met 3-0 buigen. Onze goalie had niets meer te doen en kon wel in de kantine blijven.
Direct aansluitend doorspelen tegen de IJsbrekers. Die waren inmiddels op stoom gekomen en ondanks het grote aantal miniformaat kereltjes leek het wel of ze allemaal peper in hun k*nt hadden gekregen. Ze verrasten de Bears, die inmiddels duidelijk last hadden van een dip, totaal. De Duitsers stonden te juichen. Hun eerste plaats werd zeker gesteld: De Bears verloren met 2-1. Er bestond voor de Bears zelfs een kans af te zakken naar de derde plaats, als de IJsbrekers zo door zouden gaan. Frustratie en woede: Hoe wij ons zó de kaas van het brood hebben laten eten!
Een dikke Duitser kon het niet nalaten om met een grijns mij heel fijntjes te verkondigen dat de Bears dit aan zichzelf en hun arrogante spel te danken hadden: Superioriteit komt voor de val.
De boosheid was juist wat wij nodig hadden om terug te knokken. De Duitsers uit Neuss dachten de eerste plaats op zak te hebben. De enige die hen daar van af kon houden waren een superieur spelende Bears en die hadden zojuist van de IJsbrekers verloren.
Hun angst voor ons was gegrond. Gevoed door frustratie en boosheid daverden de Bears genadeloos over de Duisters heen. De Duitse weerstand werd niet zomaar gebroken, maar volkomen verpulverd: 3-0.
Nu kwam de vraag: Als, als, als... de IJsbrekers gelijk zouden spelen tegen Neuss zouden de Bears de eerste plaats kunnen pakken!
Dat wisten de Duitsers ook. De IJsbrekers waren op stoom en roken hun kans. Aangemoedigd door de Bears stegen zij naar grote hoogte. De Duitsers, kapot gespeeld door de Bears konden er geen overwinning meer uitslepen. 1-1. Yes!!!
Een Duitse dame, gefrustreerd door de prestatie van haar team eiste dat een identiteitskaart van Mike (dat is die 'lange') werd getoond. Ze dacht dat Mike 18 was! Keek zij even op haar neus (of Neuss?).
Nu hoefden de Bears alleen nog van de Flyers te winnen. Die kans lieten wij ons niet ontnemen. De arme, arme Flyers. Dit hadden ze niet verdiend. Een feestje van de Bears op hun speelhelft: 6-0.
Met een gelijk aantal punten als Neuss telt het onderling resultaat en dat was voor de Bears met hun verpletterende 3-0 overwinning.
Ik kon niet nalaten de dikke Duitser nog even heel fijntjes uit te leggen dat ze dit aan zich zelf te danken hadden...
Tschüss!!!
Ton Letsch
