1459……

Op zaterdag 3 december 2011 mochten de Gijs Bears Groningen thuis de krachten meten met de Zoetermeer Panters, uiteraard uit Zoetermeer. Een wedstrijd waar ik niet zenuwachtig voor hoefde te zijn, praatte ik mijzelf dapper aan. Maar dat dacht ik oorspronkelijk ook afgelopen zondag in Tilburg en je zag wat er van kwam, slechts een nipte overwinning en een ernstige veroudering mijns persoons. Nu is een mens nooit te oud om te leren, zegt het spreekwoord hoopvol en zo nam ik laatstelijk enige lessen Gronings tot mij en dat mag wel na ruim dertig jaar in het hoge noorden. Da’s neit pronks, begrijp mij goed.

Enfin, dei nait old worr’n wil, mout zuk jonk ophang’n. Alsof dat geen open deur intrappen is. Maar terecht, ik moet niet zeuren over mijn hoge leeftijd van 600 en nog wat. En wat dat Gronings betreft, jullie zijn nog niet klaar met mij!

Wel klaar waren de heren met inschaatsen, het gaf hoop voor de toekomst behalve dan dat een Panter al poogde de strijd aan te binden met een Bear. Hoe dan ook de Panters waren voorbereid  op de strijd, want zij hadden hun pamperbroeken weer aan. Wat ons betrof, de wedstrijd kon beginnen onder luid gejoel der vele supporters.

In het doel zagen wij staan Jeff Honebeeke.

Althans wij vonden wel dat het feest beginnen mocht, maar daar werd op het ijs anders over gedacht. Wat is er in hemelsnaam aan de hand??? Ja hoor, de doelen stonden te hoog, er moesten nog gaatjes geboord worden teneinde enige soliditeit te verkrijgen. Een voortdurend wippend doel is niets natuurlijk. Overigens moest de boormachine uit Pruispolen komen, het bleek een werkje van 2x 2 seconden. Tenslotte ruim een kwartier later kon de eerste periode beginnen.

Vrij snel een schot op het juiste doel, maar doelloos gebleven, wel oogstte men een opstootje met straffen over en weer. De andere kant op, niet de goede dus, weer knokken hetgeen ernstig overleg oogstte en opnieuw straffen aan beide zijden. We waren pas 2.21 minuut onderweg in de wedstrijd en de klok liep al een half uur. Dat beloofde wat…… En afgezien daarvan vreesde ik met grote vrezen dat ik weer in Tilburg zat……… Gelukkig deed Kenneth Keijzer er wat aan, 1-0 voor de Bears met assist van Reinier Holthof. Een paar minuten later 2-0 door een schot van Kevin Kuiper geassisteerd door Ricardo Dijkema. Zo willen wij dat graag zien en ga zo door! Hadden we gedroomd, het werd 2-1. De kopie van Tilburg ging door, bijna, net niet, er werd eerst gefloten anders was het al een gelijke stand geweest. Een gelukje bij een ongeluk. Nog eens bijna, alweer net niet. Vallen zat ook in de lucht, tsja je begeeft je nu eenmaal op glad ijs. Zonder verdere schade mochten we pauzeren.

De tweede periode. Schot op schot, niet die mensen uit het noorden van Engeland natuurlijk, maar tegen de paal en nog eens en in het kluifje van de Panterse keeper. Daarnaast een duivelse redding van Jeff. Wij bespeurden af een toe een lelijke overtreding van de tegenpartij, maar scheids floot dan niet. Toen een Bear hetzelfde pleegde hervond hij zijn fluitje en het werd 2-2. Volgens mijn omgeving klopte het niet vanwege volk in de cirkel voor het doel en onze verontwaardiging mocht er dan ook zijn. Er brak een Bear uit, maar er ging niemand mee. Weer een voor ons niet te pruimen straf voor Groningen en opnieuw maakten de Panters er misbruik van 2-3.

Kansjes, kansjes, misjes, misjes, een grote kans en nog een paar. Eindelijk 3-3 door een schot van Daan van Fessem, assist van Siem van Sluijs en Ricardo Dijkema.

Een overtreding van een Panter en eindelijk floot fluitmans pas nadat iemand voor mij  op de tribune het hem had toegeroepen (haha). Je moet ook overal op letten!

Een raar gedoe in het doel, waarbij volgens ons de Bear zo onschuldig was als een pasgeboren baby, maar toch straf kreeg evenals de Panter trouwens.

Een schot om te kussen, rebound voor een leeg doel en nog mis. Wij besloten dat ik zelfs had kunnen scoren op mijn sloffen, niet eens op schaatsen.

Bijna, pracht kans en de verkeerde kant op, maar het was gelijk pauze.

Tot overmaat van ramp scoorde Zoetermeer in de derde periode al snel 3-4. Kansen voor Groningen bij de vleet. Eindelijk werd er naar mijn hoogontwikkelde buuv geluisterd en werd er een puck keurig in het doel der Panters gewipt! Kevin Kuiper presteerde dat met assist van Reinier Holthof, 4-4.

Even later: zat ie nou of zat ie niet. Niet dus. Wel vechten en beiden straf.

Toen de Bears compleet waren misten ze een fraaie kans, om eerlijk te zijn bleef dat niet bij een. Flinke straffen voor de Panters, een Bear mocht zelfs gaan douchen.

Niets hielp meer om overtime te voorkomen. Aas't nait gait zoas't moet, mot't mor zoas’t gait.

De beker was nog niet geledigd, zoals dat zo plechtig heet. Met overtime lukte dat ook niet. De kansen vlogen om de oren, de Panters deden wat terug, niets hielp en zo kwam het tot shoot out. Dit werd gewonnen door de Panters, waarmee de eindstand 4-5 voor hen werd. Dat begroot mie tou tonen oet.

Het was een zware bevalling van de Bears op nr. 2 tegen de Panters ergens in de onderste regionen. Het waren Tilburgse tijden en eigenlijk nog erger, want er werd nu slechts 1 punt uitgesleept door Groningen, in Tilburg waren het er tenslotte nog 3.

Het was ‘op knipnoagels zitten’ en wat ik tijdens de wedstrijd al boven het hoofd zag hangen is geschied, ik ben verouderd tot 1459 jaar. Het gekke is dat de Bears best hard hebben gewerkt, daar lag het niet aan, maar dat scoren……… Ik ga mee naar Eindhoven ondanks een ernstige verkoudheid, maar doe me een lol en veeg ze van het ijs!!!

Kist mie eem helpen? Knap hom der veur!!!