Dat ging naar Den Bosch toe

Zaterdag 21 januari 2012 reisde zoete lieve Gerretje naar Den Bosch om de wedstrijd van de Red Eagles van daar ter plekke tegen Gijs Bears Groningen bij te wonen.

Een rustige busreis er naar toe. Weinig anders te vermelden dan een actieve Bear die een vergelijkend onderzoek op nogal privé terrein verrichtte, vermoedelijk om zijn statistieken bij te houden. Hij verkreeg de gewenste informatie, die hem de bek deed openklappen en trok zich strategisch terug. Een film werd pas na de stop bij Apeldoorn getoond en het zou mij niet verbazen als daarmee de genoemde statistieken aardig bijgewerkt konden worden.

Enfin in het Sportiom aangekomen kropen wij supporters achter de koffie en spraken kansen en toestanden door, waarmee weer helder werd bevestigd dat de beste stuurlui aan wal staan. Onder het genot van een peukie kregen wij nog wat informatie, de scheids en zijn knechten waren allen Tilburgers. Moet kunnen anno 2012.

Niet veel publiek was op de wedstrijd afgekomen, maar zo hadden wij tenminste de ruimte. Vol verwachting klopte ons hart………

Tom Korte bevolkte het Groningse doel, wij zagen ook maar één doel doch hadden er een hard hoofd in.

In de eerste periode was de eerste vangbal, sorry vangpuck voor Tom. Al snel stortte de eerste Eagle neer op het ijs, maar was rap weer bij de mensen. Ook snel was de eerste straf voor Groningen, schadevrij en om het goed te maken (haha) weer straf. Een Bear had met zijn ellebogen gewerkt. Nou ja, waar gebeurt dat niet in dit aardse tranendal. Echter Tom redde, gelukkig stopte hij niet. Een kans voor Groningen ging de mist in, waarna door Tom gered werd van een wisse dood. Mooie kansen, ik zal ze niet tellen. Een Eagle had een nieuwe manier van redden bedacht, hij ging op de puck zitten.

Het tempo lag hoog, maar rommelig. Een opstootje, Tom dweilde zijn vizier droog en kans, kans, volgens mijn buurman nummer 7. Dan toen kans 8, maar niet ieder schot is een eendvogel. 1-0 viel aan de verkeerde kant…….. Kans, redding, kans redding enz. tot de gelijkmaker viel 1-1, een doelpunt van Kenneth Keijzer, assist Rodney Kuiper. Leuk en hoopvol.

Pauze en wij constateerden dat de Bosschenaren nog meer kansen hadden gehad.

We waren nog niet op de plekken terug of de Eagles scoorden 2-1. Ik schrok me te pletter. Tom voorkwam nog meer narigheid. Een Beartje brak uit en ja hoor echt waar, 2-2. Dit doelpunt kwam op naam van Klaver Jan Middelweerd, het beertje dus, geassisteerd door Ricardo Dijkema. Dit bood perspectief vonden wij en het spel ging door. Weer nieuwe kansen, ik zou niet tellen immers. Een Eagle was niet goed gekleed, zijn bandje zat niet vast en dan verlies je het hoofddeksel, gelukkig voor hem niet zijn kop, maar dat betekende straf. Joepie! Niet dat het zoden aan de dijk zette, hoewel dat goed van pas zou zijn gekomen, want ik begon nattigheid te voelen na enige kansen. En terecht, want Den Bosch zag kans om shorthanded te scoren, 3-2. Jakkes. Volgens mijn buurman en die heeft er meer verstand van dan ik, waren alle goals in de eerste lijn gevallen. Da’s ook wat, dacht ik verschrikt, ik kijk alleen maar naar kansen.

Het werd wat paniekvoetbal, hoewel ik daar ook al geen verstand van heb. Tom redde wat er te redden viel. Een scheidsknechtje viel op een Eagle, een botsing zeker. De Gijsies kregen wel straf, vanwege de ‘bank’  en dit na hevig overleg.

Even buiten ademhalen, want ik was er helemaal  buiten, adem bedoel ik.

Met nog een restje straf kon de derde periode worden ingegaan. Groningen raakte compleet en weer bestraft. Na een paar reddingen werd het 4-2 en ik dreigde de moed op te geven. Straf voor een Bear van 10 minuten, om even later verhoogd te worden met 20 minuten en om de pret te verhogen mocht nog een Bear douchen. Ik kon er geen touw meer aan vast knopen. Hoewel wees eerlijk, dat is ook niet de bedoeling, het schaatst zo lastig. Tot mijn genoegen kreeg ook een Eagle even later straf want die stickte high. Foei!

Ik had me neergelegd, niet letterlijk natuurlijk, bij verlies, maar dat was voorbarig zoals bleek. Jolke Balt zag het licht en scoorde krap vijf minuten voor tijd 4-3 in zijn eentje. Hij had de smaak te pakken en ik geloofde mijn ogen niet……… 4-4, nu met assist van Alwin Assenberg. Een en ander werkte frustrerend en twee heren raakten in conflict, een Eagle ontdeed zich van zijn helm al of niet vrijwillig, er volgde ernstig overleg. Een Bossche juffrouw ging volledig door het lint en probeerde dat tevens door het glas boven de Groningse spelers, doch dat lukte niet en zij werd overreed de plaat te poetsen. Het resultaat van deze totale uitspatting was zowel voor Den Bosch als voor Groningen 25 minuten Fisticuffs. Het zal je maar gebeuren.

Deze 4-4 betekende natuurlijk verlenging en daar zat ik niet op te wachten, want die spanning is me te groot. Ik krijg dan wegloop neigingen. Maar ze konden er tenminste één punt uitslepen. Had ik toch nooit gerekend op twee punten!!! Na 28 seconden, je leest het goed!, scoorde Klaver Jan Middelweerd met assist van Danny Kerstholt de

4 -5 overwinning!!!

Dat ging uit Den Bosch weg. De terugreis verliep laat en kalm, wat moet ik er nog meer van zeggen. Hou je klep dan ook.