Wat doen we met die Friezen? Invriezen!

Bovenstaande fraaie titel heb ik niet van mijzelf hoor. Ik hoorde het om mij heen zeggen en dan jat ik het gelijk. Ik vond het zo’n goeie!

De Gijs Bears trokken richting Heerenveen op zaterdag 5 februari 2011 alwaar zij in Thialf de Heerenveen Flyers moesten bestrijden.

Dit keer had ik gekozen voor eigen vervoer, tenslotte is Heerenveen een kippeneindje en om er dan twee uur tevoren al rond te hangen is overdreven. Dus tussen de eigen wielen gekropen, de hond naar zijn grote vriend gebracht en daar ging ik. Het was nog een hele toer om met de wielen tussen berm en vangrail te blijven vanwege een forse wind, doch al zwierend en spierballen kwekend om het stuur in handen te houden, kwam ik veilig ter plekke.

Op mijn stoeltje gezeten ontdekte ik een aantal niet verklede jongelieden aan de boarding verkeren. Het bleek dat enigen geblesseerd waren, met name knieën waren de schuldigen en een stoute kerel had te veel games op zijn naam en dan krijg je vanzelf een match. Maar goed, ik had goede moed……

Tom Korte stond in het Groningse doel. De eerste periode startte naar mijn zin, dus de goede kant op, een klein slippertje de verkeerde richting en weer terug met kans op kans. Het leek wel een repeterende breuk, alleen het bracht geen uitkomst. Even was ik bang dat kleurenblindheid had toegeslagen, passen naar lichtblauw als je zelf wit/rood bent vond ik verontrustend. Ze maakten het goed door 0-1 te scoren. Dat was het werk van Kenneth Keijzer met assist van Kevin Kuiper en Danny Kerstholt. De drie K’s zoals men voor mij snedig opmerkte, zij wilden mij helpen met mijn column en dat is zeer te waarderen.

Er begonnen wat straffen te vallen voor beide partijen. Een penaltyshot voor de Bears liep nergens op uit. Vechten betekende een hele forse straf voor Groningen en daar haalden de Flyers 1-1 uit. Compleet, maar toch enge momenten met een ‘poging tot roughing’, zoals een alerte supporter opmerkte. Het liep met een sisser af en het was pauze.

In de pauze kregen wij een barre mededeling. Een der Bears zou een paar tanden zijn kwijtgeraakt in bovengenoemde aanvaring. Zij werden teruggevonden op het ijs. Nu moet ik eerlijk zeggen, ik heb dit van horen zeggen. En zolang je die tanden niet zelf hebt gevonden, blijft er twijfel natuurlijk. De jongeman was wel op het ijs terug te vinden in de tweede periode, misschien geeft een fietsenstalling wel meer lucht….. Ik heb ook een zoon, waarbij de sporen duidelijk zichtbaar zijn van zo’n aanvaring. Tja, het is geen ballet tenslotte.

Het begon wat slap om eerlijk te zijn. De goalie van Heerenveen nam het doel op zijn schouders, dat had weinig zin natuurlijk. Straf voor Groningen, een icing die geen icing was volgens mijn buuv en ondergetekende. Mooie kansen, missers en tenslotte van grote afstand 1-2 door Siem van Sluijs, geassisteerd door Danny Kerstholt en Ricardo Dijkema. De Flyers wilden wat terug doen en mikten precies op de helm van Tom. De puck zat niet en daar gaat het om. Om voor mij duistere reden kregen beide partijen straf. Ik ben erg voor straf, maar alleen voor de tegenpartij.

Een mooie kans naar de filistijnen, en nog eens en de verkeerde kant op en terug en weer kans. Wij zagen onaardige dingen, waarvoor niet gefloten werd en dat vonden wij niet aardig. Schermutselingen waren aan de orde van de dag. Kenneth Keijzer zag opnieuw het licht en scoorde 1-3 met behulp van Klaver Jan Middelweerd en Gill Göbel. Meer kansen, geen punten. Nog een straf voor een Bear en weer pauze.

Uitgewaaid namen wij plaats voor de derde periode. Misschien wilden de Friezen een fris begin, want er stond 0-0 op het scorebord. Het werd hersteld en even later kon ook de Groningse straf er af zonder schade te hebben veroorzaakt. Het wordt een saai verhaal: weer mooie kansen, weer vechten en dat dit keer zonder straf. Een prachtige kans en ga zo maar door. De Flyers waagden een schot en het punt werd toegekend ondanks een los geraakt doel?!? 2-3……..

Gelukkig straften de Bears deze ellende snel af. Danny Kerstholt maakte er in zijn eentje 2-4 van. Retourtje, weer goede kant op, gevangen. Knokkerij, dus beiden straf, zij een beetje meer dan wij. Beiden raakten compleet. Weer straf voor Heerenveen, flink aangepakt door de scheids! Gedoe en discussies, maar het ging door. Echter het belette hen niet shorthanded te scoren, 3-4. Ik hield mijn hart met beide handen stevig vast, want het zakte mij bijna in de schoenen. Even later kregen ze weer straf en toen maakte Dylan Foks daar gebruik van door uit te breken en in zijn uppie de stand op 3-5 te zetten. Nog anderhalve minuut te gaan……..

Opnieuw wat gelazer bij het Flyerdoel. Nog een halve minuut, de Flyergoalie uit zijn doel en als slotapotheose scoorde Danny Kerstholt 3-6, assist van Kevin Kuiper en Klaver Jan Middelweerd.

Mijn keel was schor van het krijsen, soms van vreugde, soms van ellende, soms om waardevolle aanwijzingen te geven als ‘pak em sufferd’ enzovoort en zo verder. Hoewel je het niet direct een fraaie wedstrijd kon noemen, was het vreselijk spannend, want de Flyers weerden zich aanzienlijk, terwijl de Bears wel eens beter hebben gespeeld.

Overigens, mensen zijn gewoontedieren! Zijn wij in Kardinge gewend om naar rechts te kijken voor de stand, doen wij dat elders ook. En dat terwijl de service in Thialf naar drie kanten gaat. Gewoon recht voor je uitkijken en je weet alles. Je mag zelfs een afwijking naar links hebben, blijf je toch op de hoogte.

Ik had het weer overleefd en kon opgewekt naar huis rijden om na het ophalen van mijn harig monster, lekker onderuit op de bank een stukje NHL ijshockey te zien. Ik had er nog niet genoeg van, en dit onder het genot van een versnapering.