Hobbel de bobbel
 

Tot mijn schande schitterde ik ook op zaterdag 2 oktober 2010 opnieuw door afwezigheid. Ik geef het onmiddellijk toe, asociaal!!! Maar wie weet heeft mijn afwezigheid wel  geïnspireerd tot de fraaie overwinning die tenslotte uit de bus kwam. De Gijs Bears vertoonden hun kunsten in eigen huis tegen de Dragons uit Utrecht. Het was geweldig hoe mijn informatiebron mij op de hoogte heeft gesteld, aan de mail te zien was het nachtwerk en dan moet je er wel wat voor over hebben. Zo was ik er dus  eigenlijk toch weer bij. Echter ik beloof nu plechtig dat er wel heel wat moet gebeuren wil ik in de toekomst afwezig zijn, want heus het schaamrood staat mij op de kaken.

Om het goed te maken zit ik nu in de bus onderweg naar Zoetermeer met bibberende knieën te typen. Bibberende knieën niet vanwege de komende wedstrijd, doch puur van de busbibber. Zo’n ding hobbelt wat af, dat merk je niet als je gewoon zit te zitten. Laat ik nu maar ter zake komen, want ik leuter weer te veel.

Het Groningse doel werd verdedigd door Tom Korte, de spelers waren ingeschaatst en evenals het publiek opgewarmd door de komende spanning. Wat gaan de Bears doen?

We beginnen bij de eerste periode, want het staat zo slordig om hij nummer drie te beginnen. Na een minuutje mocht er al een Bear op de strafbank, maar ze overleefden schadevrij. Een forse tegenvaller was natuurlijk na ruim drie minuten een doelpunt voor Utrecht, 0-1. Het publiek was nauwelijks bekomen van de schrik of Daan van Fessum scoorde de gelijkmaker in zijn dooie eentje. Daar bleef het bij.

Om na een korte pauze in de tweede periode te arriveren. Een leuk aantal straffen voor de Dragons, volkomen terecht natuurlijk, wekte grote verwachtingen bij het Groningse publiek, doch zij kwamen er bekaaid af, want Utrecht scoorde shorthanded, 1-2. Misselijke streek uiteraard. De ellende werd nog groter, want zij maakten misbruik van een powerplay en verhoogde de stand tot 1-3. In de laatste minuten kwamen de Bears tot bezinning en daaraan werkten mee Dylan Foks 2-3 met assist van Alwin Assenberg en Ronald Bockhoudt. Dit punt verdiende niet de schoonheidsprijs, maar een kniesoor die daar op let. Een punt is een punt nietwaar!  Klaver Jan Middelweerd zette 3-3 op het bord en werd daarbij geholpen door Arjan Peters en Ronald Trip en dit doelpunt was een voorbeeld uit het boekje.

Alle hoop was terug, het spel verbeterde zichtbaar. De Dragons mochten het met een nieuwe goalie proberen. Nog geen vier minuten in de derde periode of Siem van Sluijs maakte er 4-3 van, geassisteerd door Ricardo Dijkema. Een opstootje mocht natuurlijk niet ontbreken, waarmee twee spelers een afkoeling op het bankje kregen. Een paar pogingen om de puck in het vijandelijke doel te schieten, lukten niet. Utrecht liet natuurlijk ook van zich merken en Tom plukte een puck ongeveer vanuit de sterrenhemel. Alwin Assenberg hielp de Groningers aan 5-3 met assist van Siem van Sluijs en Dylan Foks. Twee gestrafte Bears wisten het klimaat te scheppen voor 5-4 voor de Draken. Het duurde echter niet lang of Klaver Jan Middelweerd zag opnieuw het licht en vond het Utrechtse doel, 6-4 zonder assist.

Dit werd de einduitslag en daarover waren de supporters  uitzinnig blij. De spelers ook dat spreekt. Om het maar niet te hebben over ondergetekende toen ze de uitslag achterhaalde. Van velen hoorde ik verluiden dat het een leuke wedstrijd was. De tweede periode was de minste, maar er werd toch maar de gelijkmaker uitgesleept, dus ach wat minste. Het kan erger. In ieder geval heb ik begrepen dat het publiek een mooie avond heeft gehad. En nu maar hopen dat straks in Zoetermeer deze triomf herhaald wordt. Maar daar gaan wij blindelings vanuit en nu hobbel de bobbel ik gewoon verder om dat gade te slaan en te verslaan.