Ze vochten als leeuwen
Zaterdag 8 oktober 2011 ontvingen de Gijs Bears in het eigen Kardinge IJCU Dragons Utrecht. Dragons brrrrrrrrrr en dat bracht mij op vreemde gedachten en
misschien wekt mijn volgende opmerking wat wrevel, maar denk er maar eens over na! Wij hebben heel wat gemeen met de dierenwereld, sta er maar eens bij stil. Je hebt apen van jongens, we zijn zo slim als een vos, we spreken van een kouwe kikker of een ijskonijn. Juist en soms vechten we als leeuwen. En dat deden de Bears (zie nou wel….) die bewuste zaterdag ook en dit is voor tweeërlei uitleg vatbaar. Oh en dan heb ik nog een leuke, gejat uit een blaadje waar niet vermeld stond wie de wijze woorden heeft bedacht, maar het zou een wijze uil kunnen zijn geweest: Als je ’s morgens met de kippen opstaat, werkt als een paard en ’s avonds moe bent als een hond, zou je best eens een ezel kunnen zijn. Trek het je nou niet persoonlijk aan, hoewel nu ik er over nadenk…….
Maar we komen voor het ijshockey, dus nu met de billen bloot.
Een zeer verheugende start werd gemaakt met het in het zonnetje zetten van de nieuwe hoofdsponsor ‘De leidinggroothandel van Nederland’. Een hartelijk welkom en een stick waren hun deel.
Een heel ander aspect van de opening was de dood van Nico Leeuwe, een trouwe supporter gedurende 30 jaar. Er werd een minuut stilte in acht genomen.
Daarna kon de wedstrijd beginnen met Tom Korte in het Groningse doel.
De 1e periode hield de Groningers heel even voor de gek, want de draken vlogen richting Gronings doel en dat kan het doel niet zijn. Buitengewoon snel werden we gerustgesteld, want na 2.10 minuten scoorde Alwin Assenberg 1-0 voor de juiste partij, met assist van Reinier Holthof. Oh jongens, wat was ik blij. Het werd nog mooier want in een flink tempo werd het na ruim 5 minuten al 2-0 en wel door een schot van Reinier met assist van Kevin Kuiper. ‘Delayed penalty’ staat er op de sheet, het zal me een zorg wezen, alsiemaarzit.
Maar Tom zat ook niet duimen te draaien. Een straf voor Utrecht en een gesneuvelde Bear. Doch laatstgenoemde kwam overeind, begaf zich naar de bank alwaar hij liefdevol verzorgd werd en daar was hij weer klaar mee. De powerplay voor de Bears had geen positief effect. Bij een volgende straf voor de Dragons juichte ik van harte, echter een Bears volgde snel. Een andere gast mocht er naast gaan zitten, geen resultaat. Behalve een speler kwam er niets meer in het doel terecht.
In de pauze werd ik met de neus op de feiten gedrukt, ik had namen genoemd in mijn vorige stukje, wauw……….. Voor de toekomst is afgesproken dat ik zal volstaan met C & A, hoewel dat normaal gesproken niet direct mijn toko is.
Intussen belandden we in de 2e periode waarin het een wilde boel leek te worden. In de kortste keren 2-1. Een uitstekende straf voor Utrecht, een uitstekende redding van Tom, door Tom bedoel ik. Utrecht ging een tandje harder spelen, evenals een strafje meer. Ook de Bears kwamen niet straffeloos weg. Een vechtpartijtje, beiden straf, een mooie aanval door de Bears natuurlijk anders is ie niet mooi, doch geen doel getroffen. Andersom wel, het werd 2-2. Ik heb een lelijk woord gezegd, niet verder vertellen svp. Gijs deed aan een time out en wij maar hopen dat het zou helpen. Wij (als of ik op het ijs sta…) straf, een hele dikke knokpartij en beiden straf, tweemaal zelfs en Utrecht maar liefst drie op de bank, de 2, 4 en 10 minuten vlogen om de oren en ik simpele ziel kon er een touw meer aan vast knopen. In ieder geval dreigden de strafbanken voller te geraken dan de spelersbanken naar mijn idee. Alles werd compleet, een paar boeven bleven als droeve restanten zitten. En het was pauze.
Ik moet even nog iets heel knaps vertellen, een dame op het balkon in die pauze rookt tegenwoordig door haar ogen. Ik noem geen namen hè!
Overigens begon de 3e periode met een allerverschrikkelijkste aanval op het doel der Bears en nog eens en weer. Maar Tom speelde de grote redder. Mooie kansen voor Groningen echter de Dragon in het doel was te goed en wat straffen voor Utrecht. Ook de gasten vroegen om een time out, die ze natuurlijk kregen. Wat hun coach ze heeft ingefluisterd weet ik niet, maar Tom kreeg het erg druk. Niet onvermeld dient dat ook Groningen leuke kansen in de schoot kreeg geworpen, maar het bleef bij kansen. Tenslotte ging het toch de verkeerde kant op en het werd 2-3 voor Utrecht. Baaaaaaaaaaalen, want er bleef weinig tijd voor herstel over. Tom uit het doel, knokken geblazen en beide partijen weer op de strafbank. Utrecht kreeg er nog een boef bij, maar met nog 6 seconden op de klok was het vechten tegen de bierkaai.
In ieder geval ben ik niet met de kippen op stok gegaan, want ik moest wel even bijkomen van de emoties. Vanochtend leek ik wel een luiaard, ben een half uur later opgestaan dan gewoonlijk. Enfin daarna kakelde ik weer als een kip zonder kop, zie boven.
