Prut

Zondag 20 november 2011 vond de voorstelling plaats in ons eigen ijspaleis Kardinge . Acteurs waren Gijs Bears Groningen tegen Red Eagles ’s-Hertogenbosch.

Bij mijn binnenkomst stoof ik gelijk op de statistiekenman af. Ik wilde graag weten hoe de vlag erbij hing. Meer dan een algemene toekomstvisie van als, als, als, werd niet mijn deel. Nou ja, as is verbrande turf, dus daar werd ik niet wijzer van.

Het inschaatsen maakte mij en mijn omgeving duidelijk dat die Brabanders wel hele forse jongens waren, maar daarom niet getreurd ‘het moest kunnen’ was ons uitgangspunt, want optimist tot in de kist.

Tom Korte mocht het berendoel verdedigen.

Een juist uitgangspunt werd mijns inziens door de Bears in de eerste periode gehanteerd, namelijk ‘de eerste klap is een daalder waard’. Het was jammer dat de eerste klap in het handje van de Eaglesgoalie werd geïncasseerd. Het bracht de Eagles wel op een idee en ook zij deden een poging, waar Tom natuurlijk een stokje voor stak. Wel kregen de Bears een straf toebedeeld voor ‘illigal equipment’ oftewel je dient je in de kleedkamer aan te kleden en niet op het ijs. Dat wist ik niet hoor, maar er was een deskundige in mijn nabijheid en zo werd ik weer wat wijzer. Het zou wel een nieuwe regel zijn, dus vroeg ik of de spelers die wel kenden, waarop werd opgemerkt dat ijshockeyers maar één hersencel hebben. Begrijpelijk dat die dan gespaard wordt. Maar ik persoonlijk ga er toch vanuit dat ze er wel meer hebben. Ik ken hele intelligente ijshockeyers! Dit was een tussendoortje natuurlijk, nu weer naar het ijs. Groningen raakte compleet en Reinier Holthof vond het tijd voor een doelpunt (ik ook trouwens), 1-0 met assist van Ricardo Dijkema.

Even later kropen de Bears door het oog van de naald. Ze kregen mooie kansen, één, twee, drie, heleboel zelfs. Acrobatische toeren werden het publiek voorgeschoteld, wat straffen over en weer, o.a. voor holding the stick. Vooral die laatste straf veroorzaakte bij een supporter grote verontwaardiging, want hoe kun je nou spelen als je de stick niet vasthoudt………..

Was het spel in de vorige periode heel redelijk te noemen, in de tweede periode kreeg ik het Spaans benauwd, ik niet alleen trouwens. De start was riant, 5 Groningers tegen 3 Brabanders! Tel uit je winst! Na 28 seconden werden het 4 zuiderlingen en tenslotte waren ze compleet zonder enige schade. Over en weer wat aanvallen die afgeslagen werden door de respectievelijke keepers. De Gijsies pleegden een fraaie aanval en een mooi schot, doch scheidsmans had de armjes al omhoog en dat kun je fluiten naar je punt en dat terwijl genoemde tenslotte de fluit hanteerde.

Kansen om te zoenen, en ik zoen niet gauw. Echter het liep op niets uit. Het was duidelijk dat de Eagles er een schepje, zeg maar schep bovenop hadden gedaan. Op de tribune merkte iemand op dat de Bears de schaatsen verkeerd om aan hadden gedaan en wat iedereen zag aankomen geschiedde, het werd 1-1. Nog wat onbenutte kansen, een dondersvervelende Eagle kreeg straf en toen was het weer pauze.

Gespannen namen we weer plaats. Het mocht duidelijk zijn dat deze partij nog niet gewonnen was. De dweilerd was een soort slak, want na een kwartier pauze waren er slechts enkele baantjes gereinigd. Bezit je ziel in lijdzaamheid is een fraaie uitdrukking, maar ondergetekende houdt van opschieten. Toen alles glom als een spiegel, bleek dat achter het doel de baan te nat was, dat hadden wij op de tribune al voorspeld! Het schuivertje ertegen aan en eindelijk kon de derde periode beginnen met een mooie kans, maar nop. Kleurenblindheid sloeg toe. Wij bespeurden geen verbetering in het Groningse spel. Een kans, mis, de Brabantse keeper raakte even zijn stick kwijt, wat een kans joh……… hij werd niet gegrepen, de kans natuurlijk niet de keeper. Er gingen wat spelers op het ijs liggen, waren moe natuurlijk. Tom deed een aantal keren aan vangbal, gelukkig beheerst hij die sport ook. Een Eagle verschoof expres hun doel en dat leverde hem straf op. Hij kreeg gezelschap van nog een teamgenoot. Time out voor de Gijs Bears. Enfin je zou alweer zeggen ‘wat een kans’, maar het lukte niet. Wel schoten, geen punten. Integendeel, de Eagles scoorden 1-2 shorthanded ruim een minuut voor het einde der wedstrijd. En daar bleef het bij.

Normaal gesproken kan ik uitstekend tegen mijn verlies, maar ik kan niet tegen het verlies van de Gijs Bears en dat leer ik maar niet af. Wijsheid komt met de jaren gaat dus niet altijd op. Een wedstrijd verloren die niet verloren hoefde te worden. Een jongeman vroeg mij bij het verlaten van het pand of ik er nog iets meer van kon maken dan het was. Nee, dat lukt me niet. Het was een mistige wedstrijd en dat is alles wat ik er van maken kan. Prut dus.

Even gloorden we op de tweede plaats. Nu gezakt naar de vierde en dat met Eindhoven op de derde plaats met zelfs een wedstrijd minder gespeeld dan de Gijs Bears. Volgens onze statistiekerd moeten de Bears zorgen op de tweede plaats te eindigen voor de playoffs…….. Volgende zaterdag de thuiswedstrijd tegen deze High Techs heren uit Eindhoven, maak je borst maar nat en alsjeblieft geen prut.